De Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (Cathédrale Notre-Dame) van Sint-Omaars begon als een bescheiden kapel in de 7e eeuw. Later werd het een collegiale kerk en ten slotte in 1561 een van de bekende kathedralen in Vlaanderen en Artesië, na de vernieling van Terwaan, de enige Franse enclave in Artesië, door keizer Karel V.
Sinds de opheffing van het bisdom Sint-Omaars in 1801 is de kathedraal geen bisschopszetel meer. Sint-Omaars ressorteert sindsdien onder het bisdom Atrecht.
Interieur In de kerk vinden we de volgende opmerkelijke objecten:
Een kruisafneming van Rubens. De cenotaaf van de heilige Audomarus of Omaar. Eén van de religieuze trekpleisters is de graftombe van de heilige Erkembodo. Een astronomisch uurwerk dat voor het kapittel werd gebouwd tussen 1555 en 1559, om de machtige Sint-Bertinusabdij met kennis te overtroeven. Het grote barokorgel werd gebouwd in 1717. Het is rijk gedecoreerd met eikenhouten standbeelden en sculpturen van de hand van de broers Antoine-Joseph en Jean-Henri Piette, meester houtsnijders en timmerlieden.Hun vader Jean Piette was in 1686 van Antwerpen naar Sint-Omaars verhuisd. In 1855 werd het door Aristide Cavaillé-Coll gerestaureerd en aangepast. Een volgende restauratie gebeurde in 1988. Het orgel heeft het 4 manualen, 1 pedaalbord, 50 registers, bijna 3.300 pijpen, waarvan de hoogste 5 meter zijn. Het orgel werd in 1940 getroffen door een bominslag en gerestaureerd door het Huis Vansteene en Loncke uit Ghyvlede.De restauratie werd voltooid in 1963 Op dit orgel zou Rouget de Lisle een oratorium hebben gehoord van kapelmeester Grisons, waarvan met name de melodie hem in 1792 inspireerde bij het schrijven van de Marseillaise.
Afbeeldingen
Zie ook Lijst van bisschoppen van Sint-Omaars
Externe link Officiële website
Sint-Omaars Categorie:Bouwwerk in Scheldegotiek Sint-Omaars Categorie:Sint-Omaars ° Categorie:Historisch monument in Hauts-de-France Sint-Omaars