Dipnorhynchus is een geslacht van uitgestorven kwastvinnige vissen en de longvissen. Het geslacht was lang monotypisch. De typesoort Ganorhynchus sussmilchi werd in 1906 benoemd door Robert Etheridge Jr. en in 1927 door Otto Jaekel hernoemd in Dipnorhynchus sussmilchi. De geslachtnaam betekent "snuit als bij de Dipnoi", de longvissen. C.A. Süssmilch vond het fossiel. Het is een tot negentig centimeter lange vis die leefde in het Devoon. In 1985 werd een tweede soort D. kurikae gepubliceerdCampbell, K.S.W., & Barwick, R.E. (1985), An advanced massive dipnorhynchid lungfish from the Early Devonian of New South Wales, Australia. Records of the Australian Museum 37: 301–316; zie ook: Campbell, K.S.W., & Barwick, R.E. (2000), The Braincase, Mandible and Dental Structures of the Early Devonian Lungfish Dipnorhynchus kurikae from Wee Jasper, New South Wales. Records of the Australian Museum 52: 103-128 en in 1999 een derde, D. (Placorhynchus) cathlesae.Campbell, K.S.W. & Barwick, R.E. (1999), A New Species of the Devonian Lungfish Dipnorhynchus from Wee Jasper, New South Wales. Records of the Australian Museum 51: 123-140
Beschrijving Dipnorhynchus was een primitieve longvis en verschilde aanzienlijk van de andere kwastvinnigen. De schedel van Dipnorhynchus miste bijvoorbeeld het gewricht dat de schedel van de Coelacanthiformes in tweeën deelde. De schedel van Dipnorhynchus had meer weg van de stevige benige doos zoals amfibieën die hebben. De vissen hadden geen tanden achter op de kaken maar platen met tandvormige uitsteeksels op het verhemelte en de onderkaak, en verhemelte was vergroeid met het hersenkapsel.
Vondsten Vondsten zijn bekend uit West-Australië en Duitsland.
Categorie:Uitgestorven kwastvinnigen