Argyrolagus is een geslacht van uitgestorven buideldieren behorend tot de orde Polydolopimorphia die voorkwamen van het Laat-Mioceen tot het Laat-Plioceen. Er zijn, naast de typesoort, nog twee soorten in dit geslacht benoemd.
Naamgeving Florentino Ameghino benoemde in 1904 de typesoort Argyrolagus palmeri. De geslachtsnaam betekent "zilverhaas", een verwijzing naar het "zilverland" Argentinië. De soortaanduiding eert de verzamelaar Santiago Palmer, een ervaren medewerker van zijn broer Carlos Ameghino. Het holotype is MACN 5526, een rechteronderkaak.
Argyrolagus scagliai is gebaseerd op specimen MMP 782-M. Argyrolagus rusconii is gebaseerd op specimen GHUNLPam 14757. De soort is eerder benoemd als Microtragulus rusconii. Beschrijving Soorten uit dit geslacht waren kleine marsupiale herbivoren. De dieren leken uiterlijk op een kleine kangoeroe, met lange achterpoten met twee tenen, en een lange, zware staart. De kop had een puntige snuit en grote oogkassen, die ver naar achteren stonden. De dieren konden tot veertig centimeter lang worden.
Levenswijze Met de lange achterpoten konden de dieren zich snel verplaatsen over de woestijngrond, in evenwicht gehouden door de lange, zware staart. Gezien de grote ogen hebben ze waarschijnlijk een nachtelijk bestaan geleid. Het voedsel bestond vermoedelijk uit woestijnplanten.
Vondsten Fossielen werden gevonden in Patagonië.
Categorie:Uitgestorven buideldieren Categorie:Mioceen Categorie:Plioceen