Nasir bin Olu Dara Jones (New York, 14 september 1973), beter bekend als Nas, is een Amerikaans rapper. Hij debuteerde in 1994 met het hiphopalbum Illmatic, wat tot op heden wordt beschouwd als een van de beste albums aller tijden in het genre.5 Reasons Why "Illmatic" is the Greatest Rap Album Ever Music Times, 19 april 2014. In de eerstvolgende paar albums werden zijn nummers commerciëler en lag het popgehalte hoger. Met het album Stillmatic in 2001 keerde de rapper echter weer terug naar zijn hiphopwortels. In totaal heeft Nas tot dusver dertien studioalbums uitgebracht. Nas groeide op in The Queensbridge Projects, het grootste sociale woningproject in Noord-Amerika en een beruchte achterstandswijk van de borough Queens van New York. Nas was getrouwd met r&b-zangeres Kelis. Samen hebben ze een zoon.
Nas staat bekend als een gerenommeerde tekstschrijver en rapper. Hij wordt beschouwd als een van de beste en origineelste rapartiestenhttps://www.billboard.com/photos/6723017/the-10-best-rappers-of-all-time. Desalniettemin heeft hij volgens critici zijn niveau van Illmatic nooit weten te evenaren.
Biografie Nas is het eerste kind van trompettist Olu Dara en Fannie Ann Jones. Zijn volledige naam, Nasir Bin Olu Dara Jones, kreeg hij van Olu Dara's beste vriend Rasheed en is Arabisch voor "helper en beschermer". Het gezin Jones kreeg nog twee kinderen: Jabari en Kiane. Nas is de neef van actrice Yara Shahidi.
Nas spendeerde zijn eerste jaren in Crown Heights, een buurt in Brooklyn. Daarna verhuisde het gezin naar de 41st Side van Queensbridge (Queens). In 1986, toen Nas 13 was, verliet Olu Dara het gezin, zodat Fannie Ann de kinderen zelf moest opvoeden. Niet veel later stopte Nas met school en raakte geïnteresseerd in de Afrikaanse cultuur. Hij verdiepte zich erin, evenals de Bijbel ,de Koran en de theorieën van Five Percent Nation. Olu Dara was een jazztrompettist die vaak afwezig was. In de dagen dat hij wel thuis was, nam hij Nas vaak mee naar Greenwich Village of Central Park om trompet te spelen.
Naarmate Nas ouder werd, kreeg hij meer aspiraties om rapper te worden. Hij vroeg zijn beste vriend Willie "Ill Will" Graham om als DJ te fungeren. Zijn eerste bijnaam luidde "Kid Wave", een naam die hij gebruikte voor zijn zelf getekende strips. Later veranderde hij dat in Nasty Nas. Toen ontmoetten Graham en Nas producer Large Professor (William Mitchell, ook uit Queens). Hij stelde de twee voor aan zijn hiphopgroep Main Source. Nas is te horen op het nummer "Live at the Barbecue", van de LP Breaking Atoms. Ondertussen probeerden Graham en Nas een platencontract te krijgen. Dit ging echter niet soepel. Op 23 maart 1992 kwam er een abrupt einde aan de samenwerking toen Graham in Queensbridge werd doodgeschoten.
Illmatic Nas tekende in 1992 een contract voor drie jaar bij Columbia Records. Hij kreeg dit contract via MC Serch, een lid van de hiphopgroep 3rd Bass. Later werd hij Nas' manager. Zijn eerste nummer was "Halftime", dat verscheen op de soundtrack van de film Zebrahead. Toen Nas een optreden verzorgde bij Back To The Grill, raakten steeds meer mensen nieuwsgierig naar Nas en zijn komende album. Dat album zou nog bijna twee jaar op zich laten wachten maar uiteindelijk werd Illmatic op 19 april 1994 uitgebracht. Het album werd onder andere geproduceerd door Q-Tip, Pete Rock, Large Professor en DJ Premier. Illmatic kreeg goede kritieken vanwege de teksten. Desondanks werd het album niet goed verkocht: Illmatic was commercieel niet interessant en er zwierven veel illegale kopieën rond. Van het album kwamen 5 singles uit, waarvan alleen "It Ain't Hard to Tell" in de Billboard Hot 100 terechtkwam.
In 1995 verscheen Nas op AZ's debuutalbum Doe or Die. AZ kwam eerder in de bekendheid door zijn optreden op Illmatic. Ook werkte Nas mee aan het album The Infamous van Queensbridge-kompaan Mobb Deep.
It Was Written Voor het tweede album wilde Columbia Records graag dat Nas meer commerciële onderwerpen in zijn muziek gebruikte. Als voorbeeld gaven ze The Notorious B.I.G. aan. Nas ruilde zijn manager MC Serch in voor Steve Stoute en begon aan It Was Written. Dit album werd hoofdzakelijk geproduceerd door Sam Barnes en Jean-Claude Olivier van Trackmasters Entertainment. It Was Written werd vele malen succesvoller dan Illmatic, alhoewel critici twijfelden of het album beter was van het vorige. "If I Ruled the World (Imagine That)", met Lauryn Hill, en "Street Dreams" zijn de singles van het album. Beide muziekvideo's werden geregisseerd door Hype Williams.
It Was Written leverde ook het debuut op van The Firm, een supergroep bestaande uit Nas, AZ, Foxy Brown, Nature en Cormega. Zij brachten in 1997 een album uit. In deze periode was Nas ook bekend als Escobar, een alter ego in de stijl van Tony Montana uit Scarface. The Firm bracht hun album uit onder Dr. Dre's Aftermath Entertainment. Cormega werd halverwege de opnames uit de groep gezet door Steve Stoute omdat Stoute Cormega graag wilde contracteren voor zijn management. Cormega weigerde echter. Hierdoor werden Cormega en Nas plotsklaps rivalen van elkaar, wat resulteerde in enkele dissraps van Cormega.
Nas maakte in 1998 zijn filmbeduut in Belly, een dramafilm van Hype Williams. Nas was medeschrijver van deze film, waarin ook DMX te zien is.
I Am…, Nastradamus en Stillmatic Nas begon in 1998 aan een dubbelalbum dat de werktitel I Am… The Autobiography kreeg. Het was de bedoeling dat elk nummer op het album een gedeelte van zijn leven zou omschrijven. De eerste single werd "Nas is Like". Een muziekvideo was ook al opgenomen toen een groot gedeelte van de nummers uitlekte op internet. Nas en Steve Stoute maakten vluchtig nog enkele nieuwe tracks om de uitgelekte te vervangen. Daarnaast werd het dubbelalbum een gewoon album (één cd). "Nas is Like" was geproduceerd door DJ Premier en bevat een sample van Nas' vorige single "It Ain't Hard to Tell". De tweede single werd "Hate Me Now", een collaboratie met Puff Daddy. In de video, eveneens geregisseerd door Hype Williams, zijn Nas en Puff Daddy te zien als ze net als Jezus gekruisigd worden. Na de afronding van de video vroeg Puff Daddy of ze het kruisigingsgedeelte toch uit de video wilde laten (Puff Daddy is katholiek). Dit gebeurde niet, en de volledige versie kwam toch op televisie (voor de eerste keer bij Total Request Live). Puff Daddy reageerde furieus en ging met zijn bodyguards verhaal halen bij Steve Stoute. Naar verluidt sloeg Puff Daddy Stoute met een champagnefles.Diddy Ordered Tupac Hit Says Lawsuit The Wire / Daily Hip-Hop News Stoute deed aangifte van de situatie. Uiteindelijk kwamen Stoute en Puff Daddy tot een overeenkomst.
Columbia Records wilde de op het internet uitgelekte nummers graag eind 1999 uitbrengen onder de naam Nastradamus. Op het laatste moment veranderde Nas van gedachten: hij wilde alsnog nieuw materiaal op het album. Nas' deadline lag echter al in november, dus moest alles snel gebeuren. De singles van het album waren "Nastradamus" en "You Owe Me". Het enige op het internet uitgelekte nummer wat op Nastradamus kwam was "Project Windows". Andere uitgelekte nummers zijn te horen op The Lost Tapes, uitgebracht in september 2002. Nas' vijfde studioalbum Stillmatic kwam al uit in 2001. Het album werd gezien als de comeback van Nas, na enkele mindere albums. De eerste single was "Got Ur Self A…" (Got Ur Self A Gun), geproduceerd door Megahertz Music Group. De tweede single is "One Mic".
De ruzie tussen Nas en Jay-Z De eerste sporen van een kwestie tussen de twee rappers uit New York kwamen uit 1992, toen Nas en producer Large Professor in een gevecht belandden met Jay-Z en rapper Big Jaz.The Frank White Seat In 1996 vroeg Jay-Z of Nas "The World Is Yours" opnieuw wilde zingen, maar ditmaal voor het refrein van Jay-Z's "Dead Presidents II". Een andere optie voor Nas was het verschijnen in Jay-Z's videoclip voor de desbetreffende single. Nas weigerde beide, maar behield een vriendschappelijke relatie met hem. De boel escaleerde pas echt toen Notorious B.I.G. overleed en er bepaald moet worden wie nu de grootste rapper uit New York is.
Jay-Z deed voor het eerst een gooi naar de troon met het nummer "The City is Mine", van het album In My Lifetime, Vol. 1. Dit album zou eerst naar verluidt Heir To The Throne, Vol. 1 worden genoemd. In 1999 kwam Nas met het nummer "We Will Survive" (van het album I Am…), waarin hij Jay-Z niet als een serieuze kandidaat zag voor beste rapper van New York. De ruzie werd intensiever toen Jay-Z's leerling Memphis Bleek verschillende disses maakte naar Nas op zijn debuutalbum Coming of Age. Als reactie bracht Nas het nummer "Nastradamus" uit (van zijn gelijknamige album) waarin hij rapt: you wanna ball till you fall, I can help you with that / you want beef? I could let a slug melt in your hat. Dit is direct gericht op Memphis Bleek. De tegenreactie daarop is de single "My Mind Right" van het album The Understanding, waarin Memphis Bleek rapt: And only a few fit in, your lifestyle's written/So who you supposed to be, play your position. De gemoederen begonnen steeds hoger op te lopen toen beide artiesten een nummer genaamd "Come Get Me" schreven waarin ze elkaar bestrijden. Op het Hot 97 Summer Jam Festival gooide Jay-Z een diss naar de uit Queensbridge afkomstige Mobb Deep met de single "Takeover". De afsluitende zin was Ask Nas, he don't want it with Hov. (Hov is een bijnaam van Jay-Z).Kings of New York - Music - Village Voicepage 1 - Village Voice Nas reageerde door tijdens een radio-uitzending leden van Roc-A-Fella Records te beledigen, waaronder Jay-Z, Freeway, Memphis Bleek en Beanie Sigel. Deze freestylerap werd door Nas "Stillmatic" genoemd (om zijn gelijknamige album aan de man te brengen) maar staat beter bekend als "H. to the Omo", als verwijzing naar Jay-Z’s single "Izzo (H.O.V.A)".
De volgende nummers worden beschouwd als zogenaamde disstracks in deze vete: H To The Omo (Nas), een mixtapenummer waarin Nas zegt dat Jay Z de rapversie is van Sisqo, dat Jay zijn stijl heeft overgenomen en z'n straatverleden uit z'n duim heeft gezogen. Takeover (Jay-Z, The Blueprint), een nummer dat eerder was uitgebracht maar was herschreven door Jay-Z. Hij voegde een couplet toe waarin hij Nas bekritiseerde op zijn afnemende succes na Illmatic. Ether (Nas, Stillmatic), een nummer waarin Nas bekendmaakt dat Jay-Z in zijn vroege jaren een fan was van Nas. Daarnaast beweert hij dat Jay-Z meerdere teksten van Notorious B.I.G. heeft gestolen. Supa Ugly (Jay-Z), een freestyle-rap van Jay-Z waarbij het eerste couplet een sample bevat van Nas' Got Ur Self A… Ook beweert Jay-Z dat het nummer Ether vol onwaarheden zit. Jay-Z heeft het over een relatie tussen hem en Carmen Bryan, de moeder van Nas' kind. Later zou Jay-Z zijn verontschuldigingen aanbieden aan Nas voor deze track nadat Jay-Z's moeder daarop zou hebben aangedrongen. Blueprint 2 (Jay-Z, The Blueprint²: The Gift & the Curse), waarin Jay-Z beweert dat, alhoewel hij meer geld verdient, hij ook meer uitgeeft aan goede doelen. Ook vertelt hij dat Nas vaak moeilijke teksten schrijft om zich slimmer voor te doen. Last Real Nigga Alive (Nas, God's Son), waarin Nas beweert dat Jay-Z in 1996 zowel zijn stijl als die van Raekwon en Ghostface Killah imiteerde. Ook beschuldigt hij Jay Z ervan hem te dissen terwijl hij thuis voor zijn zieke moeder zorgde.
De ruzie eindigde formeel in oktober 2005 tijdens Jay-Z's "I Declare War"-concert waar Nas als gast te zien was. Later in 2005 waren Nas en Jay-Z samen te zien op het podium.Jay-Z And Nas Put Beef To Sleep In Onstage Show Of Unity Op het album Hip Hop is Dead namen Jay-Z en Nas samen het nummer "Black Republican" op, wat voor de buitenwereld een duidelijk signaal was van het einde van de ruzie.
God's Son en Street's Disciple