300px|thumb|right|Animatie van de missie van Hayabusa2 van 3 December 2014 tot 9 December 2019 paars: Hayabusa2, groen: Ryugu, blauw: Aarde, Geel: Zon Hayabusa 2 is een Japanse ruimtesonde en de opvolger van Hayabusa 1. De lancering was op 4 december 2014.Asteroid mission to look for seeds of life Discovery news, 27 september 2012 De sonde bereikte Ryugu, een type C-planetoïde, op 27 juni 2018Tweet van Jonathan McDowell Twitter, 27 juni 2018, 01:03 CET. Gearchiveerd op 28 juli 2023. en deed gedurende 18 maanden onderzoek waarbij ook monsters van het oppervlak werden genomen. De terugkeer van de capsule met monsters was op 5 december 2020.Asteroid Explorer "Hayabusa-2", Jaxa
Op 5 juli 2026 passeerde de observatiesonde ook de planetoïde (98943) Torifune.Hayabusa2’s flyby of asteroid Torifune
In juli 2031 zal Hayabusa2 de planetoïde 1998 KY26 passeren.
Verloop van de missie thumb|Ryugu Volgens planning kwam de sonde in juni 2018 aan bij zijn doel. Nadat het oppervlak in kaart is gebracht, zijn twee kleine identieke rovers, ROVER-1A en ROVER-1B, van elk ruim 1 kg, gelost. In verband met de geringe valversnelling van 1/8 mm/s2 hebben ze vanaf 50 meter hoogte een zachte landing gemaakt, en zullen ze zich met sprongetjes (hops) voortbewegen.Japan zet twee rovers op planetoïde Ryugu De Duits-Franse rover Mobile Asteroid Surface Scout (MASCOT) is op 3 oktober 2018 geland.Verkenner landt op planetoïde die rond zon draait thumb|Materiaal van Ryugu De sonde zou twee keer landen op het oppervlak en vingergrote projectielen afvuren, waardoor kleine puinwolken ontstaan, waaruit monsters verzameld kunnen worden. Een groter, ongeveer 2,2 kg zwaar botslichaam met koperen punt zou ook afgevuurd worden om een grotere krater te maken en zo een idee te krijgen van wat zich dieper onder het oppervlak bevindt. Dit gebeurde op 4 april 2019. De sonde daalde toen tot op 500 meter hoogte en vuurde dan de Small Carry-On Impactor af, met daarin een explosieve lading en de koperen massa. Hayabusa 2 liet ook het camerapakket DCAM-3 vrij en steeg daarna weer tot enkele kilometer hoogte om uit de buurt van de explosie te komen. DCAM-3 moest beelden van de impact maken en die naar het ruimtetuig sturen. De sonde zou dan de plaats van de impact zoeken om er dan naartoe te gaan en materiaal dat door de explosie was vrijgekomen te verzamelen.Jonathan's Space Report nr. 763 van 6 april 2019. Gearchiveerd op 4 juli 2022.
Het vertrek vanaf de planetoïde was in december 2019. Toen Hayabusa 2 de terugkeermodule met monsters in een traject naar de Aarde had afgekoppeld, voerde de onderzoekssonde een aarde-ontwijkingsmanoeuvre uit, waarna een secundaire missie werd ingezet. Tijdens de vlucht terug naar Aarde bleek de sonde namelijk nog over voldoende stuwstof voor een tweede observatiemissie naar een ander "near earth object" over te hebben. De terugkeermodule keerde op 5 december 2020 terug in de atmosfeer en landde tussen 17:47 en 17:57 UTC aan parachutes op een afgelegen plek in het zuiden van Australië in de Woomera Test Range (lokaal was het al 6 december). The Hayabusa2 Re-entry Capsule Approved to Land in Australia, JAXA, 19 augustus 2020. Gearchiveerd op 3 juni 2023. De berging liet daarna nog anderhalf uur op zich wachten; doordat de landing voor zonsopkomst in het donker plaatsvond was de precieze plaats van de landing niet vastgesteld en moest men zoeken met behulp van signalen van het radiobaken in de capsule. Om 18:17 UTC steeg de helikopter van het bergingsteam op. Om 19:47 UTC, twee uur na de landing, nadat ondertussen de zon was opgekomen, kon men vanuit een helikopter de landingsmodule visueel waarnemen., Eerste tweet van een Twitterdraadje waarmee JAXA live verslag uitbracht van de landing en bergingsoperatie, 5 december 2020
Zie ook Lijst van ruimtevluchten naar kometen, planetoïden en/of dwergplaneten
Externe link Website Hayabusa2
Categorie:Japanse ruimtevaart Categorie:Ruimtesonde Categorie:Ruimtevaart in 2014 Categorie:Ruimtevaart in 2020