De Slag bij Bannockburn (23 en 24 juni 1314) was de belangrijkste overwinning die de Schotten behaalden tijdens de Schotse onafhankelijkheidsoorlogen (War of Independence).
Voorgeschiedenis Stirling Castle werd belegerd door de Schotten in het voorjaar van 1314. De commandant van dit kasteel had besloten om zich over te geven indien hij geen versterkingen kreeg. Dit deed koning Eduard II besluiten om zelf aan het hoofd van een legermacht van 25.000 mannen naar Stirling Castle op te trekken.
De slag Eerste dag Op zondag 23 juni bereikte deze legermacht het fort bij Bannockburn, enkele kilometers ten zuiden van Stirling Castle. Onder aanvoering van Robert Bruce stonden de Schotten met een legermacht van 9000 man de Engelsen op te wachten. Er braken vrijwel onmiddellijk schermutselingen uit die in het voordeel van de Schotten beslist werden. De Engelse cavalerie stuitte op de Schotse schiltron (een soort falanx). Hierdoor werd de cavalerie voor het vervolg van de slag voor een groot deel buiten gevecht gesteld. Ook versloeg Robert Bruce zelf, gezeten op zijn pony, een belangrijke Engelse ridder door hem met zijn strijdbijl op zijn helm te slaan. Met als gevolg dat niet alleen zijn helm, maar ook zijn hoofd in tweeën werd gespleten. Dit had aanzienlijke invloed op het moreel van de Schotten.
Tweede dag Op de tweede dag rukten de Engelsen op, terwijl de Schotten hen geformeerd in schiltrons opwachtten. De resterende Engelse cavalerie slaagde er niet in door te breken en werd teruggedreven in de richting van de eigen troepen. Hierop volgde de opmars van de Schotten. De Engelsen kwamen klem te zitten in het moerassige land, met voor zich de oprukkende Schotten en achter zich de rivier de Forth. Uiteindelijk verloren de Engelsen ongeveer 10.000 man, de Schotten 4000. Toen koning Eduard II op de vlucht sloeg, was de strijd definitief in het voordeel van de Schotten beslist.
Gevolgen De slag bij Bannockburn zou er uiteindelijk toe leiden dat Schotland tien jaar later zijn onafhankelijkheid herkreeg. De onafhankelijkheid zou standhouden tot 1707, toen het Engelse en Schotse parlement de Act of Union tekenden; beide gingen toen op in het koninkrijk Groot-Brittannië.
Bezoekerscentrum Bannockburn miniatuur|Het Bannockburn monument miniatuur|Beeld van Robert Bruce In 1932 schonk het Bannockburn Preservation Committee gronden aan de National Trust for Scotland. In 1960 en 1965 werden nog meer gronden aangekocht om de toegang voor bezoekers te vergemakkelijken. Een modern monument werd opgericht in een veld boven de mogelijke locatie van de slag, waar de strijdende partijen vermoedelijk de nacht voor de slag kampeerden.
Het monument bestaat uit twee halfronde muren die de tegenstanders afbeelden. Vlakbij staat het standbeeld van Bruce uit de jaren 1960, ontworpen door Pilkington Jackson en gemaakt door Thomas Taylor Bowie van het Ontario College of Art in Toronto.
De National Trust for Scotland beheert het Bannockburn Visitor Centre. Op 31 oktober 2012 werd het oorspronkelijke gebouw gesloten voor sloop en vervanging door een nieuw ontwerp van Reiach and Hall Architects. Het project was een samenwerking tussen de National Trust for Scotland en Historic Environment Scotland, gefinancierd door de Schotse regering en het Heritage Lottery Fund. Het nieuwe bezoekerscentrum werd in maart 2014 geopend.
Het monument en het bijbehorende bezoekerscentrum zijn populaire toeristische attracties.
Categorie:Stirling Bannockburn Bannockburn Bannockburn Categorie:1310-1319 Bannockburn Categorie:National Trust for Scotland