Film Fest Gent is een jaarlijks internationaal filmfestival in Gent. Het festival hield zijn eerste editie in 1974 (toen nog onder de naam 'Internationaal Filmgebeuren Gent') en is sindsdien uitgegroeid tot het grootste filmfestival van België met jaarlijks meer dan 100.000 bezoekers. Al decennialang richt Film Fest Gent de schijnwerpers op filmmuziek, wat het een uniek filmfestival op de kalender maakt. Sinds 2001 worden de World Soundtrack Awards georganiseerd, een reeks prijzen voor de beste soundtracks voor films en televisie.
Het festival gaat elk jaar door in oktober en programmeert een ruim aanbod van de betere, publieksvriendelijke cross-overtitels tot gewaagde cinema die moeilijke, maar prangende vragen durft stellen. Een internationale jury reikt de Grand Prix voor Beste Film en de Georges Delerue Award voor Beste Soundtrack of Sound Design uit. Naast de Official Competition zijn er nog tal van festivalsecties, zoals Global Cinema, Shorts, een retrospectief luik vol classics en een jaarlijkse Focus. Van 2000 tot 2018 werd er een Europese kortfilmcompetitie georganiseerd. In 2019 kreeg het kortfilmgenre hernieuwde aandacht en werd de competitie hervormd tot een internationale competitie voor de hele wereld met als hoofdprijs de International Short Film Award.
Geschiedenis 1974-1978 Onder de titel 'Het Eerste Internationaal Filmgebeuren van Gent' vindt van 25 tot en met 31 januari 1974 het allereerste "Film Fest Gent" plaats. Bezielers van het initiatief zijn Ben Ter Elst, toenmalig uitbater van de Studio Skoop, en Dirk De Meyer van de Gentse universitaire filmclub. Hun doel is om films te programmeren die in de gewone bioscopen geen kans krijgen vanwege hun inhoud en stijl. De eerste kleinschalige editie met een twintigtal titels op het menu heeft vertoningen in Studio Skoop en in de Capitool. Op het programma staan onder meer Solaris van Andrei Tarkovsky en Winter Wind van Miklós Jancsó, films die provoceren, vernieuwen en een andere blik werpen op wat cinema kan zijn. Het Filmgebeuren lanceert nieuwe namen en wakkert de interesse in arthousecinema aan. Het legt zo de basis voor een filmfestival dat een hemelsbreed panorama biedt van wereldcinema.
In 1978 groeit het Internationaal Filmgebeuren van Gent uit tot een filmfestival met een vijftigtal films in verschillende secties. Er komt ook steeds meer aandacht voor filmeducatie en een aanbod voor diverse doelpublieken. De cinefiel vindt dat jaar zijn gading in auteursfilms van onder andere Luis Buñuel, Rainer Werner Fassbinder, Bernardo Bertolucci en Alejandro Jodorowksy. Door de exponentiële groei van het festival is er een grote wens aan een duidelijke structuur. Ondanks het succes van het initiatief komt het Gebeuren in organisatorische en financiële problemen, ook omdat het internationale filmlandschap snel evolueert. Het Filmgebeuren heeft nood aan frisse organisatiestructuur om tot internationale volwassenheid te komen.
1979-1984 Onder impuls van Jacques Dubrulle, toen actief in filmproductie en communicatie, krijgt het noodlijdende Filmgebeuren een nieuw elan. Hij bouwt een broodnodige structuur uit en richt in 1979 de vzw op die het festival een essentiële ruggengraat biedt. De oprichting van deze vzw zorgt ervoor dat de overheden (de stad Gent, provincie Oost-Vlaanderen, de federale en (later) de Vlaamse overheid) participeren en financieel bijdragen. In deze structuur werd John Bultinck de allereerste voorzitter.
In deze periode boomt het festival door verdere internationalisering en een indrukwekkende gastenlijst. Onder meer King Hu, Maximilian Schell en Bertrand Tavernier komen op bezoek in Gent. In 1981 verwelkomt Gent met de inhuldiging van het Decascoop-complex (het huidige Kinepolis Gent) een nieuwe bioscoop met ruime zalen en state of the art-technologie. Het programma klimt op tot een honderdtal films. De modernisering van het festival zorgt voor een veel breder publiek en aanbod. De vzw verandert in 1983 zijn naam in 'Internationaal Filmgebeuren van Vlaanderen-Gent'. Een enthousiast team draagt bij tot het verzekeren van het festival als een keurmerk voor de betere cinema.
1985-1992 1985 vormt het beginpunt van de massaontplooiing van het filmfestival. Zowel op organisatorisch als financieel vlak evolueert het festival naar een cultureel evenement van de eerste orde. Dit wordt mogelijk omdat een vast team het hele jaar door aan het festival werkt en een visie op lange termijn weet te ontwikkelen. Op zoek naar een identiteit en een eigen plaats in de overvolle filmfestivalkalender wordt na veel brainstormen met het aan klassieke muziek gewijde Festival van Vlaanderen de aandacht voor filmmuziek een belangwekkende focus. In 1985 organiseert het Internationaal Filmgebeuren van Vlaanderen-Gent voor het eerst een echte internationale competitie met een jury. In de eerste jury zetelen André Delvaux, Michael White, Simon Heyworth, Alain Pierre en Loek Dikker. Het hoofdthema van de competitie wordt 'de impact van muziek op film', een thema dat voor geen enkel ander filmfestival ter wereld prioritair op de agenda staat.
Naast een competitie beslist het festival ook stille filmvertoningen te organiseren met nieuw gecomponeerde muziek die live wordt uitgevoerd. Een van de hoogtepunten daarbij is de uitvoering van een nieuwe score van Georges Delerue voor het Russische Casanova (1927) in 1987. Delerue dirigeert zelf in een volle Gentse opera. Diezelfde editie geeft Ennio Morricone in een volgelopen Gents Kuipke een concert. Het Gentse filmfestival wordt zo definitief een gevestigde waarde in het filmmuziekcircuit. Ook andere internationaal gerenommeerde componisten onder wie Jean-Claude Petit, Nicola Piovani, Peer Raben, Stanley Myers, Carl Davis, Bruce Broughton en Michael Nyman komen hun eigen werk uitvoeren.
In 1985 reikt het festival zijn eerste Joseph Plateauprijs uit tijdens de Nacht van de Film. De prijs is genoemd naar de Gentse hoogleraar en wordt toegekend aan Belgische filmmakers die een enorme bijdrage hebben geleverd aan de Belgische filmindustrie. Later zal de prijs evolueren tot de Joseph Plateau Honorary Award, een lifetime achievement award voor iemand uit de internationale filmwereld. In 1992 besluiten Jacques Dubrulle en zijn team om de benaming 'Filmgebeuren' in te ruilen voor 'Filmfestival'. Het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen-Gent krijgt in de jaren '90 zelfs verscheidene filmtitels in Europese of wereldpremière en ontvangt grote namen als Willem Dafoe, Samuel Fuller, Terry Gilliam, Anthony Perkins, Charlotte Rampling, Paul Schrader, Frederick Wiseman, Patricia Arquette, Kenneth Branagh, Mel Brooks, Crispin Glover, Paul Cox, Atom Egoyan etc.
1993-1999 In maart 1993 roept de Vlaamse regering het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen-Gent uit tot Cultureel Ambassadeur van Vlaanderen. De financiële steun van de Vlaamse regering mondt uit in een geldprijs voor de winnaar van de internationale competitie. Vijf jaar later wordt het festival benoemd tot Stadsambassadeur van Gent. het Gentse filmfestival groeit uit tot het grootste filmgebeuren in België en komt internationaal meer en meer in de belangstelling. Beroemde buitenlandse gasten vinden hun weg naar de Arteveldestad. Robert Altman, Elmer Bernstein, Terence Davies, Arthur Penn, James Earl Jones, Guy Pearce, Karl Malden, Danny Glover, Michael Haneke, Irvin Kershner en nog vele anderen geven Gent een bezoekje in deze jaren. Ook de focus op filmmuziek blijft zich verder doorzetten. Zo doet een nieuw onderdeel van het muzikale luik van het programma zijn intrede: in 1993 organiseert het festival voor het eerst een symposium rond filmmuziek. Ondanks dat filmmuziek niet meteen de spotlights steelt in de media is het voor het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen-Gent een belangrijke stap om een pilootfunctie te verwerven. Het festival zet zo in op het steunen van jonge componisten en het bewaken van de conservatie en evolutie van filmmuziek. De peetvader van de Belgische filmmuziek, Frédéric Devreese, dirigeert tijdens dezelfde editie een dubbelconcert in de toen pas heropende Vlaamse Opera Gent. Filmmuziek is nu stevig verankerd in het DNA van het festival.
2000-2007 Het Internationaal Filmfestival Vlaanderen-Gent begroet het nieuwe millennium met een grotere belangstelling in het genre van de kortfilm. In 2000 geniet het publiek van de eerste Europese kortfilmcompetitie. Later, in 2019, zou het festival de competitie openen voor kortfilms van over de hele wereld, waardoor kortfilms de volwaardige aandacht krijgen die ze verdienen.
Het Filmfestival van Gent was het eerste in de wereld om het belang van filmmuziek te onderstrepen. Het organiseerde over de jaren heen klassieke concerten, stille filmprojecties met live muziek, seminaries rond filmmuziek en ontving belangrijke componisten. Die pioniersrol blijft het festival opnemen in de jaren 2000. De wereldberoemde filmcomponist Hans Zimmer wordt in 2000 overtuigd om naar Gent af te zakken voor zijn allereerste live performance van zijn filmscores in het bijzijn van Morgan Freeman en Lisa Gerrard. De roep om alle contacten tussen componisten, musici en agenten die elk jaar het festival bijwonen in een vaste structuur te gieten, wordt alsmaar groter. Daarom houdt het festival (onder aanvoering van Jacques Dubrulle, muziekprojecten-coördinator Marian Ponnet en Brussels Philharmonic-dirigent Dirk Brossé) de World Soundtrack Academy in 2001 boven de doopvont. In de editie van 2001 reikt de WSA de eerste World Soundtrack Awards uit. Niemand minder dan de legendarische John Williams krijgt de eerste Film Composer of the Year Award. Het doel van de WSA is en blijft om een internationale community te vormen voor filmcomponisten en professionals die de kunst van filmmuziek promoot aan de hand van een resem activiteiten, zoals dus de jaarlijkse uitreiking van de World Soundtrack Awards. In 2002 beslist de WSA om elk jaar een compositiewedstrijd te organiseren voor jonge talenten. De deelnemers schrijven een nieuwe score bij een bestaand film- of tv-fragment.
Ook in de jaren 2000 waren er heel wat prominente gasten aanwezig op het filmfestival, onder wie Jean Reno, Juliette Binoche, Jeanne Moreau, Blair Underwood, Maurice Jarre, Paul Verhoeven, Darren Aronofsky, Tom Tykwer en Kathleen Turner.
2007-2012 In september 2007 plaatst het gewaardeerde Amerikaanse filmblad Variety het Filmfestival van Gent bij de vijftig niet te missen festivals in de wereld. Variety maakt zijn keuze uit meer dan duizend filmfestivals en selecteert Gent omwille van zijn unieke focus op filmmuziek. Bovendien blijkt het festival de enige te zijn uit de Benelux die op de lijst prijkt. De vermelding toont aan dat het Filmfestival van Gent op de internationale kaart staat. Een jaar later komen ook lovende woorden van de prestigieuze Amerikaanse krant The Wall Street Journal. Volgens de krant behoort het Gentse filmfestival tot de top vijf onder de Europese filmfestivals met een eigen karakter. Het filmfestival wordt onder meer ook geprezen voor het programmeren van films van wereldklasse, betaalbare ticketprijzen en de mogelijkheid om wereldvermaarde sterren te ontmoeten. The Wall Street Journal benadrukt het feit dat de groten uit de filmmuziekwereld (zoals Elmer Bernstein, Ennio Morricone, Howard Shore, Hans Zimmer en Gabriel Yared) stuk voor stuk hun werk kwamen uitvoeren tijdens het festival. Er is ten slotte lof voor het jonge publiek dat het festival mee kleurt.
In deze periode komt er ook meer en meer aandacht voor onderbelichte thema’s en publieken in de filmindustrie. Er wordt specifiek ingezet op het programmeren van LGBTQ-films en filmvertoningen voor blinden en slechtzienden. Professionals worden ook meer betrokken door de organisatie van ‘De Dag van het Filmberoep’ en een fysiek Press & Industry Office. Filmschoolstudenten kunnen ondertussen een accreditatie bekomen voor het festival, met als doel de vorming van een nieuwe generatie filmmakers te stimuleren.