In de gloria was een Vlaams, komisch televisieprogramma dat in de periode 2000-2001 te zien was op Canvas. De serie was bedoeld als een satire op reality-tv en hoe televisie gewone mensen soms misbruikt voor haar eigen sensatiezucht.
De reeks bestond uit twee seizoenen, waarvan er in totaal twintig afleveringen beschikbaar zijn. Het programma werd geschreven en geregisseerd door Jan Eelen en geproduceerd door Woestijnvis. In de gloria kende in Vlaanderen een grote waardering en kreeg meerdere malen positieve kritieken en bekroningen.
Concept In de gloria was bedoeld als een satire op reality-tv en humaninterestprogramma's die gewone mensen centraal stellen. Alhoewel het grotendeels een komisch programma was probeerden de makers ook wat tragiek bij de humor te vermengen. De serie was een satirische mockumentary, vergelijkbaar met soortgelijke programma's die Van Kooten en De Bie en Arjan Ederveen met 30 minuten in het verleden hadden gemaakt. Elke aflevering van In de gloria bestond uit kleine sketches, doorgaans in één take opgenomen, alsof het een echte reportage betrof. Bepaalde items waren geïnspireerd door bestaande formats op de Vlaamse televisie, waaronder zelfs eigen programma's van Woestijnvis, zoals Man bijt hond.
In Vlaanderen kende het programma van begin af een vrij groot succes, zowel bij critici als publiek. Het won in 2000 De HA! van Humo, en werd in 2003 door de lezers van De Standaard en De Morgen verkozen tot beste (Vlaamse) televisieprogramma van de afgelopen 50 jaar. In 2007 werd het programma voor het eerst ook uitgezonden op Eén. Voordien was het uitsluitend op Canvas te zien.
In de gloria is uitgebracht als dvd-box met alle afleveringen, plus 55 minuten onuitgezonden scènes, en enkele verborgen fragmenten.
Cast Sien Eggers Frank Focketyn Kris Focketyn als Jos Vermaelen van Vermaelen projects An Miller Wim Opbrouck Lucas Van den Eynde Tania Van der Sanden Tom Van Dyck
Bekende sketches De Dagtrippers Geert (Lucas Van den Eynde) en Hilde (Tania Van der Sanden) zijn een koppel dagreizigers die samen reportages maken over hun tripjes. Geobsedeerd met het "spannend en avontuurlijk houden" van hun daguitstapjes (een zinnetje dat ze continu herhalen) bedenken ze de meest doldwaze ideeën om hun reisbestemming te bepalen. Opmerkelijke voorbeelden waren de nic-nactrip (het bezoeken van bestemmingen samengesteld met letters getrokken uit een zak letterkoekjes), en de tripstick (een stok die op de grond gegooid wordt en zo de reisrichting bepaalt). In de laatste sketch maakt het koppel een hevige ruzie, die beslecht wordt met de inmiddels legendarisch geworden uitspraak "Steek jij die tripstick maar in het gaatje van je achterwerk". Elke sketch eindigen ze steevast met "Keep on tripping!".
De Bruyne Henri Een oudere man (Lucas Van den Eynde) die via een videoboodschap vruchteloze pogingen doet om sociale contacten te leggen met anderen. Hij introduceert zich steeds met de woorden: "Goedendag, mijn naam is De Bruyne Henri, ambtenaar op rust. Deze week bevind ik mij... (bijvoorbeeld naast een luchthaven). Heel de week zal ik van 8.30u tot 12.30u... (bijvoorbeeld foto's nemen van landende vliegtuigen). Ik doe dat namelijk zeer graag!", waarna zijn oproep volgt aan andere mensen om hem gezelschap te komen houden.
De Minuut Wekelijks terugkerende rubriek waarbij een willekeurige advertentie wordt uitgekozen die een minuut airtime krijgt op televisie. Running joke is dat niemand bij wie hiervoor wordt aangebeld De Minuut blijkt te kennen. Bekende sketches zijn de megafoon, blikken doos, de kassei, de groet aan de zon en de verkoop van een bed.
"Herrit Callewoart" Gerrit Callewaert (Wim Opbrouck) is een inwoner van Bavikhove (deelgemeente van Harelbeke) met een sappig West-Vlaams accent. Gerrit stuurt geregeld videoboodschappen naar de televisie om de ondertiteling van het West-Vlaams op de nationale televisie aan te klagen. Zijn boodschappen worden echter keer op keer ondertiteld, en uiteindelijk zelfs gedubd. Callewaert wordt later nog eens bezocht in Hallo Televisie, waar hij opnieuw belachelijk gemaakt wordt.
De Cameraad De Cameraad licht regelmatig een lezersbrief uit waarin hulp wordt gevraagd, veelal om een speciaal persoon in het licht te plaatsen. Bekende sketches zijn An Officer and a Gentleman, de Snoepwinkel, Cassiman en Samijn, de Woudloper.
Hallo Televisie Een parodie op Man bijt hond en Jambers, waarbij Tom Van Dyck een arrogante en onbeleefde reporter speelt die huizen in Vlaanderen binnenvalt "op zoek naar interessante mensen". Hij komt hoe dan ook altijd binnen op het verkeerde moment. De karikaturale journalist heeft er een handje van om mensen tegen elkaar op te zetten, dingen in hun huisraad opzettelijk of per ongeluk te vernielen, hen te vernederen, in gênante situaties te brengen, ongelukkig achter te laten of belachelijk te maken. Enkele voorbeelden: de twee weduwnaars met hun modeltreinen, de buikspreker met zijn Katrijntje, de man met de Sint-Pietersbasiliek gemaakt van lucifers, de hondjes, de studente, de zakenreis, de Solo Slim, de burenruzie en Gilbert De Leeuw. De typische beginmuziek is de intro van Killing in the Name door Rage Against the Machine.
De Zakenreis De bekendste sketch van Hallo Televisie. De reporter valt binnen tijdens een familiebijeenkomst ter ere van de eerste zakenreis van de man des huizes (Lucas Van den Eynde), naar Hamburg nota bene. Ongevraagd begint de reporter in de tas van de man te snuffelen en haalt er een pakje condooms uit, hierbij de hele sfeer van het feest verpestend.
Willy Gooris Een gepensioneerde ambtenaar, gespeeld door Frank Focketyn, die voor zijn pensioen werkte bij het Ministerie van Volksgezondheid in Brussel. Hij bracht zijn dagen in eenzaamheid door in de kelders waar hij de centrale verwarming onderhield, alvorens zijn functie werd geautomatiseerd. Zijn mooiste herinnering dateert uit "de winter van '87", waarbij hij opmerkte dat "pomp 2 sputterde". Hierdoor bleef hij heel de nacht aanwezig, daarbij pomp 2 regelmatig handmatig terug opstartende, zodat iedereen het 's morgens "lekker warm had".
Op zijn laatste werkdag organiseerde hij een afscheidsdrink "op de -2", waarvoor hij alle collega's in het gebouw had uitgenodigd maar niemand kwam opdagen. Na de leegte van het pensioen te ervaren gaat Willy op zoek naar zingeving in zijn leven. Zo stort hij zich op de klimaatfotografie waarbij hij elke dag zijn analoge foto's naar de televisie opstuurt maar langzaamaan moet beseffen dat het digitale tijdperk hem inhaalt. Ook richt hij een buurtwacht op om de verzuring tegen te gaan waarbij hij op weinig begrip van de buurt kan rekenen, uiteindelijk wordt hij door een snelheidsmaniak in elkaar geslagen en krijgt hij pepperspray in zijn ogen.
Willy wordt steeds bijgestaan door zijn vrouw Jenny (Sien Eggers), die bijvoorbeeld de toastjes voor de afscheidsdrink maakt, de klimaatfoto's bijknipt of stand-by is als Willy zijn ronde doet.
De Sint-Lambertusvrienden Naar aanleiding van een uitzending van het debatprogramma De zevende dag onderzoekt men waarom er zoveel mensen uit het publiek afwezig waren in de studio. Het blijkt dat de vereniging van de Sint-Lambertusvrienden per bus op weg was naar de studio, maar nooit aankwam. Raymond Baens (Lucas Van den Eynde), de pas verkozen voorzitter, probeert enkele vernieuwingen door te voeren en is bovendien nerveus voor de eerste reis die hij organiseert. Hierdoor is iedereen een uur te vroeg en raakt bijna onderkoeld terwijl ze op de bus moeten wachten. Er worden plaatsen gewisseld in de bus om groepjesvorming tegen te gaan, waardoor er commotie ontstaat omdat iedereen op zijn vaste plaats wil zitten. Als dan blijkt dat ze van chauffeur Stany Weckx (Frank Focketyn) hun vast "cassetteke" niet mogen afspelen (de chauffeur rijdt enkel met muziek van Engelbert Humperdinck) ontstaat er onenigheid. Wanneer Raymond er niet in slaagt om dit op te lossen ontstaat er een spontane protestactie op de bus onder leiding van de vorige voorzitter Ludo Vranckx (Wim Opbrouck), waarbij alle passagiers in koor "Raymond kan het niet aan" beginnen te scanderen, terwijl Raymond zelf in huilen uitbarst. De chauffeur beslist hierop rechtsomkeert te maken met als legendarische uitleg "Ik heb godverdomme nog 8 jaar schoolreizen gereden voor 't beroeps, ik zal het wel weten zeker".
"Den Draad" Harry (Tom Van Dyck) en Liliane (Frank Focketyn) Opdenbosch zijn al jarenlang gehuwd. Liliane begon na de dood van hun zoon Benny te lijden aan een psychotische stoornis en raakte ervan overtuigd dat er een draad uit haar achterwerk liep. Dit zorgt voor enorme praktische problemen, niet het minst de noodzaak om na een wandeling precies dezelfde weg terug te nemen alvorens ergens anders naartoe te gaan, zodat de ingebeelde draad niet in de knoop kon draaien. Dit noopte Harry een boodschap naar de televisie te sturen en om hulp te vragen.
In latere afleveringen geraakt Liliane niet meer aan het graf van hun zoon doordat ze een te groot ankerpunt moet nemen (anders sleept den draad op de grond) doordat er een bobijn op hun traject achtergelaten is na werken aan een spoorlijn. De bobijn krijgt uiteraard voorrang als ankerpunt op een lichtpaal maar hierdoor komt ze enkele meters te kort. Harry doet dan ook een oproep om die bobijn zo snel mogelijk weg te halen. Nog later blijkt dat er reactie is gekomen op hun tv-oproep en heeft Liliane een toestel waarmee ze direct haar draad op een bobijn kan oprollen. Jammer genoeg begeeft het toestel het net als de televisie langskomt.
Het Koppel Een vaak terugkerende sketch. De man van het koppel (Frank Focketyn) zegt steevast: "Goeiendag, wij zijn een koppel dat kickt op seks op openbare plaatsen!" Waarop de vrouw (Tania Van der Sanden) een opmerking in het Frans maakt: "J'ai pas de culotte!" De man vertaalt dan: "Ze heeft geen onderbroek aan!" of "Je vais porter ma culotte tricolore" "Ze gaat haar tricolore onderbroek aandoen". De Muur van Geraardsbergen of de bosjes langs de E40 zijn enkele voorbeelden van locaties. "Wij kicken daarop!", besluit de man steeds.
Buitenkans Ooit door het publiek uitgeroepen tot de beste sketch van het programma. Een koppel wordt op straat aangeklampt door een presentatrice (An Miller) die hun buitenkans - een weekendje Parijs - aanbiedt indien ze beiden dezelfde antwoorden op drie vragen kunnen geven, zonder dat ze elkaars antwoord op voorhand horen. Eerst krijgt de vrouw (Sien Eggers) een koptelefoon op en wordt aan de man (Lucas Van den Eynde) gevraagd wanneer hij voor het laatst seks heeft gehad ("gisterenavond"), met wie ("met mijn vrouw") en waar. Na wat aarzelen antwoordt de man: "Op de keukentafel". Als de presentatrice zich tot de vrouw richt, interpreteert deze de laatste vraag verkeerd en antwoordt zij: "In mijn poep".
Een Belangrijke Dag Frans Van De Velde, een oude man, wordt ongeneeslijk ziek verklaard en woont in bij het gezin van zijn zoon. De zoon (Lucas Van den Eynde) en diens vrouw (Sien Eggers) besluiten hem te euthanaseren. Tijdens de sketch wordt duidelijk dat eigenlijk vooral de vrouw graag Frans wil laten sterven. Haar man en dochter hebben het er veel moeilijker mee. Deze sketch werd vooral berucht omdat bij de eerste uitzending op televisie talloze kijkers wegzapten, omdat het onderwerp te confronterend en controversieel was voor hen.
Casual Wilfried Vervoort (Frank Focketyn) werkt als verkoper bij de firma Butsel NV. In het kader van een toenadering tussen de baas en zijn werknemers "mag" hij voor het eerst met de baas van Butsel, Rob Helsen (Lucas Van den Eynde), gaan squashen. Wilfried is enorm zenuwachtig, want hij kan niet squashen en moet "casual" gekleed op het appèl verschijnen. Dit sociaal-professioneel experiment loopt niet zo goed af doordat Wilfried het dure racket van Rob kapot mept waarna hij zichzelf moed indrinkt en uiteindelijk dronken naar huis moet worden afgevoerd, terwijl hij zijn baas uitscheldt.