De Moto Guzzi California is een van de meest succesvolle motorfietsmodellen van het Italiaanse merk Moto Guzzi. De naam "California" werd voor het eerst in 1971 aan een Moto Guzzi verbonden.
Voorgeschiedenis In 1971 werd op verzoek van de Amerikaanse importeur Joe Berliner een speciale versie van de V7 850 gemaakt. Deze was voor de Amerikaanse markt gebouwd en had veel kenmerken van een Harley-Davidson, zoals een grote toerruit, treeplanken en een kofferset. De koffers waren bij de eerste versies zelfs uitgevoerd als slant bags, die weliswaar niet erg praktisch waren, maar wél leken op die van Harley. Dit was de Moto Guzzi V7 850 California. In 1973 verscheen de 850 T, die een sterk verbeterd, door Lino Tonti ontwikkeld frame had en dankzij de ontwerpers die in dienst waren van de nieuwe eigenaar van Moto Guzzi Alejandro de Tomaso ook een wat moderner uiterlijk. Toen die machine evolueerde tot de "T3"-versie met drie schijfremmen en het nieuwe integrale remsysteem, werd ook van dit type een Amerikaanse versie gemaakt, de Moto Guzzi 850 T3 California. Amerikaans of niet, de "California" sloeg ook bij Europese klanten goed aan. Zó goed, dat de California in 1981 een zelfstandig model werd, niet meer deel uitmakend van een bestaande serie, hoewel er natuurlijk wel componenten van andere modellen werden gebruikt.
California II De California II kwam in 1981 op de markt. De motor had inmiddels de rechthoekige koelribben die na het verschijnen van de V 50 en de V 35 op de zwaardere modellen overgenomen waren. De koffers waren ook heel modern vormgegeven en de machine kreeg gietwielen. De spatborden kreeg juist weer een meer "klassiek" uiterlijk, met verchroomde zijkanten en een gespoten middendeel. De oliepan was groter geworden en het carterventilatiesysteem was vanwege de strengere milieunormen in de Verenigde Staten verbeterd. Ondanks de toegenomen cilinderinhoud (950 cc) ten opzichte van de 850 T3 California was het vermogen nog iets afgenomen, tot 65 pk. De tankinhoud was 25 liter.
Motor De motor was een luchtgekoelde langsgeplaatste 90° V-twin die 65 pk leverde. Zowel de cilinders als de cilinderkoppen waren van aluminium, de cilinderbussen waren voorzien van een nikasillaag. De kleppen stonden onder een hoek van 70° ten opzichte van elkaar om zo een bolvormige verbrandingskamer te verkrijgen. Ze werden bediend door stoterstangen en tuimelaars vanaf een nokkenas die boven de krukas lag. De 30 mm carburateurs kwamen van Dell'Orto. Ze waren identiek aan die van de 850 cc modellen. Een wisselstroomdynamo was op de voorkant van de krukas gemonteerd. De startmotor zat aan de linkerkant naast de versnellingsbak. De krukas draaide in glijlagers, evenals de drijfstangen. De kleppen maten 41 mm (inlaat) en 36 mm (uitlaat).
Aandrijflijn Vanaf het vliegwiel werd de meervoudige droge plaatkoppeling aangedreven. Daarachter zat de vijfversnellingsbak. De secundaire aandrijving gebeurde met de gebruikelijke cardanas.
Rijwielgedeelte De California II had een dubbel wiegframe met een telescoopvork aan de voorkant en een swingarm met twee veer/demperelementen achter. Het integrale remsysteem van Moto Guzzi zorgde ervoor dat een van de voorste remschijven samen met de achterste schijf werd bediend met behulp van het rempedaal, terwijl de tweede voorschijf met de handremhendel kon worden bijgeschakeld. De machine had standaard een kunststof kofferset en een grote toerruit. Er waren valbeugels op de normale plaats aan de voorkant aangebracht, maar ook de kofferset werd beschermd door een eigen stel valbeugels
California III, III RL, III CIRR en III Iniezione De California III kwam in juli 1987 op de markt. De machine was veel meer als custom ontworpen, met een druppelvormige tank en een King & Queen zadel. De vormgeving van de kofferset was opnieuw aangepast en de hele aandrijflijn was, met uitzondering van de kleppendeksels, zwart gespoten. Dat was ook het geval bij twee lichtere modellen, die vrijwel tegelijkertijd verschenen: de V 35 Florida en de V 65 Florida. De zijdeksels kregen meer organische vormen. De California III kreeg nieuwe vijfspaaks gietwielen, maar omdat spaakwielen beter bij een custom pasten, waren die ook leverbaar. In 1988 verscheen een nieuwe versie van de California III, voorzien van een grote toerkuip en een kofferset waaraan een grote topkoffer was toegevoegd. Om onderscheid te maken tussen beide modellen kreeg de uitvoering met kuip de toevoeging "CIRR" en de standaardversie werd "California III RL". Tegelijkertijd werd een versie uitgebracht waarbij de carburateurs waren vervangen door elektronische brandstofinjectie van het merk Marelli. Deze werd in Italië "Iniezione" genoemd, maar op de kuip stond de aanduiding "E. Fuel Injection" of "Electronic Injection". Deze motor leverde iets meer vermogen: 67 pk.
California III Classic De California III Classic kwam in 1992 op de markt. Het was een "uitgeklede" versie van de California III RL. De kofferset, de valbeugels en de toerruit waren weggelaten. Er was, vanwege het ontbreken van windbescherming, een kleiner stuur gemonteerd en de grote koplamp was vervangen door een kleiner, verchroomd exemplaar. De Classic was uitsluitend leverbaar met spaakwielen.
Technische gegevens California II / III Moto Guzzi CaliforniaIIIIIIII RLIII CIRRIII IniezioneIII ClassicPeriode1981-19861987-19891988-19941991-1994CategorietoermotorcustomMotortypekopklepmotorBouwwijzelangsgeplaatste 90° V-twinCilinderaluminiumCilinderkopaluminiumKlepopstelling4 kopkleppenKlepbedieningstoterstangen en tuimelaarsBrandstofvoorzieningDell'Orto VHB 30 carburateurselektronische injectieDell'Orto VHB 30 carburateursOntstekingbobine met onderbrekersboring88 mmslag78 mmCilinderinhoud948,8 ccSmeersysteemwet-sumpCompressieverhouding9,2:1Max. Vermogen65 pk bij 6.750 tpm65 pk bij 6.700 tpm67 pk bij 6.700 tpm65 pk bij 6.700 tpmTopsnelheid180 km/h190 km/h175 km/h180 km/hPrimaire aandrijvingrechtstreeksKoppelingmeervoudige droge platenkoppelingVersnellingen5 voetgeschakeldSecundaire aandrijvingcardanframedubbel wiegframeWielbasis1565 mm1560 mmonbekendVering vóórtelescoopvorkVering achterswingarm met hydraulische schokdempersBandenvóór en achter 120/90 × 18"vóór 110/90 × 18",
achter 120/90 × 18"onbekendvóór 110/90 × 18",
achter 130/80 × 18"onbekendRem(men)schijfremmen rondom, integraal remsysteemGewicht250 kg279 kgonbekendTankinhoud25 literVoorganger850 T3 CaliforniaCalifornia IICalifornia IIIgeenIII RLOpvolgerCalifornia IIICalifornia III RLIII Classic1100 EV Touring1100
In 1994 kregen alle modellen een 1100 cc motor. In 2002 kregen alle modellen zelfstellende hydraulische kleppen (Valvole Idrauliche).
California 1100 en 1100 Iniezione De California 1100 verscheen in 1994. De motor was vergroot tot 1064 cc. Daarvoor werden zowel de boring als de slag vergroot. Bovendien kreeg de 1100 een lichtere krukas. De cilinderkoppen werden gemodificeerd en de kleppen kregen grotere diameter. Er werd een digitale elektronische ontsteking van Magneti Marelli toegepast. De carburateurs groeiden naar 36 mm. Het luchtfilter kreeg een groter doorlatingsoppervlak en de airbox was 2½ maal zo groot als die van de 1000cc-modellen. Het vermogen bedroeg 55 kW (75 pk), en bij de "Iniezione", die een Weber-Marelli brandstofinjectie had, nog iets meer. In de versnellingsbak kwam een nieuwe transmissiedemper en de gearing werd iets langer. Het frame werd verstevigd door een sterkere staalsoort te gebruiken. De elektrische problemen die zich bij oudere modellen voordeden werden opgelost door waterdichte stekkers en Japanse schakelaars te gebruiken. De jiffy kreeg een startbeveiliging. Het accessoirepakket bestond uit een kofferset (naar keuze 30- of 40 liter zijkoffers of leren zijtassen), een toerruit (groot of klein model) en een set valbeugels voor de koffers.
California 1100 EV en 1100 EV Special "EV" stond voor "Evolution", maar die naam was gedeponeerd door Harley-Davidson, waardoor deze California, die in 1997 op de markt kwam, alleen de toevoeging "EV" kreeg. Het was een doorontwikkeling van de 1100 Iniezione, die volgens de fabriek op 151 punten gewijzigd was. Er was een nieuwe 45 mm telescoopvork van Marzocchi gemonteerd, de achterschokdempers kwamen van het Nederlandse merk WP. De koplamp en het dashboard waren overgenomen van de Moto Guzzi V 10 Centauro. De elektrische componenten kwamen van Bosch, het injectiesysteem was verbeterd, er waren RVS uitlaten gebruikt, BBS velgen en tubeless banden. De drijfstangen kwamen van de Sport 1100 en waren lichter dan de oude exemplaren. Ook het integrale remsysteem werd verbeterd en de machine kreeg nieuwe Brembo Goldline remklauwen en een lastafhankelijke remkrachtregelaar op het achterwiel. Omdat deze regelaar werd aangestuurd door de mate van inveren aan de achterkant, was de veervoorspanning niet meer instelbaar, maar de demping wel. De buddyseat was nieuw en de verchroomde zijkappen aan de achterkant, die bij de 1100 en 1100 Iniezione vaak scheurden, waren nu van staal in plaats van kunststof. De 1100 EV Special uit 1998 was technisch identiek aan de 1100 EV, maar een aantal onderdelen waren gewijzigd: de verchroomde zijkappen aan de achterkant waren veel kleiner, de spatborden waren gewijzigd en de kleppendeksels waren ronder. In 2002 veranderde de EV: hij kreeg een toerruit en een kofferset. Die laatste kwam niet uit de eigen fabriek, maar van Hepco & Becker.
California 1100 EV Jackal en V 11 Bassa De Jackal kwam in 1999 op de markt en was een spaarmodel, dat een groot aantal "sier" onderdelen moest missen, evenals de meeste verchroomde onderdelen. Het verchroomde afdekking van de startmotor en de gasklephuizen was verdwenen, evenals de treeplanken en de chroomkappen naast het achterspatbord. Het dynamodeksel, de deksels rond het balhoofd en het koplamphuis waren matzwart gespoten, de kleppendeksels grijs. De machine was ook niet meer in two-tone kleuren gespoten. Er zat nog maar één remschijf in het voorwiel en daardoor was ook het integrale remsysteem vervallen. Ook waren het bagagerek en de middenbok vervallen. De achterschokdempers hadden geen chroomcovers maar ook geen dempinginstelling meer. Er zat zelfs geen boordgereedschap bij. De V 11 Bassa verscheen in 1999 en was technisch gebaseerd op de California 1100 EV, maar eenvoudiger uitgevoerd. De custom styling was prominenter aanwezig, de rijder zat meer achterover en de passagier kreeg een rugsteun. Net als bij de Jackal waren de treeplanken vervangen door voetsteunen, het zadel was lager. De Bassa werd wél in two-tone kleuren geleverd, de beschikbare kleurstellingen waren parel wit/metallic, blauw/zilver, bruin/champagne en zwart. De V 11 Bassa was voorzien van een toerruit en er kon (optioneel) een kofferset gemonteerd worden. De Bassa had twee remschijven vóór en daarom ook het integrale remsysteem.
California 1100 EV 80, 1100 Special Sport, 1100 Stone en 1100 Stone Metal