Deze Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog is opgedeeld in vijf artikels: deze introductiepagina, een lijst van Union Army generaals, een lijst van Union Army generaals met een brevet, een lijst van Confederate States Army generaals en een lijst met Confederate States Army generaals die nooit officieel bekrachtigd werden door de Zuidelijke regering. In de laatste lijst zijn ook generaals opgenomen die benoemd werden door Edmund Kirby Smith en generaals uit de militie-eenheden.
Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (april 1861 – mei 1865) stonden de Noordelijke "Union" legers of legers van de "Vrije" staten tegenover de Zuidelijke "Confederate" legers of legers van de slavenstaten tegenover elkaar. Na de verkiezing van Abraham Lincoln tot president van de Verenigde Staten van Amerika bereikten jarenlange onenigheden en verschillen tussen de Noordelijke en Zuidelijke staten een kookpunt. Dit leidde tot de burgeroorlog. Deze oorlog ging niet alleen over het behouden of afschaffen van de slavernij maar ook over federalisme versus autonomie voor de staten, partijpolitieke verschillen, expansionisme naar het westen, tarieven, economische problemen en sociale structuren die onder druk stonden door de verregaande industrialisering.
Identificatie van de generaals tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog Veel historici twijfelen over wie een Union en wie een Confederate generaal was tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Hierdoor voldoen sommige officieren, die in vroegere verslagen geïdentificeerd zijn als generaal, niet aan de criteria voor identificatie als een volwaardig generaal. Een recente compilatie van het aantal generaals gemaakt door John en David Eicher laat zien dat de meeste historici die de aantallen bestudeerd hebben, tot de conclusie kwamen dat tussen de 554 en 564 Union generaals en tussen de 398 en 401 Confederate generaals op de juiste wijze werden aangesteld, bevestigd, benoemd en dienden als generaal.Eicher, John H., and Eicher, David J., Civil War High Commands, p.xvii. Stanford University Press, 2001, . Er kunnen meer namen worden toegevoegd aan deze lijsten, wanneer mensen die dienden als generaal, maar niet op de juiste manier waren aangesteld, bevestigd en/of benoemd hierbij worden opgeteld.
De lijsten in deze artikels bevatten de namen en hun hoogste graad of rang van de generaals in beide legers en enkele andere hoge militaire bevelhebbers. De twee lijsten van de Uniongeneraals bevatten de hoogst officieel toegekende en bevestigde rang of de hoogste rang die werd toegekend via het brevetsysteem.Dit systeem hield in dat een officier een tijdelijke hogere rang kreeg toegekend als erkenning voor bepaalde diensten of daden. Dit hield echter niet in dat de toegekende graad of rang een officieel goedgekeurde bevordering was met alle bijhorende rechten en plichten. Sommige namen werden toch opgenomen in de lijsten omdat die algemeen aanvaard werden door historici als zijnde generaals, maar nooit de officiële goedkeuring of bevestiging ontvangen hebben. Dit wordt telkens vermeld in de lijsten. Begin 20ste eeuw publiceerden het United States War Departement en enkele comités van het Amerikaanse congres twee memoranda met een lijst van Noordelijke en Zuidelijke generaals, met hun graad en datum van benoeming.United States War Department, The Military Secretary's Office, [Wright, Marcus J.] Memorandum relative to the general officers appointed by the President in the armies of the Confederate States—1861–1865 (1905) (Compiled from official records). Caption shows 1905 but printing date shown is February 11, 1908, retrieved August 5, 2010. The Eichers give the date as 1905. The United States War Department, The Military Secretary's Office, [Wright, Marcus J.] Memorandum Relative to the General Officers in the Armies of the United States During the Civil War, 1861–1865 (Compiled from Official Records.) 1906, geraadpleegd op 25 augustus 2025. Hoewel de documenten geen officiële auteur hebben, wordt er vanuit gegaan dat deze lijsten en bijkomende informatie vrijwel zeker het werk zijn van de voormalige Zuidelijke generaal Marcus J. Wright. Er bestaan memo’s en aantekeningen van zijn hand waarop 425 Zuidelijke generaals staan vermeld die benoemd werden door de president van de Geconfedereerde Staten van Amerika Jefferson Davis en bevestigd werden door het Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het Confederate States Army en 583 Noordelijke generaals die benoemd werden door president Abraham Lincoln en bevestigd werden door de Amerikaanse senaat voor het Union Army. De meeste historici, waaonder de Eichers trekken ongeveer 25 namen af van deze lijst omdat de benoemingen ofwel geannuleerd of nooit bevestigd werden.Eicher and Eicher, David J., 2001, p.xvii. Er is een grotere onzekerheid over benoemingen van militiegeneraals die vooral "hoogstwaarschijnlijk" achter hun naam krijgen.Eicher and Eicher, 2001, p. xxi.
Procedure, benoeming en goedkeuring Union Army Een officier in de Union Army, in zowel het beroeps- als vrijwilligersleger, kon enkel benoemd worden tot generaal door de president van de Verenigde Staten. Deze benoeming kon enkel bevestigd worden door de Amerikaanse senaat. Een veldcommissie, het uitvoeren van bepaalde taken die binnen de verantwoordelijkheid vallen van een generaal, of een brevetgraad, waren onvoldoende om een officiële rang te krijgen als generaal.Warner, Generals in Blue, 1964, p. xxv; Warner, Generals in Gray, 1959, p.xix.
Confederate Army Net zoals bij hun Noordelijke tegenhanger kon een officier in het Confederate States Army ("CSA") enkel benoemd worden door de president van de Geconfedereerde Staten van Amerika en bevestigd worden door het Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika. Officieren die reeds een bepaalde rang hadden voor de eerste wet rond benoemingen in werking trad op 21 mei 1861, mochten hun rang behouden.Warner, Generals in Gray, 1959, p. xv. Op het einde van de oorlog werden sommige benoemingen niet bekrachtigd door het congres wegens militaire omstandigheden.
Een bijkomende factor die de zaken bemoeilijkt was de gewoonte in de Zuidelijke staten omtrent benoemingen in militie-eenheden. Een officier kon de rang van generaal hebben bij de militie ongeacht andere rangen in andere onderdelen van het Zuidelijke leger. In de meeste staten benoemden de gouverneurs de officieren in de militie-eenheid van de staat. Sommige benoemingen werden reeds gegeven voor het uitbreken van de oorlog, sommige zouden in de loop van het conflict toegekend worden. Niet alle benoemingen bij de militie werden automatisch overgenomen door het Zuidelijke leger. Concreet betekende dit dat een officier bijvoorbeeld majoor kon zijn in het Confederate States Army en generaal bij de militie.
Hoewel de benoemingsprocedures bij beide opponenten gelijklopend waren, was er meer diversificatie bij het CSA.
Verschillende graden van een generaal in het Noordelijke en Zuidelijke leger Tot Ulysses S. Grant in 1864 benoemd werd tot luitenant-generaal en opperbevelhebber van de Noordelijke legers, kende het Noordelijke leger slechts twee graden voor een generaal: brigadegeneraal en generaal-majoor.Warner, Generals In Blue, 1964, p.xvii. Zoals de naam aangeeft had een brigadegeneraal het commando over een brigade. Een generaal-majoor kon zowel een divisie als een korps aanvoeren. Senioriteit werd toegepast gebaseerd op de officiële datum waarin het senaatsbesluit gepubliceerd werd. Indien verschillende officieren op dezelfde datum benoemd werden en dezelfde graad kregen, gaf de alfabetische volgorde de doorslag.Eicher and Eicher, p.776.
Het Confederate Army kende vier graden voor generaals. Naast brigadegeneraal en generaal-majoor gebruikten ze ook luitenant-generaal en generaal.Warner, Generals in Gray, 1959, p.xxv. In theorie voerde een generaal het bevel over een leger, een luitenant-generaal had een korps onder zijn commando, een generaal-majoor voerde een divisie aan en een brigadegeneraal was bevelhebber over een brigade. Officieren met lagere rangen konden tijdelijk het bevel over een grote eenheid overnemen indien een bevelvoerende generaal gewond of gesneuveld was. Enkele kleinere Zuidelijke legers die de grote hadden van een korps werden aangevoerd door een luitenant-generaal.
Amerikaanse legerofficieren in de legers tijdens de Burgeroorlog Door het pre-Amerikaanse Burgeroorlog systeem van officieren aanwijzen (personen stegen alleen in rang naarmate je ouder werd), waren de generaals, stafofficieren en volwaardige kolonels niet alleen allemaal op een gevorderde leeftijd, maar ook nog eens klein in aantal. 11 van de 19 kolonels hadden in de Oorlog van 1812 gevochten.Warner, Generals in Blue, 1964, p. xv. De volgende tabellen laten de generaals en top-stafofficieren zien in het voorjaar van 1861.
Lijst van Amerikaanse generaals en stafofficieren in 1861 Hoofdofficieren