thumb|Augustus 1962, voor vertrek naar Nieuw-Guinea: Rudi Carrell, Philippine Aeckerlin, Marijke Morley, Tonny Eyk miniatuur|Tonny Eyk (geheel rechts) met o.a. Liesbeth List en Jacques Brel (1971) miniatuur|Tonny Eyk in 2019 Tonny Eyk, pseudoniem van Teun Eikelboom (Den Haag, 4 juli 1940 – 13 december 2025), was een Nederlands musicus. Hij was componist, arrangeur, accordeonist, pianist, orkestleider, producer, columnist en schrijver van diverse reisboeken over Frankrijk.
Eyk heeft honderden keren in televisie-uitzendingen opgetreden en de historie van de Nederlandse televisie vanaf het begin meegemaakt, onder meer de experimentele televisie in 1950, de opening van het tweede net in 1964, de eerste kleurenuitzending in 1967 vanuit de Firato, de start van Nederland 3 (waarvoor hij alle herkenningsmelodieën schreef) en de eerste Nederlandse reclame-uitzending in 1963 (voor Mecom Televisie). Hij werkte met wereldsterren als Dame Edna, Tommy Cooper, Toots Thielemans, Ringo Starr, The Three Degrees, Oleta Adams en Danny Kaye. Met zijn tweelingzuster Jeanette vormde hij vanaf 1947 het accordeonduo Les Deux Jeateux.
Zowel in het lichte als in het klassieke genre heeft Eyk honderden composities gemaakt. Hij schreef onder meer de herkenningsmelodieën van Top Pop, Studio Sport,NieuwsTunes.nl AVRO's Wie-kent-kwis, het repertoire voor Van Kooten en De Bie ("Ballen in me buik", "De Tegenpartij", "Geen gezeik, iedereen rijk", "Rozen, rumbonen en rode wijn" en vele andere; Eyk was ook de producer, componist en orkestleider van de liedjes op hun lp's), de film Nummer 14 (Johan Cruijff), de hits van Kinderen voor Kinderen ("Op een onbewoond eiland" en "Ik heb zo waanzinnig gedroomd"), vele televisieseries (waaronder De Stille Kracht, De Zevensprong en Hollands Glorie), maar ook symfonisch werk, waaronder de Willem van Oranje Suite (voor Jaap van Zweden) en Capriccio voor Symfonie-orkest en Combo, in opdracht van Holland Festival '79. De Hymne Ceremonie Protocolaire U.C.I., die tijdens de wereldkampioenschappen wielrennen wordt gespeeld, is al decennialang een compositie van Eyk. Hij was ook de vaste pianist van het kinderprogramma ‘Klassewerk’ dat werd gepresenteerd door Hans van Willigenburg.
Loopbaan Les Deux Jeateux De muzikale carrière van Eyk begon in 1947. Samen met zijn tweelingzus Jeanette Eikelboom (1940 - 2015) vormde hij op zevenjarige leeftijd het accordeonduo Les Deux Jeateux. De naam is een samenvoeging van de twee voornamen. Al gauw werd het duo een bekende act in het naoorlogse variétécircuit en trad het op met grote artiesten als Lou Bandy, Albert de Booy, Heintje Davids, Willy Vervoort, Max van Praag, Eddy Christiani, de Spelbrekers en Cees de Lange. In 1950 maakten ze hun radiodebuut in het VARA-programma Amateurs zetten hun beste beentje voor. Daaruit volgde een uitnodiging om op te treden voor de toen nog experimentele Nederlandse televisie in Eindhoven. In 1952 werkten ze voor het eerst in het buitenland en traden op in een bioscoop in Luik tussen de nieuws- en de hoofdfilm. In 1954 maakte Les Deux Jeateux met hun accordeonleraar Addy Kleijngeld een tournee door Italië.
Op 1 juli 1955 werd het duo beroeps. In dat jaar waren ze op 12 november voor het eerst op televisie te zien in het NCRV-programma Blokband en naar aanleiding daarvan werden ze uitgenodigd in het zeer populaire radioprogramma van Johan Bodegraven: Alle Hens aan Dek met Mastklimmen. Verder traden ze met hun accordeon-act regelmatig op in variétéprogramma's, voor Nederlandse militairen (onder andere La Courtine), en gaan op tournee voor Belgische militairen (gelegerd in Duitsland) terwijl Eyk dan buiten het optreden van het accordeonduo ook als pianist de jongleurs, humoristen, vocalisten, goochelaars en clowns moet begeleiden. In 1957 kreeg het duo een contract bij Heck's Lunchroom aan het Amsterdamse Rembrandtplein en in 1959 werd hun eerste grammofoonplaat op het label Delahaye uitgebracht. In 1958 traden ze op in het Europees voorprogramma van de rock-'n-rollband Bill Haley & His Comets.
Naast de optredens met Les Deux Jeateux deed Eyk ook veel solowerk. Hij schnabbelde in nachtclubs en werkte als pianist in het orkest van populaire zangeres Annie de Reuver. Van 1958 tot 1965 studeerde hij op het Koninklijk Conservatorium te Den Haag hoofdvak trombone bij Anne Bijlsma sr. Als bijvak studeerde hij piano. Eyk speelde in de orkestklas onder leiding van Louis Stotijn, bij wie hij privé orkestdirectie studeerde. In 1960 schreef Eyk de muziek voor het lied Addio Piccolina van Rocco Montana, dat in Italië een hit werd. blz 130-133 blz 42-45 Tekstschrijver Jack Bess, met wie hij het lied maakte, verzon de nieuwe naam van tot dat moment Teun Eikelboom: Tonny Eyk.Het voordeel van Pieter van Vollenhoven, Het Parool, 28 oktober 1995 (via Delpher).
Sololoopbaan Eyk maakte met Rudi Carrell in 1962 een tournee voor de Nederlandse militairen in Nieuw-Guinea. blz 15. Vanaf 1963 was hij orkestleider van diverse radio-ensembles, waaronder het VARA Musette Orkest en Koffiekamer Klanken (NCRV). Hij formeerde het Tonny Eykkwartet met Eddy Christiani als vocalist en gitarist, Frank Noya op basgitaar en Nico Prins op slagwerk. Eyk wordt ook de begeleider van het duo Willy en Willeke Alberti. Voor het KRO-radioprogramma De Zonnebloem van Alex van Wayenburg, laat hij André van Duin en Willem Nijholt als vocalisten hun radiodebuut maken.
In de late jaren zestig beginnen voor Eyk de buitenlandse tournees met diverse groepen Nederlandse artiesten (Jan Blaaser, Willy en Willeke Alberti, Johnny Jordaan, Tante Leen, Cees de Lange, wereldkampioen goochelen Fred Kaps, Toby Rix met zijn toeteriks, de zangeressen Conny Vandenbos en Connie Vink en vele anderen). Hij geeft optredens voor Nederlandse emigranten in Australië, Nieuw-Zeeland, Verenigde Staten, Canada, Curaçao, Suriname en Zuid-Afrika. Inmiddels wordt Eyk steeds meer gevraagd voor tv-programma's en krijgt hij de muzikale leiding van programma's waaronder Voor de vuist weg en Muziek Mozaïek (Willem Duys), Mies Bouwman, Télébingo, Nieuwe Oogst, de Ronnie Tobershows, Johnny en Rijk, de KRO komt langs, Brandpunt in de Markt, de 1-2-3-show, de Carré Shows, De Show van de Maand, Werk in Uitvoering (Willem Nijholt). Ook is hij verantwoordelijk voor de muziek in veel kinderseries zoals Bibelebons, de Poppenkraam, de Hollebolle Boom, de Zevensprong, de Bende van Hiernaast, Thomas en Senior, Mijn idee en vele anderen. Hij componeerde ook de muziek voor onder andere de televisieseries Kant aan mijn Broek, Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan, De Verlossing en voor Teleac: Vamos a Ver.
Op verzoek van Pieter van Vollenhoven maakte Eyk ook deel uit van de Gevleugelde Vrienden. Prinses Juliana begeleidde hij met twee gezongen cabaretliedjes op een single. In 1980 speelde Eyk met zijn combo bij de inhuldiging van koningin Beatrix, en in 2005 ook ter gelegenheid van haar 25-jarig regeringsjubileum voor de Staten-Generaal in de Ridderzaal van het Binnenhof.
Eyk dirigeerde 'Het Gala van de Eeuw' (100 jaar Koninklijk Theater Carré) en maakte platen- en cd-opnamen met big band De Skymasters, Jan Blaaser, Willy Alfredo, Theo en Thea, Alex de Haas, The Blue Diamonds, AVRO's kinderkoor, de Wama's en vele anderen. Zeer populair werd Eyk met het KRO televisieprogramma Klassewerk, maar ook als voorzitter van de jury bij de Mini Playbackshows. Met tekstdichter Herman Pieter de Boer schreef Eyk de hits voor Kinderen voor Kinderen onder meer "Op een onbewoond Eiland" en "Ik heb zo waanzinnig gedroomd". Ook voor de film de Boezemvriend (André van Duin) schreef hij de muziek en Eyk begeleidde Hans Teeuwen in zijn film Gewoon Hans. Bij het AVRO-televisieprogramma Sterrenslag was Eyk vele jaren deelnemer en scheidsrechter. Hij werd na 1980 de muzikaal leider van de tv-shows van Rudi Carrell in Duitsland, onder meer Die Verflixte Sieben en Rudi's Urlaub-show.
Vanaf 1990 trad Eyk veel op in het buitenland. Op verzoek van Aad Ouborg (van Princess) werkte hij met de fameuze meesterkok Cas Spijkers vijftien keer in Hongkong. Ze reisden de hele wereld over (Curaçao, Chicago, China, Japan, Maleisië) en maakten diverse televisieopnamen, onder meer in The Big Buffetshow in Singapore. In Shanghai maakte Eyk in 2005 opnamen van zijn kinderhits Op een onbewoond eiland en Ik heb zo waanzinnig gedroomd. Deze nummers werden zelfs in het Chinees gezongen door het Shanghai tv-kinderkoor. In 2011 werd zijn compositie 'Capriccio for Strings' onder meer uitgevoerd door The Fancy Fiddlers en in Sint-Petersburg door het Russisch Kamerorkest Carpe Diem.
Hobby's Eyks favoriete vrijetijdsbesteding was fietsen. Met veelal bekende fietsvrienden richtte hij de vereniging Door Oefening Flink (DOF) op. Lid waren onder meer Dries van Agt, Dik Bruynesteyn, IJf Blokker, Cor van der Klugt, Fred Oster, Martin van Rooijen, Harmen Siezen en de oud-renners Gerrie Knetemann, Gerard Koel, Jaap Oudkerk en Piet de Wit. Met DOF reed Eyk in 1993 zijn negentiende Fietselfstedentocht.
Eyk was internationaal bekend als verzamelaar van wielertruien (uitsluitend kampioens-en klassementstruien). Deze grote collectie werd getoond in diverse tentoontstellingen. In 1992 was ter ere van 25 jaar verzamelen een tentoonstelling van kampioenstruien in het Nationaal Fietsmuseum Velorama te Nijmegen. in 2010 door de Lotto tentoongesteld in de Bibliotheek van Rotterdam. Uniek is bovendien zijn verzameling kookboeken.Geheime tips van Tonny Eyk (gearchiveerd)
Buiten musicus was Eyk ook schrijver. Hij publiceerde onder meer vijf boeken over Frankrijk. Hij schreef ook artikelen in diverse bladen, waaronder in magazine Zakenreis. Al jaren heeft hij een column in het dagblad De Telegraaf; tijdens de Tour de France schreef hij een dagelijkse column.
Persoonlijk In 1964 trouwde Eyk met Liesbeth Vasbinder, oud-danseres van het Nederlands Ballet en Het Nationale Ballet. Ze kregen een zoon en een dochter. Zoon Patrick Eyk werd beroepswielrenner. Hij overleed in 2019. Hun dochter Pascale Eyk was net als haar moeder danseres bij Het Nationale Ballet. Zijn tweelingzus Jeanette overleed in 2015 na een periode van zware dementie.Tonny Eyk overleden op 85-jarige leeftijd, Entertainmentbusiness.nl, geraadpleegd 29-12-2025
Tonny Eyk overleed na een kort ziekbed op 13 december 2025 op 85-jarige leeftijd.
Onderscheidingen In de loop der jaren heeft Eyk diverse onderscheidingen gekregen voor zijn (muzikale) werkzaamheden. Zo kreeg hij gouden en platina platen, Edisons, een Gouden Harp en werd hij benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In 2006 werd hij door het Franse Ministerie van Toerisme onderscheiden met de Médaille du Tourisme. In april 2024 ontving hij de Oeuvre Award Music in Media tijdens de Music in Media Awards (MIMA’s). Een initiatief van Buma Music in Motion (BumaStemra).
Gouden en platina platen 1977 - Van Kooten en de Bie - Hengstenbal 1980 - Van Kooten en de Bie - Op hun Pik Getrapt 1982 - Van Kooten en de Bie - Mooie meneren 1984 - Van Kooten en de Bie - Draaikonten 1995 - Ron Brandsteder - Liedjes die iedereen kent
Edisons 1977 - Van Kooten en de Bie - De Tweede Langspeelplaat van het Simplisties Verbond 1978 - Van Kooten en de Bie - Hengstenbal 1985 - Wim de Bie - De Bie Zingt 2006 - Van Kooten en de Bie - Draaikonten
Overige onderscheidingen 1981 - Gouden Harp 1996 - ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw 1999 - Big Entertainment Award (Efteling Sprookjesshow) 1999 - Leadermuziek TopPop, Beste AVRO Programma 20e eeuw 2003 - Big Entertainment Award (Nieuwe Efteling Sprookjesshow in het Theater de Efteling) 2004 - Beste Tv-tune Nationaal AVRO Radio 2 (Studio Sport) 2006 - La Médaille de Bronze du Tourisme République Française 2009 - Beste Tv-tune Nationaal BNN-3FM (Studio Sport) 2010 - Allergrootste Kinderen voor Kinderen-hit (Op een Onbewoond Eiland - Eyk/de Boer) 2024 - Oeuvre Award Music in Media
Oeuvre Klassieke werken