Hepatosplenomegalie is een gecombineerde vergroting van de lever, van een hepatomegalie en van de milt, van een splenomegalie.
De aandoening wordt vastgesteld door lichamelijk onderzoek. Soms is palpatie al voldoende, als de lever en milt onder de ribbenboog, dat is de onderste rand van de ribbenkast, voelbaar zijn. Vaak is aanvullend onderzoek, zoals een echografie of computertomografie, wel nodig. Om niet alleen een indruk te krijgen van de grootte van de organen maar ook van hun functie, kunnen bijvoorbeeld bloedonderzoek of een biopsie noodzakelijk zijn.
Veel voorkomende oorzaken zijn infecties, bijvoorbeeld een acute virale leverontsteking, of van klierkoorts,Klierkoorts wordt ook mononucleosis infectiosa genoemd, maar is in Nederland vooral bekend als de ziekte van Pfeiffer. aandoeningen van de stofwisseling, chronische leverziekten en portale hypertensie, amyloïdose, bloedziektenwaaronder polycythaemia vera systemische lupus erythematodes en sarcoïdose. Een verhoogde druk in de aderen, bijvoorbeeld door onvoldoende werking van de rechter harthelft, kan op de lange duur ook hepatosplenomegalie veroorzaken. Er zijn nog meer mogelijke oorzaken beschreven.
De wijze van behandeling hangt sterk van de oorzaak af van de hepatosplenomegalie en kan daarom zeer verschillend zijn.
Categorie:Leveraandoening Categorie:Symptoom