Procamelus is een geslacht van uitgestorven kameelachtige zoogdieren, dat voorkwam van het Laat-Mioceen tot het Vroeg-Plioceen.
Naamgeving In 1858 benoemde Joseph Leidy de typesoort Procamelus occidentalis. De geslachtsnaam betekent "vóór de kameel". De soortaanduiding betekent "de westelijke".
Beschrijving Dit anderhalve meter lange kameelachtige dier had een erg lange schedel met een vrij kleine hersenholte. De bovenkaak was bezet met een paar kleine snijtanden. Omdat de kaak vrij lang was, stonden de voortanden (een paar snij- en hoektanden en het eerste paar valse kiezen) tamelijk ver uiteen. De hoogkronige, wortelloze kiezen waren uitermate geschikt voor het verwerken van taai plantenweefsel. De middenvoets- /middenhandsbeentjes van de poten waren verlengd en vergroeid tot een zogenaamd kanonsbeen. De tenen aan de lange en dunne schenen konden worden gespreid, hetgeen het vermoeden versterkt, dat het dier op eeltkussens liep, zodat het gewicht gelijkmatig verdeeld werd, hetgeen een gunstige uitwerking had op het lichaam tijdens het lopen op een zachte ondergrond.
Levenswijze Het voedsel van dit dier bestond uit taai plantenweefsel, dat het met zijn tanden kapot scheurde. Het was wellicht al een telganger.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika (Colorado).
Categorie:Uitgestorven evenhoevigen Categorie:Mioceen Categorie:Plioceen