Aureli Argemí i Roca (Sabadell, 1 februari 1936 – Barcelona, 1 april 2024) was een Spaans een benedictijnse monnik, theoloog, politicus en catalanistisch activist.Aureli Argemí i Roca in Gran Enciclopèdia Catalana. Gearchiveerd op 16 mei 2021.
In 1946 begon hij als koorknaap te studeren aan de koor- en kloosterschool in Montserrat. Na de stembreuk in 1951 trad hij als novice in het klooster in en werd in 1959 geprofest.
Van 1964 tot 1968 was hij secretaris van de abt van Montserrat Aureli Maria Escarré i Jané. Na een interview in Le Monde waarin Escarré kritiek op de franquistische dictatuur uitte, volgde Argemí hem in verbanning naar het benedictijnenklooster van Viboldone in Italië. Na het overlijden van Escarré ging hij naar het klooster van Sant Miquel de Cuixà in Frans Catalonië. Daar engageerde hij zich in diverse initiatieven van de weerstand tegen Francisco Franco. In 1974 richtte hij in Cuixà het CIEMEN op, het Internationaal centrum Escarré voor de etnische en nationale minderheden.
Na het overlijden van Franco keerde hij naar Catalonië terug. In 1981 werd hij een van de drijvende krachten achter de Crida a la Solidaritat en Defensa de la Llengua, la Cultura i la Nació Catalanes. In 1985 verliet hij de kloosterlijke staat en ijvert verder voor het CIEMEN vanuit Barcelona.
In 2011 werd hij lid van de permanente raad van de Assemblea Nacional Catalana,Pere Martí, La Crida dóna suport a l'ANC, Ara, 19 maart 2012. Gearchiveerd op 21 oktober 2020. een pluralistische organisatie die streeft naar de Catalaanse onafhankelijkheid en die op de Diada Nacional de Catalunya 2012 in Barcelona een betoging met tussen 1 en 1,5 miljoen mensen op de been gekregen heeft.
Werken Hij was redacteur van het tijdschrift Europa de les Nacions en van het online-tijdschrift Nationalia In het Italiaans Chiesa fascista e Stato Cattolico in Spagna (1970) (vert.: De fascistische kerk en de katholieke staat in Spanje) Il carcere vaticano Chiesa e fascismo in Spagna (1975), over de priestergevangenis in ZamoraMilaan, Mazzota, 1975, 179 blz. Rivoluzione o morte (1974) over het Proces van Burgos I Paesi Catalani (1979) (vert.: De Catalaanse landen)Milaan, Ciemen, 1979, extra uitgave van Minoranze (14/15) In het Catalaans Ensenyament de la llengua i mitjans de communicació social (1981)Barcelona, Publicacions de l'Abadia de Montserrat, 1981, 284 pàgines, Sobirania o submissió, met een voorwoord van Heribert Barrera i Costa (1993)Barcelona, Mediterrania Editorial, 1998, 248 blz., Això és Europa (2002), geïllustreerd door Pere JoanBarcelona, Mediterrania Editorial, 2002, 24 blz, Estatut que voldria: 18 respostes des de la societat civil (2005)Barcelona, Editorial Mediterrània, 2005, 166 pàgines, Petita història de l'abat de Montserrat Aureli M. Escarré, samen met Pilarín Bayés (2009)Barcelona, Mediterrania Editorial, 16 blz.,
Categorie:Catalaans politicus Categorie:Catalaans activist Categorie:Benedictijn