Steve Bauer (St. Catharines, 12 juni 1959) is een voormalig wielrenner uit Canada, beroeps van 1984 tot 1995. Zijn bijnaam was niet mis te verstaan Gros cul (Grote klootzak) omdat hij enkele incidenten veroorzaakte.
Carrière Bauer won in 1984 zilver op de Olympische Zomerspelen achter de Amerikaan Alexi Grewal in de wegwedstrijd, en datzelfde jaar won hij ook brons op het wereldkampioenschap voor eliterenners te Barcelona. Bauer viel op door zijn aanvallende manier van koersen, zat vaak in de finale en gaf vaak kleur aan de koers, maar grote zeges bleven beperkt.
Bauer was ploeggenoot van Andy Hampsten, Sean Yates, Phil Anderson, Frankie Andreu en Lance Armstrong bij de Motorola-ploeg. Hij won in 1988 een etappe in de Ronde van Frankrijk en zat in 1990 ook in de monstervlucht met vier renners in de eerste etappe, die uiteindelijk zeer bepalend bleek voor het verdere verloop van deze Tour. Frans Maassen won de etappe voor Ronan Pensec, Claudio Chiappucci en Bauer. Bauer veroverde die dag wel de gele trui en hield die acht dagen in zijn bezit. Vervolgens reed Ronan Pensec twee dagen in het geel, waarna Claudio Chiappucci het geel overnam en dat acht dagen behield. Pas bij de tijdrit op de voorlaatste dag werd er het een en ander recht gezet. Erik Breukink won die tijdrit, Greg LeMond pakte geel en won zijn derde Tour.
Valpartijen Bij het WK 1988 in Ronse speelde Bauer een twijfelachtige hoofdrol. In de eindspurt reed Bauer de Belg Claude Criquielion in de dranghekken. Criquielion kwam ten val, en de eigenlijk al geklopte medevluchter Maurizio Fondriest kreeg de wereldtitel zo in de schoot geworpen. In 1995 deed zich een gelijkaardig incident voor tijdens Gent-Wevelgem, dat jaar gewonnen door Lars Michaelsen. Er stond zijwind die de renners een lastige dag bezorgde. Bauer, die nog steeds voor Motorola reed, week onbehouwen uit naar links toen hij de eerste groep "op een lint" trok. Bauer had geen oog meer voor een langs het parcours geparkeerde auto van een toeschouwer. Bauer kon de auto niet meer ontwijken, smakte hard tegen het asfalt en sleurde enkele medevluchters mee in zijn val. Onder hen de Belg Johan Museeuw van de ploeg Mapei-GB.
Belangrijkste overwinningen
1980 Ronde van Somerville 1981 25px Nationaal kampioenschap op de weg, elite 25px Nationaal kampioenschap baan, puntenkoers, elite 9e en 11e etappe Coors Classic 1982 25px Nationaal kampioenschap op de weg, elite 25px Nationaal kampioenschap baan, puntenkoers, elite 1983 25px Nationaal kampioenschap op de weg, elite Ronde van Somerville 1984 Proloog en 1e etappe United Texas Tour Eindklassement United Texas Tour 1985 3e etappe (ploegentijdrit) Ronde van Frankrijk 2e, 11e en 16e etappe Coors Classic 2e etappe deel a Route du Sud 1986 2e etappe Ronde van Ierland Canadian Tire-Shin 1987 1e etappe Internationaal Wegcriterium 1988 Eindklassement Ronde van de Oise 1e etappe Ster van Bessèges 8e etappe Ronde van Zwitserland 1e etappe Ronde van Frankrijk 1e etappe deel b Dauphiné Libéré Trofeo Pantalica GP America Monthey Canadian Tire-Shin 1989 Kampioenschap van Zürich Eindklassement Dauphiné Libéré 1990 Canadian Tire-Shin 1991 7e etappe Tour DuPont 10e etappe Tour DuPont Canadian Tire-Shin 1992 2e etappe Ronde van Galega Deinze 1994 Norwest Cup 3e etappe Tour DuPont 1995 Roanoke 1996 Ontario CA Québec-Montréal 9e etappe deel a Ronde van Rijnland-Palts 10e etappe Ronde van Rijnland-Palts Roanoke
Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Ploegen 1985 - La Vie Claire 1986 - La Vie Claire 1987 - Toshiba 1988 - Weinmann-La Suisse 1989 - Helvetia-La Suisse 1990 - 7 Eleven-Hoonved 1991 - Motorola 1992 - Motorola 1993 - Motorola 1994 - Motorola 1995 - Motorola 1996 - Saturn
Categorie:Canadees wielrenner Categorie:Canadees olympisch deelnemer