thumb|300px|De kielbalk voor het schip werd in 2010 door leerlingen van het ROC naar de Blokhuispoort gedragen.

Het Schip De Lading was een project in Leeuwarden van kunstenaar Marten Winters die van 2009 tot 2011 stadskunstenaar van Leeuwarden was.

Het schip Vanaf oktober 2010 bouwde de kunstenaar samen met duizenden inwoners van de stad Leeuwarden op de binnenplaats van de voormalige gevangenis De Blokhuispoort een 20 meter lang schip van papier-maché. De huid en de lading van het schip bestonden uit verhalen in woord en beeld van en over Leeuwarders. Videoportretten (interviews), tekeningen, verhalen en foto’s maakten deel uit van deze lading. Ze vertelden over wat mensen bezighield, hun passies en wat zij belangrijk vonden in hun leven. Het uiteindelijke doel van het schip was om ermee op reis te gaan, de verhalen aan de buitenwereld te tonen en nieuwe te verzamelen.

Kunst, educatie en maatschappelijke betrokkenheid Het Schip De Lading, afgekort HSDL, was niet alleen een kunstproject; ook educatie, techniek en innovatie speelden een belangrijke rol. Daarnaast had het project een grote sociale en maatschappelijke component. Er werkten zeer verschillende mensen aan mee, van professionals (scheepstimmermannen en scheepsarchitecten) tot schoolkinderen, mensen met een verstandelijke beperking of met psychische problemen. Maar ook stagiaires houtbewerking, camera en montage, design, culturele/maatschappelijke vorming en studenten jachtbouw deden mee. Het project bracht verschillende groepen mensen bij elkaar, waarbij kennisoverdracht een belangrijke rol speelde.

Tewaterlating Op 11 september 2011 werd het schip over de gevangenismuren uit De Blokhuispoort getakeld en op een dieplader door de stad naar de Prinsentuin gereden. De publieke belangstelling was groot, ruim 10.000 mensen waren getuige van het spektakel. Het laatste stuk van de route werd het schip met mankracht getrokken onder leiding van voormalig sterkste man van Nederland Wout Zeilstra. Deze actie, samen met het over de gevangenismuur takelen, waren een directe verwijzing naar een van de inspiratiebronnen van het project, de film Fitzcarraldo van Werner Herzog.

Lekkage Nadat het schip te water was gelaten bleek het al snel water te maken. Pompen konden voorkomen dat het schip zonk. Op 12 september werd het schip naar een industrieterrein gesleept en weer op het droge getakeld. Later bleek dat er in de coating, die op zich sterk genoeg was, honderden minuscule gaatjes zaten. Dit was vanwege het experimentele karakter van de bouw door de makers van tevoren niet voorzien.

Het vervolg Het schip werd uit het water getild en kwam op een geïmproviseerde scheepswerf op een industrieterrein, in de hoop dat het na een paar maanden werk weer zou kunnen varen. Dat werden uiteindelijk twee jaar. De scheepswerf veranderde in een soort mini-samenleving, waar mensen aan de zogenoemde randen van de maatschappij intensief samenwerkten met stagiairs uit creatieve opleidingen. Er waren bijeenkomsten, bouwsessies, discussies, gezamenlijke maaltijden.

In augustus 2013 vond de tweede tewaterlating plaats. Het schip bleef drijven, en de bemanning, bestaande uit de bouwers en Winters, zette koers naar Vlieland om deel te nemen aan het Into The Great Wide Open-festival. Het was een spannende en emotionele reis.

Het festivalpubliek bezocht het schip, waar de bouwers hun ervaringen deelden. Bands en dichters, waaronder Claw Boys Claw, Clean Pete, Remy van Kesteren en Tsead Bruinja gaven verrassingsoptredens op het dek. Het publiek kon bijdragen aan de lading van het schip door tekeningen en teksten toe te voegen, die op de huid van het schip werden geplakt.

Na Into The Great Wide Open kwam het schip opnieuw op het droge terecht en werd het onderdeel van een nieuw project. Het plan was om een reis over de Donau te maken, helemaal naar de Zwarte Zee. Tijdens deze tocht zou het schip tien Europese landen doorkruisen. Onderweg zouden kunstenaars — in de breedste zin van het woord — meereizen, werken, en hun resultaten delen met het publiek.

Uiteindelijk ging het project niet door, omdat een ander voorstel van Winters ook werd geselecteerd: De 8ste dag, een enorme kettingreactie door de binnenstad van Leeuwarden tijdens LF2018, Leeuwarden Friesland, Culturele Hoofdstad Van Europa.

In het najaar van 2025 werd het schip afgebroken. De stuurhut is bewaard gebleven en vormde de basis voor de installatie Kijkmannen tijdens Arcadia 2025.

Externe link Marten Winters

Categorie:Cultuur in Leeuwarden (stad) Categorie:Kunstwerk (artistiek)