Pierre Mertens (Sint-Agatha-Berchem, 9 oktober 1939 – Watermaal-Bosvoorde, 19 januari 2025) was een Belgisch schrijver en advocaat in internationaal recht. Daarnaast was hij actief als criticus bij Le Soir en als directeur van het Centre de sociologie de la littérature aan de Université libre de Bruxelles.
Biografie Pierre Mertens was de zoon van een journalist en zijn moeder was biologe. Beiden waren muziekliefhebbers en -beoefenaars en dit weerspiegelt zich in bepaalde werken van hem. Mertens was onder de indruk van Franz Kafka's werk en publiceerde zijn eerste eigen roman in 1969. Voor Les éblouissements kreeg hij in 1987 de Franse Literatuur prijs Prix Médicis. In 1989 werd hij lid van de Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique en Chevalier in de Franse Orde van Kunst en Letteren. In zijn werken is de invloed van sociale en historische gebeurtenissen terug te vinden: de Duitse bezetting, de terechtstelling van de Rosenbergs, de mijnramp van Marcinelle, de genocide in Biafra, en de gevangenneming van Pinochet.
In 1995 publiceerde hij Une paix royale, een fictief verhaal over het Belgische koningshuis waarin realiteit en fictie werden gemengd. Door Lilian Baels en Alexander van België werd hij voor de rechter gedaagd, waarna hij enkele passages moest verwijderen in de volgende edities. Hij kreeg er wel de Jean Monnet-prijs van de Europese Gemeenschap voor.volkskrant.nl over de rechtszaak rond Une Paix Royale
In 2007 werd hij opnieuw voor de rechter gedaagd op beschuldiging van laster en eerroof, omdat hij in december 2007 in de krant Le Monde en vervolgens in het weekblad Knack, een uitspraak van Bart De Wever over de verontschuldigingen betreffende de Jodenvervolging uitgesproken door het Antwerpse Stadsbestuur, negationistisch had genoemd. Wellicht was de actie van De Wever slechts symbolisch omdat in België al meer dan 70 jaar niemand door het Hof van assisen werd veroordeeld wegens laster binnen het kader van de persvrijheid.Bart De Wever klaagt Mertens aan De zaak werd naar de correctionele rechtbank verwezen en begon aan te slepen. In februari 2011 werd ze uitgesteld tot 13 december 2011. Het openbaar ministerie was toen van oordeel dat de zaak verjaard was, maar Mertens drong aan op behandeling. Op 14 februari 2012 heeft de correctionele rechtbank besloten dat de zaak verjaard is.
Als advocaat was hij actief op het vlak van mensenrechten en internationaal recht.
Mertens overleed op 19 januari 2025 op 85-jarige leeftijd.L’écrivain belge Pierre Mertens est décédé
Zijn publicaties L’Inde ou l’Amérique - 1969 Le Niveau de la mer - 1970 L’Imprescriptibilité des crimes de guerre et contre *l’humanité - 1974 Les Bons offices - 1974 Terre d’asile - 1978 Nécrologies - 1979 La Fête des anciens - 1983 Terreurs - 1983 Perdre - 1984 Berlin - 1986 Les éblouissements - 1987, bekroond met Prix Médicis] Uwe Johnson, le scripteur de murs - 1989 L’Agent double - 1989 Lettres clandestines - 1990 Les Chutes centrales - 1990 Les Phoques de San Francisco - 1991 Flammes - 1993 Une paix royale - 1995 Collision et autres nouvelles - 1995 Tout est feu - 1999 Rilke ou l'ange déchiré - 2001 Perasma - 2001 Écrire après Auschwitz ? - 2003 La violence et l'amnésie - 2004 Les chutes centrales - 2007 Le don d'avoir été vivant - Éditions Écriture, 2009
Externe link Pierre Mertens op ARLFFB
Categorie:Belgisch Franstalig schrijver Categorie:20e-eeuws schrijver Categorie:21e-eeuws schrijver Categorie:Belgisch advocaat