Mikaela Shiffrin

Mikaela Shiffrin (Vail (Colorado), 13 maart 1995) is een Amerikaans alpineskiester en de beste skiester aller tijden. Shiffrin werd Olympisch kampioene op de slalom van de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji, de reuzenslalom op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang, en de slalom op de Olympische winterspelen 2026 in Milaan-Cortina. Shiffrin is de succesvolste skiër in de geschiedenis van de Wereldbeker alpineskiën met als enige meer dan honderd overwinningen.

Carrière Shiffrin maakte haar wereldbekerdebuut op 11 maart 2011 in de reuzenslalom in Špindlerův Mlýn in Tsjechië. Begin april 2011, slechts enkele weken na haar 16e verjaardag, won zij de slalomtitel op de Amerikaanse nationale kampioenschappen alpineskiën in Winter Park, Colorado, en werd daarmee de jongste Amerikaanse alpineskiër die ooit een nationale alpiene titel veroverde.

Seizoen 2012

Tijdens de Wereldbeker alpineskiën 2011/2012 behaalde Shiffrin, toen 16 jaar oud, haar eerste wereldbekerpodium op 29 december 2011 tijdens een slalom in Lienz (Oostenrijk). Zij startte als 40e, verloor halverwege de afdaling haar linker scheenbeschermer, maar eindigde desondanks als twaalfde in de eerste manche. Vervolgens zette Shiffrin de snelste tijd in de tweede manche neer, waarmee zij de derde plaats veiligstelde.

Seizoen 2013

Shiffrin won haar eerste wereldbekerwedstrijd in december 2012, op 17-jarige leeftijd, tijdens een nachtslalom in Åre (Zweden). Daarmee werd zij de op een na jongste Amerikaanse die ooit een wereldbeker alpineskiën won, na Judy Nagel (17 jaar en 5 maanden).

Haar tweede wereldbekerzege volgde twee weken later tijdens een nachtslalom in Zagreb (Kroatië), en haar derde overwinning elf dagen later tijdens opnieuw een nachtslalom in Flachau (Oostenrijk). Na haar overwinning in de slalom tijdens de wereldbekerfinales in Lenzerheide stelde zij de wereldbekertitel slalom van het seizoen 2013 veilig.

Hoewel zij het grootste deel van haar laatste twee middelbare-schooljaren in Europa doorbracht op het wereldbekercircuit, studeerde zij op tijd af aan de Burke Mountain Academy in juni 2013.

Seizoen 2014

Shiffrin begon het seizoen 2014 in oktober 2013 in Sölden met een carrièrebeste zesde plaats in de reuzenslalom, op minder dan een halve seconde van het podium. Zij won het daaropvolgende onderdeel, een slalom in Levi (Finland), waarmee zij haar podiumplaats van het voorgaande jaar verbeterde en haar vijfde wereldbekerzege behaalde.

In Beaver Creek eindigde zij als tweede in de reuzenslalom, wat haar eerste wereldbekerpodium in die discipline betekende. Op 5 januari 2014 behaalde Shiffrin de overwinning in een slalom over twee manches in Bormio (Italië). Deze wedstrijd werd daar verreden in plaats van in Zagreb, zoals oorspronkelijk gepland, vanwege slechte sneeuw- en weersomstandigheden.

Zij won dat seizoen tevens de wereldbekerslaloms in Flachau, Åre en Lenzerheide, waarmee zij haar tweede opeenvolgende wereldbekertitel slalom veiligstelde. Op 21 februari 2014 won zij de slalom tijdens de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji, waarmee zij de jongste winnares ooit werd van dat olympische onderdeel.

Shiffrin sloot het seizoen af als regerend olympisch kampioene, wereldbekerwinnares en wereldkampioene in de slalom. In datzelfde jaar werd zij opgenomen in ESPNW’s Impact 25.

Seizoen 2015 Shiffrin begon het seizoen 2015 in oktober 2014 in Sölden met haar eerste wereldbekerzege in de reuzenslalom. Aanvankelijk had zij moeite met de slalom en eindigde zij in de eerste drie wereldbekerslaloms van het seizoen buiten het podium. Vervolgens herstelde zij zich en behaalde zij overwinningen in de slalomwedstrijden in Kühtai, Zagreb, Maribor, Åre en Méribel.

Dankzij deze resultaten wist Shiffrin opnieuw de wereldbekertitel slalom te winnen. Daarnaast veroverde zij de wereldtitel slalom tijdens de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek (Colorado), nabij haar woonplaats Vail in de Verenigde Staten.

Seizoen 2016

In de eerste twee slalomwedstrijden van het seizoen 2016, beide verreden in Aspen, won Shiffrin met grote marges. In haar eerste wedstrijd zette zij een nieuw record voor vrouwen in de slalom, met een voorsprong van 3,07 seconden op de nummer twee.

Op 12 december 2015 kwam Shiffrin tijdens de warming-up voor de reuzenslalom in Åre ten val, waarbij zij haar knie blesseerde. Na een afwezigheid van twee maanden maakte zij haar rentree in competitie op 15 februari 2016, waar zij direct haar 18e wereldbekerzege behaalde tijdens een slalom in Crans-Montana.

In het seizoen 2016 won Shiffrin alle vijf slalomwedstrijden waaraan zij deelnam. De overige vijf slaloms van het seizoen miste zij vanwege blessures. Daarnaast besloot zij niet deel te nemen aan de parallelslalom in Stockholm.

Seizoen 2017

Shiffrin begon het seizoen 2017 met een tweede plaats in de reuzenslalom in Sölden in oktober 2016. Dit werd gevolgd door een overwinning in de slalom in Levi op 12 november 2016.

Op 26 november 2016 eindigde zij als vijfde in de reuzenslalom in Killington, tijdens haar eerste wereldbekerwedstrijd ooit in Vermont, maar keerde de volgende dag terug met een overwinning in de slalom op dezelfde locatie.

Op 11 december 2016 won Shiffrin haar elfde opeenvolgende wereldbekerslalom in Sestriere (Italië). Op 27 december 2016 won zij de reuzenslalom in Semmering (Oostenrijk), wat haar tweede reuzenslalomzege uit haar carrière betekende en haar eerste solozege in die discipline.

De volgende dag herhaalde zij dit resultaat door opnieuw de reuzenslalom te winnen, waarmee zij haar derde reuzenslalomzege en haar 25e wereldbekerzege uit haar carrière behaalde. Op 29 december 2016 won Shiffrin ook de laatste wedstrijd in Semmering, een slalom, waarmee zij haar 26e wereldbekerzege veiligstelde en alle wedstrijden op dat resort wist te winnen.

Hiermee werd zij de eerste vrouw die drie overwinningen in drie opeenvolgende dagen behaalde in technische disciplines sinds Vreni Schneider in januari 1989 twee reuzenslaloms in Schwarzenberg en een slalom in Mellau won.

Shiffrin miste echter de kans om het record van acht opeenvolgende slalomzeges te evenaren — een record dat gezamenlijk werd gehouden door Vreni Schneider en Janica Kostelić — toen zij de eerste manche van de Snow Queen Trophy in Zagreb op 3 januari 2017 niet wist te voltooien. Dit was haar eerste uitvalbeurt (DNF) in een slalom sinds een wedstrijd in Semmering in 2012.

Op 29 januari 2017 behaalde Shiffrin in Cortina d’Ampezzo (Italië) haar beste resultaat ooit in een snelheidsnummer, door als vierde te eindigen in de super-G, slechts 0,03 seconde verwijderd van het podium. Op 31 januari 2017 won zij haar eerste parallelslalom in Stockholm (Zweden).

Tijdens de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2017 in Sankt Moritz in februari 2017 won Shiffrin de gouden medaille in de slalom en behaalde zij zilver in de reuzenslalom. Het goud was haar derde opeenvolgende wereldtitel in de slalom, waarmee zij de eerste vrouw werd die dit presteerde in het wereldbekertijdperk, en de eerste sinds de Duitse skiester Christl Cranz in 1939, toen de wereldkampioenschappen jaarlijks werden gehouden.

Op 26 februari 2017 won Shiffrin haar eerste supercombinatie tijdens een wedstrijd in Crans-Montana.

In Squaw Valley, waar sinds 1969 geen wereldbekerwedstrijden meer waren verreden, won zij op 10 maart 2017 de reuzenslalom en de dag daarop, op 11 maart 2017, de slalom. Daarmee kwam zij op 31 wereldbekerzeges in haar carrière en 11 overwinningen in dat seizoen. Deze prestaties verzekerden haar van haar vierde wereldbekertitel slalom.

De wereldbekerfinales van het seizoen 2017 vonden plaats in Aspen (Colorado). Daar stelde Shiffrin haar eerste algemene wereldbekertitel veilig, hoewel zij dat seizoen de wereldbeker reuzenslalom niet won. Zij beëindigde het seizoen met meer wereldbekerzeges vóór haar 22e verjaardag dan Ingemar Stenmark, de recordhouder voor het totaal aantal wereldbekerzeges.

Na afloop van het seizoen ontving Shiffrin de prestigieuze onderscheiding Skieur d’Or, uitgereikt door de internationale vereniging van skijournalisten aan de beste alpineskiër van het jaar, ongeacht geslacht.

Seizoen 2018

Shiffrinbegon het seizoen 2018 met een vijfde plaats in de reuzenslalom in Sölden. Begin december nam zij deel aan de afdaling in Lake Louise, waar zij haar eerste podiumplaats in de afdaling behaalde met een derde plaats. De volgende dag won zij haar eerste afdaling bij pas haar vierde start ooit in dat onderdeel.

Tussen 19 december 2017 en 9 januari 2018 won Shiffrin acht van de negen wereldbekerwedstrijden: vier slaloms, twee reuzenslaloms en twee parallelslaloms. Zij schreef geschiedenis door de allereerste officiële FIS-parallelslalom te winnen met haar overwinning in Courchevel (Frankrijk). Vervolgens won zij de slalom in Lienz (Oostenrijk) en sloot daarmee haar kalenderjaar 2017 af.

Zij begon 2018 met een overwinning in het City Event in Oslo (Noorwegen), waarmee zij de eerste vrouw ooit werd met twee overwinningen in City Events. Twee dagen later won zij de slalom in Zagreb (Kroatië). Met overwinningen in zowel de reuzenslalom als de slalom in Kranjska Gora (Slovenië) behaalde Shiffrin haar 39e en 40e wereldbekerzege op 22-jarige leeftijd.

Daarna won zij de slalom in Flachau (Oostenrijk), waarmee zij het record van Annemarie Moser-Pröll evenaarde met 41 wereldbekerzeges vóór haar 23e verjaardag. Tevens werd zij de eerste vrouw in de geschiedenis die de eerste vijf wereldbekerwedstrijden van een kalenderjaar won, en de eerste skiër in twintig jaar — sinds Katja Seizinger — die vijf wereldbekerwedstrijden op rij wist te winnen.

Na een derde plaats in de afdaling keerde het tij. In de rest van januari eindigde zij tweemaal als zevende en wist zij drie wedstrijden niet te finishen.

Tijdens de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang, Zuid-Korea, werden door aanhoudende weersvertragingen de eerste drie en de laatste twee onderdelen op opeenvolgende dagen verreden. Shiffrin won daar goud in de reuzenslalom en zilver in de supercombinatie.

In de reuzenslalom eindigde zij na de eerste manche als tweede achter de Italiaanse Manuela Moelgg, maar wist zij alsnog goud te veroveren nadat Moelgg fouten maakte in de tweede manche. Door de weersomstandigheden werd de slalom pas de dag na de reuzenslalom verreden. Shiffrin begon die wedstrijd als uitgesproken favoriete: zij was de regerend olympisch kampioene, drievoudig opeenvolgend wereldkampioene, regerend wereldbekerwinnares en leidster in het wereldbekerklassement van dat onderdeel.

Zij eindigde de eerste manche als vierde en wist haar positie in de tweede manche niet te verbeteren, waardoor zij het podium miste nadat zij tot dat moment alle grote slalomtitels had gewonnen waaraan zij in haar carrière had deelgenomen. Hoewel zij aanvankelijk van plan was om minstens vier onderdelen te rijden, trok zij zich terug uit de super-G omdat die de dag na de slalom werd verreden; zij achtte haar kansen gering bij drie wedstrijden in evenveel dagen.

De weersvertragingen zorgden er bovendien voor dat de afdaling en de supercombinatie eveneens op opeenvolgende dagen werden gehouden. Shiffrin besloot slechts aan een van deze onderdelen deel te nemen. Omdat zij haar beste kans op een medaille zag in de supercombinatie, trok zij zich terug uit de afdaling nadat zij alle drie de trainingsruns had gereden, met een beste klassering van vijfde plaats in de derde en laatste training.

In de supercombinatie, het laatste individuele alpinenummer op het olympisch programma, eindigde zij na de afdaling als zesde. Zij had een achterstand van 1,98 seconde op haar landgenote Lindsey Vonn. Dankzij echter de derde snelste slalomtijd en fouten van meerdere leidsters uit de eerste run in de slalom, wist zij op te klimmen naar de zilveren medaille, achter Michelle Gisin uit Zwitserland.