Patrícia Gabancho i Ghielmetti (Buenos Aires, 29 september 1952 – Barcelona, 28 november 2017) was een Catalaans schrijfster en journaliste van Argentijnse origine. Als begenadigd spreekster nam ze deel aan radioprogramma's en praatprogramma's. Ze was actief in de Catalaanse beweging en lid van de raad van advies van het Plataforma per la Llengua.«Patrícia Gabancho i Ghielmetti», Gran Enciclopèdia Catalana, Barcelona, Enciclopèdia Catalana, op 9 september 2012 geraadpleegd
Ze was de dochter van de Argentijnse intellectueel Abelardo F. Gabancho"Can Alcover acollirà una conferència de Patrícia Gabancho, autora de ”El preu de ser catalans”", tribunamallorca.cat en studeerde Catalaans in het Casal Català van haar geboortestad. Amper 22 jaar oud is ze in 1974 tijdens de bewogen periode van het einde van de franquistische dictatuur en de Spaanse democratische overgang (1975-1978) naar Barcelona uitgeweken, om te leren begrijpen wat het was om te leven in een natie zonder staat, zoals ze later in een interview verklaarde.Joan Tapia, in een interview «Patricia Gabancho: "La independència vindrà sense tancs ni fractura social"», El Periódico, 16 april 2009 (vert.:De onafhankelijkheid zal komen, zonder tanks of sociale breuk.)
Ze heeft boeken geschreven over culturele, historische en stedenbouwkundige onderwerpen, met onder meer beschouwingen over wat een stad tot stad maakt in het algemeen, en Barcelona in het bijzonder.«Patrícia Gabancho» Bigorafische fiche bij de uitgeverij Columna Edicions Ze had een regelmatige column en publiceerde geregeld in het dagblad Ara.Francesc Orteu, «"La meva por és problema meu"», Ara, 12 mei 2005 Haar essay Crònica de la independència (Kroniek van de onafhankelijkheid) was in 2009 het meest verkochte boek in de categorie non-fictie ter gelegenheid van de Diada de Sant Jordi.«Gaspar Hernàndez i Patrícia Gabancho: els autors catalans més venuts aquest Sant Jordi», Crònica.cat, 25 d’abril de 2009 (vert.: Gaspar Hernàndez i Patrícia Gabancho , de meest verkochte schrijvers op deze diada) Na de Nationale conferentie voor een eigen staat van 30 april 2011 heeft ze actief deelgenomen aan de Assemblea Nacional Catalana. Ze deed ook mee aan de culturele en politieke mobilisatie voor de pluralistische betoging die op 11 september 2012 onder het motto Catalonië, een nieuwe Europese staat gepland was.«L'ANC implica Montserrat en la Diada sobiranista», Ara, 25 d’agost de 2012 (vert.: De ANC betrekt Montserrat in de independentische Diada) In september 2012 won ze de literaire prijs Premi Prudenci Bertrana voor haar roman La néta d'Adam (De kleindochter van Adam).«Patrícia Gabancho guanya el premi Prudenci Bertrana», Ara (dagblad), 27 september 2012
Ze overleed op 65-jarige leeftijd aan kanker.
Werken La néta d'Adam (2012) (vertaling: De kleindochter van Adam) L'autonomia que ens cal és la de Portugal (2012) (vertaling: De autonomie die bij ons past is die van Portugal)«Lectures recomanades per Sant Jordi» door de Assemblea Nacional Catalana, Editorial La Mansarda, 2012, 108 blz., El retorn dels catalans (2010) (vertaling: De terugkeer van de Catalanen)El retorn dels Catalans, Barcelona, Editorial Meteora, 2010, 304 blz. La batalla de l'Estatut (2010) (vertaling: De strijd voor het Statuut (van Autonomie van Catalonië))Barcelona, Editorial Empúries, 2010, 208 blz., Crònica de la independència (2009)Barcelona, Columna, 2009, 275 blz., (vertaling: Kroniek van de onafhankelijkheid) Apàtrides, incultes i (de vegades) analfabets (2008)Barcelona, Ara Llibres, 2008, 142 blz. (vertaling: Vaderlandsloos, zonder cultuur en (soms) analfabeet) El fil secret de la història (2007)Barcelona, la Campana, 2008, 357 blz., (vertaling Het geheim van de geschiedenis) (vertaling: De geheime draad van de geschiedenis) El preu de ser catalans. Una cultura mil·lenària en vies d'extinció (2007)"El preu de ser Catalans, de Patrícia Gabancho, surt ara a Labutxaca d'Edicions 62", Barcelona, Editorial Meteora, 2007, 248 blz., (vertaling: Wat het kost om Catalaans te zijn. Een duizendjarige cultuur is aan het uitsterven) La postguerra cultural a Barcelona (1939-1959) (2005), Barcelona, Editorial Meteora, 2005, 352 blz., (vertaling: De cultuur in Barcelona tijdens de eerste jaren na de oorlog) Sobre la immigració (2001), deel 5 van de serie Carta a la societat catalanaBarcelona, Columna, 2001, 138 blz., (vertaling: Over de immigratie) El Besòs. El riu que mirava passar els trens (1999)Barcelona, Ajuntament de Barcelona, 1999, 223 blz., ) (vertaling: De Bésos, de rivier die de treinen zag langsrijden) El segle XX vist per les àvies, met Emma Aixalà (1999)Barcelona, La Campana, 1999 (vert.: De 20e eeuw gezien door de ogen van grootmoeders) Despert entre adormits. Joan Maragall i la fi de segle a Barcelona (1998)Barcelona, Proa, 1998, 187 blz., ) (vertaling: Wakker tussen de slapers. Joan Maragall en het fin de siècle in Barcelona) Barcelona, tercera pàtria del tango (met Xavier Febrés). (1990)Barcelona, Quaderns Crema, 1990, 166 blz., ) (vertaling: Barcelona, derde vaderland van de tango) Cultura rima amb confitura, bases per a un debat sobre la literatura catalana (1980)Barcelona, Edicions 62, 1980, 153 blz., ) (vertaling: Cultuur rijmt met confituur, uitgangspunten voor een debat over de Catalaanse cultuur)
Categorie:Catalaans journalist Categorie:Catalaans schrijver Categorie:Argentijns schrijver Categorie:Catalaans activist