Het Chinees schubdier (Manis pentadactyla) is een zoogdier uit de familie van de schubdieren (Manidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. (1758). Systema naturae ed. 10: 36. Gearchiveerd op 16 april 2023.
Kenmerken Het lichaam van dit schubdier is bedekt met lichtgele schubben met een doorsnee van 5 cm, uitgezonderd de snuit, wangen, buik en binnenzijde van de poten. Het kan alle kwetsbare delen bedekken, door zich als een bal op te rollen. De lichaamslengte bedraagt 40 tot 58 cm, de staartlengte 25 tot 38 cm (2012). A Naturalist's Guide to the Mammals of Southeast Asia. Wiltshire, UK: John Beaufoy Publishing. p. 13 en het gewicht 2 tot 7 kg.
Leefwijze Met zijn dunne 40 cm lange tong worden mieren en termieten naar binnen gewerkt. Het is een echte acrobaat, die dankzij zijn grijpstaart en lange klauwen in bomen klimt. Het is ook een goede graver.
Verspreiding Deze solitaire soort komt voor in de gematigde en tropische wouden en open habitats van Oost- en Zuidoost-Azië, met name in oostelijk Nepal. thumb|left|Verspreidingsgebied van het chinees schubdier
Categorie:Schubdieren Categorie:IUCN-status kritiek Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied