Rabih Mroué, ook Rabih Mroueh (Beiroet, 1967), is een Libanees acteur, regisseur, toneelschrijver en kunstenaar. Als kunstenaar heeft hij werk voortgebracht op het gebied van installatie-, performance- en videokunst.
Levensloop Tijdens de Libanese Burgeroorlog meldde Mrouré zich als vrijwilliger om te dienen als hospitaalsoldaat. Tijdens de invasie van Israël in 1982 werd hem een mortierwapen toebedeeld, waar hij om technische redenen nooit mee heeft geschoten.
Hij begon rond 1989 aan een studie theaterwetenschap aan de Libanese Universiteit. In deze tijd trouwde hij in Cyprus met zijn klasgenote Lina Saneh, met wie hij intensief samenwerkt. Vervolgens was hij enkele jaren in Parijs, waar hij bekend raakte met het werk van regisseurs als Buñuel, Godard, Pasolini en Tarkovsky.
Van 1993 tot 2008 werkte hij voor het Libanese televisiestation Future Television als schrijver en regisseur voor de animatieafdeling. Hij was in deze jaren als schrijver, regisseur en acteur betrokken bij veel toneelstukken, video's, films en gemengde mediaproducties.
Terugkerend in zijn creaties is de recente geschiedenis van Libanon te zien, waarvan hij de politieke en economische context belicht. Zijn werk gaat over collectieve herinneringen en over collectief geheugenverlies. Zijn zoektocht naar de waarheid begint hij met het verzamelen van foto's, krantenartikelen, documenten en gevonden voorwerpen, om vervolgens uit deze chaos een nieuwe realiteit voort te brengen. Volgens hem ligt tussen de waarheid en de leugen slechts een haar.
In zijn videovoorstellingen geeft hij radicale kritiek, zonder het aspect van humor te verliezen; zijn theaterstukken hebben soms weg van semidocumentaires. Hij wil echter geen emotioneel theater, Mroué: Ik wil afstand, ruimte om na te denken. Ik heb liever dat het publiek de oorlog overdenkt dan dat het erom huilt.
Mroué is gastdocent op meerdere universiteiten, mederegisseur van The Drama Review, medeoprichter van het Beirut Art Centre en schrijft mee aan het culturele Libanese kwartaalblad Kalamon.
In 2011 werd hij onderscheiden met een Prins Claus Prijs. The Pixelated Revolution werd getoond tijdens dOCUMENTA (13) in Kassel, Duitsland. Onder die titel organiseerde Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover (Amsterdam) een solotentoonstelling met werk van Mroué (2013/14).
Werk (selectie) 1990: L'Abat-Jour 1993: The Lift 1995: La Prison de Sable 1997: Extension 19, Festival Ayloul, Beiroet 1998: Come in Sir we are waiting for you outside met Tony Chakar 2000: Red Dead Zone met Feyrouz Serhal, Ashkal Alwan, Beiroet 2000: Three posters met Elias Khoury, Festival Ayloul, Beiroet 2001: Face A / Face B, video 2002: Biokhraphia met Lina Saneh, Ashkal Alwan, Beiroet 2003: Bir-Rooh Bid-Dam, video 2003: Limp Bodies, Tanzquartier Wenen, monumentproject 2003: Looking For A Missing Employee, Ashkal Alwan, Beiroet 2004: Life is short but the day is too long, Les Subsistence, Lyon 2004: Who’s afraid of representation, Hebbel Theater, Berlijn 2006: Photo-Romance, mixed media 2006: Leap into the void, Gallerie Sfeir-Selmer, Beiroet, installatiekunst 2006: Look at the light moving between the buildings, Siemens kunstprogramma, München 2006: Make me stop smoking, Oberhausen International Festival, Duitsland 2007: How Nancy Wished that Everything Was an April Fool’s Joke, theater 2007: Rabih Mroué - I, the Undersigned, onder andere in Utrecht 2009: The Inhabitants of Images, theater 2011: My leap into the void, Galerie Sfeir-Semler, Hamburg 2011: The Pixelated Revolution, video performance 2012: Thicker Than Water, table with flipbooks 2013: After Midnight, video
Categorie:Libanees kunstenaar Categorie:Libanees filmregisseur Categorie:Libanees toneelregisseur Categorie:Libanees schrijver Categorie:Toneelschrijver Categorie:Toneelacteur Categorie:Performancekunstenaar Categorie:Videokunstenaar