Sphenocoelus is een geslacht van uitgestorven zoogdieren dat voorkwam in het Laat-Eoceen.
Naamgeving Henry Fairfield Osborn benoemde in 1895 de typesoort Sphenocoelus uintensis. De geslachtsnaam betekent "wigwervel". De soortaanduiding verwijst naar de herkomst uit het Uintabekken.
inn 2008 stelde Bryn J. Mader dat Dolichorhinus was Dolichorhinus een jonger synoniem was.
Beschrijving Dit honderdtwintig centimeter hoge dier had een fors lichaam met een opvallend langwerpige kop en vertoonde veel gelijkenis met een kleine, hoornloze neushoorn. De kaken waren bezet met laagkronige kiezen, die uitsluitend bedoeld waren voor het verwerken van zacht bladmateriaal. Het dier had de voor de Brontotheriidae kenmerkende viertenige voorpoten en drietenige achterpoten. Het dier bezat een speciale neusholte. De interne neusgaten, de choanae, waren afgesloten en de lucht werd in plaats daarvan meer naar achteren geleid via een enkelvoudige inkeping in de achterzijde van het ploegschaarbeen.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika.
Categorie:Uitgestorven onevenhoevigen Categorie:Eoceen