Eugène Désiré Antoine Mittelhauser (Tourcoing, 7 augustus 1873 – Parijs, 29 december 1949) was een Frans generaal. Hij behoorde tot de conservatieve toplaag van het Franse leger. Jonge generaals kwamen noch in Frankrijk noch in de koloniën gemakkelijk aan de top.
Levensloop Mittelhauser studeerde in 1894 af aan de Militaire Academie van Saint-Cyr in Guer (Morbihan) en werd daarna gestationeerd bij het 4e Infanterieregiment in Tunis. Van 1899 tot 1901 studeerde hij aan de Militaire Academie in Parijs. Hij diende daarna de staf van de Algerijnse Divisie, het III. Legerkorps in Rouen als assistent-commandant en het XIX. Korps in Algerije.
Van 1907 tot 1909 was hij compagniecommandant in het 2e Regiment Algerijnse Infanteristen in Marokko. Van 1909 tot 1913 werkte hij bij het Franse ministerie van Oorlog en maakte in 1910 deel uit van de Franse missie naar Mexico tijdens de Mexicaanse Revolutie. Vanaf juni 1913 was hij commandant van het 7e Bataljon van het 3e Infanterieregiment.
Eerste Wereldoorlog en Interbellum miniatuur|Mittelhauser legt met opperbevelhebber Maurice Gamelin het verloop van Franse militaire oefeningen uit aan Winston Churchill (1936). In 1915 was Mittelhauser commandant van het 60e Infanterieregiment. Hij raakte tijdens de Eerste Wereldoorlog meerdere keren ernstig gewond en had tijdelijk kantoorbanen, waaronder als hoofd van de personeelsafdeling van het hoofdkwartier. In mei 1917 werd hij kolonel en commandant van de 1e Marokkaanse Infanteriebrigade tijdens de Slag om Verdun. In april 1918 kreeg hij het commando over de 36e Infanteriedivisie.
Na de oorlog werd Mittelhauser naar Tsjecho-Slowakije gestuurd waar hij chef-staf van het Franse leger werd. Er waren veel Franse militairen in die tijd in Tsjecho-Slowakije, dat een nieuwe staat was als gevolg van de verplichte opdeling van Oostenrijk-Hongarije in 1918. Veel militairen van het Tsjecho-Slowaakse leger stapten over naar het Franse leger.
Na zijn terugkeer naar Frankrijk was hij commandant van de 1e Divisie in Lille, de 29e Divisie in Nice en het Legerkorps in Bordeaux. Vanaf september 1931 was hij lid van de Hoge Oorlogsraad in Parijs. In 1936 leidde hij een nog militaire delegatie naar Boekarest in Roemenië. In de tweede helft van de jaren dertig ging hij met pensioen, maar hij werd in 1939 weer in actieve dienst herroepen.
Tweede Wereldoorlog: Nederland Na de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog in september 1939 met de Poolse Veldtocht, werd Mittelhauser als leider van de militaire missie naar Polen gestuurd. Een missie naar Zweden in april 1940 onder leiding van Mittelhauser, om de Zweden te overtuigen de geallieerde zijde te kiezen, werd op het laatste moment geannuleerd nadat de Britse premier Neville Chamberlain koudwatervrees kreeg.
Mittelhauser werd vervolgens met het begin van de Duitse aanval op Nederland in 1940 door de Franse opperbevelhebber Maurice Gamelin op 10 mei naar Den Haag gestuurd om de komst van een Franse militaire missie voor te bereiden. Op 11 mei 1940 bevond generaal Mittelhauser zich in Noord-Brabant en had in Breda een gesprek met de burgemeester over de situatie. Daarna keerde hij terug naar Antwerpen en Hamme.
De volgende dag vertrok hij naar Den Haag via Vlissingen, maar moest terugkeren toen bleek dat er geen boot was om hem over het water te zetten. Op de avond van 13 mei kon hij met de torpedobootjager Cyclone vanuit Duinkerken naar IJmuiden vervoerd worden, waar hij in de vroege ochtend van 14 mei aankwam en naar Den Haag gereden werd.
De delegatie kwam te laat om van betekenis te zijn, want generaal Henri Winkelman gaf aan dat de militaire zaak verloren was. Mittelhauser en andere buitenlandse militairen werden in de avond van 14 mei via Scheveningen geëvacueerd, vanwaar de Hr. Ms. Johanna I hen naar Duinkerken bracht.
Tweede Wereldoorlog: Vichy Frankrijk Meteen na zijn vertrek uit Nederland werd Mittelhauser naar het Nabije Oosten gestuurd als commandant van de geallieerde legers aldaar, waar hij Maxime Weygand opvolgde. Hij besprak begin juni 1940 met de Turkse generale staf voorstellen om Turkse troepen naar Syrië te sturen ter verdediging, in geval de Franse troepen een campagne in Noord-Afrika zouden moeten voeren. Kolonel Edgar de Larminat was zijn chef-staf. In juli 1940 werd het operatiegebied ontbonden. Terug in Frankrijk steunde Mittelhauser het Vichyregime van Philippe Pétain.
Overlijden en eer Mittelhauser overleed op 29 december 1949 in Parijs, maar werd met volledige militaire eer en ceremonie begraven in het familiegraf op de begraafplaats van Lauterbourg. Er werd postuum een straat naar hem vernoemd in Lauterbourg, de Rue du Général Mittelhauser.
Onderscheidingen Grootkruis van het Legioen van Eer Oorlogskruis Tsjechoslowakije 1918 Orde van de Witte Leeuw
Rang 2 juli 1915: luitenant-kolonel 24 juli 1917: kolonel 26 april 1918: brigadegeneraal (tijdelijk) 9 november 1920: brigadegeneraal 10 januari 1921: majoor-generaal (tijdelijk) 6 februari 1926: majoor-generaal 10 maart 1928: luitenant-generaal 6 september 1931: generaal
Loopbaan 29 september 1917: commandant 1e Marokkaanse infanteriebrigade 26 april 1918: commandant 36e Divisie 2 april 1919: stafchef Franse militaire missie in Tsjechoslowakije 1 november 1921: chef Tsjechoslowaakse generale staf 25 november 1925: zonder opdracht 3 april 1926: commandant 1e Infanteriedivisie 16 december 1926: commandant 29e Infanteriedivisie 6 maart 1928: commandant 18e Legerkorps 2 januari 1930: commandant 20e Legerkorps 17 september 1931: lid Hoge Oorlogsraad 7 augustus 1938: buiten dienst 2 september 1939: weer opgeroepen; hoofd Franse militaire missie in Polen 15 september 1939: reservist 14 november 1939: lid Grand Quartier Général 16 januari 1940: buiten dienst 10 april 1940: weer opgeroepen 10 mei 1940: hoofd Franse militaire missie in Nederland 24 mei 1940: commandant Levantleger en TOMO (théâtre d'opération de la Méditerranée orientale) 16 juli 1940: buiten dienst
In Lauterbourg, waar hij begraven ligt, is een straat naar hem vernoemd: rue du Général-Mittelhauser.
Bronnen
Categorie:Frans generaal Categorie:Frans militair in de Eerste Wereldoorlog Categorie:Frans militair in de Tweede Wereldoorlog