Franchino (Franco) Baresi (Travagliato, 8 mei 1960 – Rozzano, 31 juli 2026) was een Italiaans voetballer. Baresi speelde zijn gehele profcarrière voor AC Milan, waarmee hij zes landstitels, driemaal de Europacup I, driemaal de UEFA Super Cup en tweemaal de wereldbeker voor clubteams won. Hij speelde 716 officiële wedstrijden voor de club (waarvan vijftig om de Europacup I), waarin hij zestien keer tot scoren kwam. Baresi speelde 82 interlands voor het Italiaans voetbalelftal.
Clubcarrière Tussen 1989 en 1995 trad Baresi aan in vijf Europacup-finales, iets dat enkel Alfredo Di Stéfano en Francisco Gento van het grote Real Madrid uit de jaren vijftig hem had voorgedaan.
In het Milan van trainer Arrigo Sacchi, dat begin jaren negentig bestond uit sterren als Roberto Donadoni, Marco van Basten, Frank Rijkaard en Ruud Gullit, was er een sleutelrol voor de technische verdediger weggelegd. Baresi kon het spel lezen als geen ander en leidde het "nieuwe Milan" van Silvio Berlusconi naar de wereldtop.
Baresi maakte zijn debuut in het seizoen 1977/78. Op 23 april 1978 won Milan bij Hellas Verona met 1-2. Maar het ging steil bergaf met AC Milan. Degradatiezorgen en allerhande schandalen bedreigden het voortbestaan van de club. Redder in nood was mediamagnaat Berlusconi, die – met Baresi als kapitein – de Rossoneri naar een gouden tijdperk stuurde.
Baresi nam afscheid in het seizoen 1996/97. Na zijn afscheid stelde AC Milan het shirtnummer 6 buiten gebruik.
Interlandcarrière Baresi speelde eenentachtig maal voor het Italiaans nationaal elftal, waarvoor hij eenmaal scoorde. Hij nam ook deel aan de Olympische Zomerspelen van 1984, waar Italië in de halve finales werd uitgeschakeld door Brazilië.
Baresi was aanwezig op drie wereldkampioenschappen. In 1982 werd Italië wereldkampioen (Baresi was bankzitter). In 1986 werd hij niet geselecteerd. Op het WK 1990 werd Italië in eigen land derde, nadat het in de halve finale van het Argentinië van Diego Maradona verloor op strafschoppen. In de finale van het WK 1994 miste hij een van de strafschoppen, samen met Daniele Massaro en Roberto Baggio, waardoor de Italianen de finale verloren.
Zijn broer Giuseppe Baresi speelde voor aartsrivaal Internazionale.
Erelijst AC Milan Serie A: 1978/1979, 1987/1988, 1991/1992, 1992/1993, 1993/1994, 1995/1996 Serie B: 1980/1981,1982/1983 Supercoppa Italiana: 1988, 1992, 1993, 1994 Europacup I/UEFA Champions League: 1988/1989, 1989/1990, 1993/1994 Europese Supercup: 1990, 1991, 1994 Mitropacup: 1982 Wereldbeker voor clubteams: 1989, 1990
Italië Wereldkampioenschap voetbal: 1982
Individueel Europees Zilver Bal winnaar (France Football), 1989 Topscorer Italiaanse beker (4 doelpunten), 1990 Beste speler van de Serie A , 1990 Tweede beste wereld speler van het jaar IFFHS, 1989 AC Milan-speler van de 20ste eeuw, 1999 Italiaans speler van de 20ste eeuw Gekozen voor de FIFA 100
Overlijden In augustus 2025 onderging Baresi een operatie waarbij een knobbeltje in zijn longen werd verwijderd. Baresi herstelde nooit volledig en overleed in juli 2026 op 66-jarige leeftijd.
Zie ook Lijst van spelers van AC Milan Lijst van spelers van het Italiaanse voetbalelftal
Baresi, Franco Baresi, Franco