Het Spörerminimum was een 90 jaar lange periode van lage zonnevlekactiviteit, grofweg van ongeveer 1460 tot 1550, die werd vastgesteld en benoemd door John Allen Eddy. Hij benoemde de periode in een studie uit 1976, gepubliceerd in Science onder de titel Het Maunderminimum.Eddy, J. A., "The Maunder Minimum", Science 18 juni 1976: Vol. 192. no. 4245, pp. 1189 - 1202, PDF Het trad op voordat zonnevlekken direct konden worden geobserveerd. In de plaats daarvan werd de periode vastgesteld door de analyse van de hoeveelheid van koolstof-14 in groeiringen, die sterk samenhangt met zonnevlekactiviteit. Het minimum is genoemd naar de Duitse astronoom Gustav Spörer.
thumb|400px|Zonnevlekactiviteit vastgelegd door koolstof-14-hoeveelheden in groeiringen
+ Zonnevlekactiviteit en perioden Gebeurtenis Start Einde Oortminimum 1010 1050 Oortminimum (zie Middeleeuws klimaatoptimum) 1040 1080 Middeleeuws maximum (zie Middeleeuws klimaatoptimum) 1100 1250 Wolfminimum 1280 1350 Spörerminimum 1460 1550 Maunderminimum 1645 1715 Daltonminimum 1790 1820 Modern maximum 1950 bezig Kleine IJstijd The Little Ice Age (or LIA) refers to a period between 1350 and 1900.Discusses the difficulty in assigning dates for the LIA. Suggests that 1400–1900 seems reasonable. 1350 1850
Net zoals het hierop volgende Maunderminimum viel het Spörerminimum samen met een tijd waarin het klimaat van de Aarde kouder was dan gemiddeld. Deze correlatie wierp hypotheses op dat een lagere zonnevlekactiviteit lagere temperaturen dan de normale wereldtemperatuur veroorzaakte. Een specifiek mechanisme waarbij zonnevlekactiviteit resulteert in klimaatverandering is nog niet vastgesteld. Little Ice Age (1350-1850 A.D.)
Categorie:Klimatologie Categorie:Zon