Montserrat Roig i Fransitorra (1946-1991) was een Catalaanse schrijfster, journaliste en essayiste. Naast haar literaire werk werd ze ook bekend door haar interviews in diverse tijdschriften en op de televisie."Montserrat Roig i Fransitorra" in de Gran Enciclopèdia Catalana (GEC)Zie "Montserrat Roig" voor de correcte uitspraak van de naam. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
Leven Ze werd geboren in Barcelona op 13 juni 1946 in een literaire en catalaansgezinde familie. Haar moeder was de schrijfster Albina Fransitorra i Alenà en haar vader, Tomàs Roig i Llop, advocaat en schrijver. Ze was de zesde van zeven kinderen.
Van 1963 tot 1968 studeert ze Wijsbegeerte en Letteren aan de Universiteit van Barcelona. Van in het begin van haar studies wordt ze actief in de ondergrondse marxistische verzetsbeweging tegen de franquistische dictatuur en de Partit Socialista Unificat de Catalunya. In 1966 huwt ze met de communistische militant Albert Puigdomènech en is ze actief betrokken bij de Caputxinada, een van de eerste grote manifestaties van het verzet.Maria Àngels Frances i Díez, "Montserrat Roig i Fransitorra in: Dicionari Biogràfic de Dones
In 1968 wordt ze redactrice bij de Gran Enciclopèdia Catalana. In haar literaire werken beschrijft ze de kleine bourgeoisie van de Eixample van de laatste honderd jaar en vooral uit de laatste jaren van het franquisme, telkens vanuit het standpunt van de vrouwen, en daarin is ze zeer vernieuwend.«Actualitat literària sobre Montserrat Roig», Lletra, la literatura catalana a internet, Universitat Oberta de Catalunya Als journaliste werkt ze mee aan diverse tijdschriften en kranten: Tele-Exprés, Serra d’Or , L’Avenç, Els Marges, Destino, Cuadernos para el diálogo, Triunfo, Vindicación Feminista en Avui.
Ze wordt beschouwd als een van de belangrijkste auteurs van de tweede helft van de 20ste eeuw, zowel voor haar literair werk als voor non-fictie. Drie thema's keren voortdurend terug: de sociale onrechtvaardigheid, het feminisme en de gruwelen van de nazitijd.Isabel-Clara Simó i Monllor, «Montserrat Roig», El Punt Avui, 22 mei 2012
Montserrat Roig i Fransitorra is op 10 november 1991 in Barcelona overleden aan borstkanker die pas kort tevoren was vastgesteld.
Werken Fictie 1970: Molta roba i poc sabó... i tan neta que la volen 1972: Ramona, adéu 1977: El temps de les cireres 1980: L'hora violeta 1982: L'òpera quotidiana 1987: La veu melodiosa 1989: El cant de la joventut (verhalen)
Non-fictie 1975: Los hechiceros de la palabra 1977: Rafael Vidiella o l'aventura de la revolució 1977: Els catalans als camps nazis — een allereerste studie over de geschiedenis van de Catalanen in de nazi-concentratiekampen. 1980: ¿Tiempo de mujer? 1981: Mujeres en busca de un nuevo humanismo 1985: L'agulla daurada 1991: Digues que m’estimes encara que sigui mentida 1992: Un pensament de sal, un pessic de pebre — een bundeling van haar artikels voor de krant Avui.
Toneel 1990: Reivindicació de la senyora Clito Mestres (teatre)
Televisieprogramma's Líders (Premi Òmnium Cultural) Búscate la vida
In het Nederlands Espardenya, Amsterdam, Wereldbibliotheek, 1988, Vaarwel Ramona, Uitgeverij Cossee, Amsterdam, 2025, Kersentijd, Uitgeverij Cossee, Amsterdam, 2025, Het paarse uur, Uitgeverij Cossee, Amsterdam, 2026,
Verder zijn er vertalingen verschenen in onder andere het Duits, Engels, Frans, Spaans, Portugees, Hongaars en Italiaans.
Onderscheidingen en erkenning 1970: Premi Víctor Català voor Molta roba i poc sabó… i tan neta que la volen. 1966: Premi Sant Jordi de novel·la voor El temps de les cireres."Premis Sant Jordi" Fundació Encilopèdia Catalana 1978: Serra d'Or-criticiprijs voor literatuur en essay voor Els catalans als camps nazis. 1986: Premi Nacional de Literatura Catalana (essay) voor L'agulla daurada. De middelbare school van Sant Andreu de la BarcaIES Montserrat Roig en diverse straten werden naar Montserrat Roig i Fransitorra vernoemd: onder meer in Málaga, Lerida, Manresa, Gerona, Terrassa, Badalona, L'Hospitalet de Llobregat en Sabadell.viamichelin Bij de 20ste verjaardag van haar overlijden in november 2011 heeft het Col·legi de Periodistes, de Catalaanse journalistenvereniging een reizende tentoonstelling aan haar gewijd, met foto's van haar tijdens interviews met bekende personen.Francesc Bracero, «El Col·legi de Periodistes recorda Montserrat Roig», La Vanguardia (avanguardia.com), 25 november 2011 (vertaald: Het Col·legi de Periodistes herdenkt Montserrat Roig)Eva Vàzquez, «La felicitat de l'entrevista: Una exposició homenatja a Girona l'obra periodística de Montserrat Roig», El Punt Avui, Girona, 7 maart 2012, (vertaald: Interviews maken gelukkig: een tentoonstelling in Girona huldigt het journalistieke werk van Montserrat Roig)
Externe link Volledige bibliografie
Categorie:Catalaans schrijver Categorie:Catalaans feminist Categorie:Catalaans socialist Categorie:Catalaans journalist