Cadel Evans (Katherine, 14 februari 1977) is een Australisch voormalig wielrenner en mountainbiker. Hij was een begenadigd tijdrijder en klassementsrenner. Evans won onder meer de Ronde van Frankrijk in 2011, het wereldkampioenschap op de weg in 2009 en de Waalse Pijl in 2010. Hij werd tweede in zowel de Ronde van Frankrijk van 2007 als 2008. Hij is de eerste Australische winnaar van de Ronde van Frankrijk.
Carrière Voordat hij in 2001 de overstap naar het wegwielrennen maakte, stond Evans aan de top in het mountainbiken. Rijdend voor het team Volvo Cannondale MTB, won hij de wereldbeker mountainbiken in 1998 en 1999 en werd zevende op de Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney.
Na eerder al zonder succes stage te hebben gelopen bij de Saeco-wielerploeg, tekende hij in 2001 toch een contract bij de Italiaanse wielerformatie. In zijn eerste profjaar op de weg, won hij de Ronde van Oostenrijk en de Brixia Tour. Zijn grote doorbraak kwam er echter in 2002, toen hij voor de Mapei-wielerploeg na de zestiende etappe in de Ronde van Italië 2002 de roze leiderstrui overnam van Jens Heppner en hij een goede kans maakte de Giro op zijn naam te schrijven. Een enorme inzinking tijdens de beslissende zeventiende etappe zorgde er echter voor dat Evans de leiderstrui verloor aan Paolo Savoldelli. In 2003 verhuisde hij naar T-Mobile Team. In 2004 won hij voor die Duitse wielerploeg een tweede maal de Ronde van Oostenrijk.
thumb|links|Evans tijdens de Ronde van Duitsland in 2005 In 2005 verhuisde hij andermaal, deze keer naar de Belgische ploeg Davitamon-Lotto. Hij eindigde dat jaar achtste het eindklassement van de Ronde van Frankrijk van 2005, de eerste top tien plaats van een Australiër in de Ronde van Frankrijk sinds Phil Anderson in 1985.
In zijn tweede jaar bij Davitamon-Lotto slaagde Evans erin de Ronde van Romandië van 2006 te winnen door in de afsluitende tijdrit de leiderstrui over te nemen van de Spanjaard Alberto Contador. Dat jaar verbeterde hij ook zijn prestatie in de Ronde van Frankrijk met een vijfde plaats. Naast goede klassementen won Evans ritten in lijn en tijdritten in wielerrondes zoals de Ronde van Oostenrijk, de Ronde van Duitsland, de Tour Down Under en de Internationale Wielerweek.
Tijdens de Ronde van Frankrijk van 2007 werd hij tweede in de dertiende etappe, een tijdrit over vierenvijftig kilometer, na de Kazach Aleksandr Vinokoerov. Later bleek echter dat Vinokoerov positief testte op het gebruik van bloeddoping tijdens die etappe. Na de bevestigende contra-expertise kreeg Evans de zege alsnog toegeschreven. In de voorlaatste rit, een tijdrit over 55,5 km werd hij nogmaals tweede, op 51 seconden van Levi Leipheimer. Uiteindelijk werd hij in het eindklassement tweede op 23 seconden van winnaar Alberto Contador.
Hij begon aan de Ronde van Frankrijk 2008 als topfavoriet. In de tiende etappe van deze ronde, waarbij de Tourkaravaan zich begaf naar aankomstplaats Hautacam, veroverde hij zijn eerste gele trui uit zijn carrière, met één seconde voorsprong op de Luxemburger Fränk Schleck. Hij moest die een paar dagen later opnieuw afstaan aan diezelfde Fränk Schleck. Hij zou de Ronde van Frankrijk 2008 opnieuw als tweede afsluiten. Hij strandt op 58" van Carlos Sastre. "8ste, 4de, 2de en nu anderhalfste. We komen dichter, volgend jaar kom ik terug om te winnen.", was de reactie van Evans.
In de Ronde van Frankrijk 2009 kwam hij echter niet verder dan een teleurstellende dertigste plaats. In de Ronde van Spanje 2009 droeg hij een dag de leiderstrui, maar door een lekke band in de bergrit naar Sierra Nevada kon hij de eindzege vergeten. Uiteindelijk werd hij derde in het eindklassement. Op 27 september 2009 verraste hij vriend en vijand door wereldkampioen wielrennen in het Zwitserse Mendrisio te worden. In de laatste ronde ontsnapte hij samen met Aleksandr Kolobnev en Joaquim Rodríguez uit een selecte groep renners. Nog voor de laatste beklimming reed hij van zijn vluchtmakkers weg om uiteindelijk solo aan te komen met een halve minuut voorsprong op Kolobnev en Rodríguez. Hij was de eerste Australiër die wereldkampioen op de weg bij de profs wordt. Hij werd in 2009 voor de derde keer, na 2006 en 2007, in zijn thuisland Australië uitgeroepen tot wielrenner van het jaar.
Eind 2009 verliet Evans Silence-Lotto om voor BMC Racing Team te rijden. Hij won voor zijn nieuwe ploeg de Waalse Pijl 2010 en droeg één dag de roze trui in de Ronde van Italië. Het volgende doel van 2010 was de Ronde van Frankrijk. Hij nam de gele trui over van Sylvain Chavanel in de rit naar Morzine. Eén dag na de rustdag viel hij niettemin uit en moest hij die gele trui weer afgeven aan Andy Schleck.
Een jaar later richtte Evans zich specifiek op het winnen van de Ronde van Frankrijk 2011. Daarom nam hij dat jaar niet deel aan de Giro d'Italia. Hij won in het voorjaar een etappe en het eindklassement in de Tirreno-Adriatico. Door een blessure kon hij niet deelnemen aan de Waalse klassiekers, maar eind april won hij ook nog de Ronde van Romandië 2011.
In eerste etappe van de Tour de France werd Evans tweede, achter Philippe Gilbert. De vierde etappe op de Mûr de Bretagne schreef hij op zijn naam, voor titelverdediger Alberto Contador. Hij nam op dat moment de bolletjestrui over van Gilbert. Voor aanvang van de laatste tijdrit - en op een na laatste etappe - stond hij derde in het algemeen klassement op 57 seconden van nummer één Andy Schleck. Evans werd die rit tweede achter Tony Martin en fietste zijn concurrenten, Andy en Fränk Schleck op een afstand, waardoor hij met de gele trui om zijn schouders aan de laatste etappe mocht beginnen. Na afloop was Evans geëmotioneerd en dankte zijn voormalig trainer Aldo Sassi (Sassi overleed in december 2010 aan de gevolgen van een hersentumor). Evans won op 24 juli 2011 de Ronde van Frankrijk, als eerste Australiër. Met zijn 34 jaar is hij nog steeds de oudste naoorlogse winnaar.
Evans sloot zijn carrière af na de Cadel Evans Great Ocean Road Race, een nieuwe eendagskoers genoemd naar hem.
In 2017 deed Evans samen met George Hincapie mee aan de Absa Cape Epic meerdaagse mountainbikerace. Ze wonnen de wedstrijd in de categorie Masters.
Evans woont in Ticino in Zwitserland.
Palmares Mountainbike SeizoenWereldbeker25pxOS25px|RegenboogtruiWK25px|Australische kampioenstruiAKOverigeTotaalaantalzegesAls junior1994NVT↑11995NVT↑0Als prof19969e↑*11997Wellington, VailNVT↑*31998Silves, Plymouth, Canmore eindklassementNVT4e*Monterey41999El Escorial eindklassementNVT↑*Monterey22000Mont-Sainte-Anne, Canmore7e13e22001NVT4e0Als master2017----25px Cape Epic1Totaal8 (2x eindklassement) 002212 (*) = Bij de Beloften
Wegwielrennen
1999 Jongerenklassement Tour Down Under
2001 Eindklassement Brixia Tour 4e etappe Ronde van Oostenrijk 25px|Gele trui Eindklassement Ronde van Oostenrijk Dwars door Lausanne
2002 4e etappe Uniqa Classic Individuele tijdrit Gemenebestspelen 5e etappe Tour Down Under
2004 2e etappe Ronde van Oostenrijk 25px|Gele trui Eindklassement Ronde van Oostenrijk
2005 7e etappe Ronde van Duitsland
2006 5e etappe Ronde van Romandië (individuele tijdrit) 25px|Gele trui Eindklassement Ronde van Romandië 9e etappe Ronde van Zwitserland (na schorsing Ullrich)
2007 1e etappe deel B Internationale Wielerweek 13e etappe Ronde van Frankrijk Castillon-la-Bataille Testtijdrit Olympische Spelen Peking Eindklassement UCI ProTour
2008 2e etappe Ruta del Sol 4e etappe Parijs-Nice 3e etappe Internationale Wielerweek 25px|Blauwe trui Eindklassement Internationale Wielerweek
2009 6e etappe Internationale Wielerweek 1e etappe Critérium du Dauphiné Libéré Puntenklassement Critérium du Dauphiné Libéré 25px|Regenboogtrui Wereldkampioenschap op de weg in Mendrisio
2010 Waalse Pijl 7e etappe Ronde van Italië 25px|Rode trui Puntenklassement Ronde van Italië
2011 6e etappe Tirreno-Adriatico 25px|Blauwe trui Eindklassement Tirreno-Adriatico 25px|Gele trui Eindklassement Ronde van Romandië 4e etappe Ronde van Frankrijk 25px|Gele trui Eindklassement Ronde van Frankrijk
2012 2e etappe Internationaal Wegcriterium (individuele tijdrit) 25px|Gele trui Eindklassement Internationaal Wegcriterium Puntenklassement Internationaal Wegcriterium 1e etappe Critérium du Dauphiné Puntenklassement Critérium du Dauphiné
2013 4e etappe Ronde van Alberta
2014 3e etappe Tour Down Under 1e etappe Ronde van Trentino (ploegentijdrit) 3e etappe Ronde van Trentino 25px|Roze trui Eindklassement Ronde van Trentino 6e etappe Ronde van Utah 7e etappe Ronde van Utah
Voornaamste ereplaatsen thumb|Evans tijdens de Ronde van Romandië 2007
2002 9e - Australisch kampioenschap 4e - eindklassement Tour Down Under 10e - eindklassement Parijs-Nice 6e - eindklassement Ronde van het Baskenland 3e - eindklassement Ronde van Romandië
2003 9e - eindklassement Tour Down Under
2004 4e - Ronde van Lombardije
2005 4e - Australisch kampioenschap 8e - eindklassement Parijs-Nice 9e - Waalse Pijl 5e - Luik-Bastenaken-Luik 7e - eindklassement Ronde van Frankrijk 5e - eindklassement Ronde van Duitsland
2006 8e - eindklassement Ronde van het Baskenland 10e - eindklassement Ronde van Zwitserland 4e - eindklassement Ronde van Frankrijk 2e - eindklassement Ronde van Polen
2007 7e - eindklassement Parijs-Nice 4e - eindklassement Ronde van Romandië 2e - eindklassement Ronde van Frankrijk 4e - eindklassement Ronde van Spanje 5e - Wereldkampioenschap wielrennen 6e - Ronde van Lombardije
2008 2e - eindklassement Ronde van het Baskenland 2e - Waalse Pijl 7e - Luik-Bastenaken-Luik 2e - eindklassement Dauphiné Libéré 2e - eindklassement Ronde van Frankrijk 5e - olympisch kampioenschap tijdrijden
2009 3e - eindklassement Ronde van het Baskenland 5e - Waalse Pijl 7e - eindklassement Ronde van Romandië 2e - eindklassement Dauphiné Libéré 3e - eindklassement Ronde van Spanje 10e - Ronde van Lombardije
2010 6e - eindklassement Tour Down Under 3e - eindklassement Tirreno-Adriatico 4e - Luik-Bastenaken-Luik 5e - eindklassement Ronde van Italië
2011 7e - eindklassement Ronde van Catalonië 2e - eindklassement Dauphiné Libéré
2012 3e - eindklassement Dauphiné Libéré 7e - eindklassement Ronde van Frankrijk
2013 3e - eindklassement Ronde van Italië
2014 2e - Australisch kampioenschap 2e - eindklassement Tour Down Under 8e - eindklassement Ronde van Italië
2015 3e - eindklassement Tour Down Under
Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Ploegen 1999- Saeco Macchine per Caffé-Cannondale (stagiair) 2001- Saeco Macchine per Caffé (vanaf 20/04) 2002- Mapei 2003- Team Telekom 2004- T-Mobile Team 2005- Davitamon-Lotto 2006- Davitamon-Lotto 2007- Predictor-Lotto 2008- Silence-Lotto 2009- Silence-Lotto 2010- BMC Racing Team 2011- BMC Racing Team 2012- BMC Racing Team 2013- BMC Racing Team 2014- BMC Racing Team 2015- BMC Racing Team (tot 01/02)
Categorie:Australisch wielrenner Categorie:Australisch mountainbiker Categorie:Australisch olympisch deelnemer Categorie:Winnaar van de Ronde van Frankrijk