Christian Boltanski (Parijs, 6 september 1944 – aldaar, 14 juli 2021) was een Frans beeldend kunstenaar, schilder, fotograaf en filmmaker. Hij was verbonden aan de École nationale supérieure des beaux-arts te Parijs. Christian Boltanski was de broer van de socioloog Luc Boltanski en de partner van de Franse kunstenares Annette Messager.
Leven en werk Christian Boltanski werd geboren in Parijs, zijn vader was van Russisch-joodse afkomst, en zijn moeder was Corsicaanse en katholiek. Hij begon te schilderen in 1958 op dertienjarige leeftijd, hoewel hij geen kunstopleiding gevolgd had. Vanaf 1967 experimenteerde hij als schrijver en in 1970 begon hij met het creëren van objecten uit klei en andere ongewone materialen. Vanaf 1970 gebruikte hij veelal fotografie als kunstexpressie. Na 1976 behandelde hij de fotografie als schilderen door het maken van collages van in stukjes gesneden foto’s. In 1986 begon Boltanski met het creëren van installaties met verschillende materialen en media, met licht als essentieel concept. Boltanski is vooral gekend omwille van zijn installaties met portretfoto’s, waarmee hij het verleden wil reconstrueren. Daarnaast bevat zijn oeuvre ook een aantal ‘schaduwspelen’ of ‘ombres’. Hierin maakt hij met kleine popjes en speelgoed schaduwspelen die kinderherinneringen doen herleven.
Boltanski overleed op 76-jarige leeftijd.
Tentoonstellingen Christian Boltanski nam deel aan meer dan 150 kunsttentoonstellingen wereldwijd.Christian Boltanski biografie - Marion Goodman Gallery Onder meer solotentoonstellingen in Museum De Pont in Tilburg, het Kunstmuseum Liechtenstein, Magasin 3 Stockholm, La Maison Rouge galerij, Institut Mathildenhöhe, de Kewenig Galerie en het Museum d’Art et d’Historie du Judaïsme. In 2002 heeft Boltanski voor het Zentrum für Internationale Lichtkunst, een ondergronds lichtkunst museum in Unna, Duitsland, de installatie "Totentanz II" gemaakt, een schaduwspel met koperfiguren. Voor informatie: www.lichtkunst-unna.de Van 1 juli tot 25 september 2011 maakte hij speciaal voor het museum Es Baluard te Mallorca, Spanje de installatie Signatures. Ook voor de Oude Kerk in Amsterdam maakte hij een site-specifieke installatie over de vraag wat er gebeurt na ons levenseinde onder de titel 'Na'. De tentoonstelling was te zien van 24 november 2017 tot 29 april 2018.
Prijzen 2009 Prix de Gaulle-Adenauer 2007 Créateurs sans frontières award voor visuele kunst door Cultures France 2007 Praemium Imperiale Award door de Japan Art Association 2001 Goslarer Kaiserring, Goslar, Duitsland 2001 Kunstpreis, door Nord/LB, Braunschweig, Duitsland
Werk in openbare collecties (selectie) Museum De Pont Tate Modern Centre Pompidou
Werken (selectie) Monument, Musée du MAC/VAL La chambre ovale, 1967 L'Homme qui tousse, 1969 Essai de reconstitution (Trois tiroirs), 1970-1971 Vitrine de référence, 1971 Saynètes comiques, 1974 Les Registres du Grand-Hornu, 1977 Composition théâtrale, 1981 Monument, 2,60 x 11 m, musée de Grenoble, 1985 Enfants de Dijon, 1986 Les archives de C.B. 1965-1988, 1989 Réserve Parcours pédagogique : Christian Boltanski, Centre Pompidou, 1990 Reliquaire, les linges, 1996 Entre temps, 2003 Les Abonnés du téléphone, 2006 Installatie in het Museo per la Memoria di Ustica di Bologna met de elementen van de DC-9 die crashte in de Tyrreense Zee op 27 juni 1980. PersonnesMonumenta 2010, Grand Palais, 2010
Gallery
Externe links Biografie Christian Boltanski (Centre Pompidou)
Categorie:Frans kunstenaar Categorie:Lichtkunstenaar