thumb|Gerben Karstens tijdens het WK op de weg 1974 Gerben Karstens (Leiden, 14 januari 1942 – Dongen, 8 oktober 2022) was een Nederlands beroepswielrenner in de periode 1965-1980.
Loopbaan Karstens won als amateur samen met Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet de gouden medaille op de Olympische Spelen van 1964 op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdrit. In het artikel staat ook de tv-documentaire Andere Tijden Sport: Racen in de regen, over de gouden wielermedaille in Tokio, NPS/VPRO/NOS, 2008.
Karstens was een sprinter en won etappes in alle drie de grote rondes (zes in de Ronde van Frankrijk, één in de Ronde van Italië en veertien in de Ronde van Spanje). De enige andere Nederlanders die dit presteerden, waren Jeroen Blijlevens, Erik Breukink, Jean-Paul van Poppel en Tom Dumoulin.
In 1974 droeg hij twee dagen de gele trui in de Ronde van Frankrijk. In de vierde etappe was hij als tweede geëindigd. Hij vergat alleen naar de dopingcontrole te gaan en kreeg tien minuten tijdstraf, waardoor hij zijn derde plaats in het algemeen klassement kwijtraakte. Een dag later werd die straf teruggedraaid en dankzij bonificatieseconden die Karstens in de vijfde etappe won, nam hij de gele trui over van Eddy Merckx.
Hij was een opvallend figuur in het peloton vanwege zijn grappen en grollen. Zo is hij ooit gedemarreerd uit het peloton om zich vervolgens in de bosjes te verstoppen totdat de renners voorbij gereden waren, waarna hij aan de achterkant van het peloton weer aansloot, terwijl het peloton voorin maar op zoek bleef naar de 'ontsnapte' Karstens. Om zijn clowneske gedragingen werd hij in het peloton 'de clown' genoemd. Andere bijnamen waren 'de notariszoon' en 'De Karst', in het Frans 'Le Karst'.
Karstens was ook schaatser en lid van de kernploeg in de tijd van Rudie Liebrechts. Hij deed mee aan de Nederlandse kampioenschappen schaatsen allround 1963 en werd toen achtste. Karstens legde zich na het wielrennen toe op de golfsport en werd lid van de Oosterhoutse Golf Club.
Hij overleed op 8 oktober 2022 op 80-jarige leeftijd, nadat hij enkele weken daarvoor een herseninfarct had gekregen.
Belangrijkste overwinningen
1962 Ronde van Limburg 1964 Olympische Zomerspelen Tokio Ploegentijdrit met Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet Ronde van Overijssel Ronde van Noord-Holland 13e etappe Tour de l'Avenir 1965 Parijs-Tours 1e etappe Ronde van Nederland 21e etappe Ronde van Frankrijk 1966 Nederlands kampioen wegwedstrijd 2e etappe Parijs-Luxemburg 12e etappe Ronde van Spanje 15e etappe deel B Ronde van Spanje 17e etappe Ronde van Spanje 6e etappe Dauphiné Libéré 3e etappe deel B Ronde van Frankrijk 9e etappe Ronde van Frankrijk Criterium der Azen 1967 4e etappe Ronde van Zwitserland 7e etappe Ronde van Spanje 10e etappe deel B Ronde van Spanje 17e etappe Ronde van Spanje 18e etappe Ronde van Spanje 1968 GP Fourmies 1969 6e etappe Vierdaagse van Duinkerke 1970 4e etappe Ronde van België 1971 7e etappe Ronde van Zwitserland 11e etappe deel B Ronde van Spanje 1e etappe deel B Ronde van Frankrijk 1972 4e etappe Ronde van Sardinië 8e etappe deel A Ronde van Zwitserland 1973 Omloop van het Waasland 5e etappe Ronde van Italië 2e etappe Ronde van Spanje 5e etappe Ronde van Spanje 7e etappe Ronde van Spanje 12e etappe Ronde van Spanje Criterium der Azen 1974 3e etappe Catalaanse Week 4e etappe deel A Catalaanse Week 16e etappe Ronde van Spanje Ronde van de Haut-Var 1975 4e etappe Ronde van Luxemburg 1976 Proloog Ruta del Sol 1e etappe Ruta del Sol 2e etappe deel A Ruta del Sol 2e etappe deel B Ruta del Sol 18e etappe deel C Ronde van Frankrijk 22e etappe deel B Ronde van Frankrijk 12e etappe Ronde van Spanje 1977 1e etappe Ronde van Nederland
Belangrijkste ereplaatsen
1965 2e in de Ronde van Lombardije 1966 3e in de Trofeo Baracchi (met Bart Zoet) 5e in Rund um den Henninger-Turm 5e in de Grand Prix de Lugano 1967 4e in de Ronde van Sardinië 5e in het NK wegwedstrijd 1969 3e in het NK wegwedstrijd 4e in de Trofeo Baracchi (met René Pijnen) 5e in de Vierdaagse van Duinkerken 1970 2e in Milaan-San Remo 1971 2e in de Amstel Gold Race 3e in het NK wegwedstrijd 3e in Gent-Wevelgem 3e in Parijs-Tours 1973 3e in het NK wegwedstrijd 1974 4e in de Ronde van de Middellandse Zee 4e in de GP Fourmies 1975 4e in Gent-Wevelgem 5e in de Ronde van Nederland 1976 3e in de Ruta del Sol 1976 3e in de Ronde van Luxemburg 5e in de GP Fourmies
Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Ploegen Periode Ploegnaam 1964 Dextro-Energem 1965 Televizier 1966-1967 Televizier-Batavus 1968-1970 Peugeot-BP-Michelin 1971 Goudsmit-Hoff 1972-1973 Rokado 1974 Bic 1975 Gitane-Campagnolo 1976-1978 TI-Raleigh 1979-1980 De Vleeschmeesters
Trivia Van deze coureur is bekend dat hij bij wijze van spreken geen meter bergop kon rijden. Naar grote rondes, zoals de Ronde van Frankrijk, ging hij uitsluitend om in de vlakke etappes voor en na de bergen een of meer ritten in de sprint te winnen. In de bergen begon de ellende. Hij kwam dan steevast terecht in de achterste gelederen, die gevormd werden door allen die zich op een of andere manier over die verschrikkelijke cols heen moesten zien te wringen. Deze groep werd veelal aangeduid als "de duiven". Maar toen een verslaggever "De Karst" een vraag stelde waarin eerstgenoemde sprak over "de duiven", reageerde "de Leidse notariszoon" nogal bits met: "We zijn geen duiven, we zijn coureurs". Tweemaal is de Karst gediskwalificeerd nadat hij een overwinning had behaald. Dit overkwam hem in 1969 in de Ronde van Lombardije en in 1974 in Parijs-Tours. In beide gevallen werd hij verdacht van doping. In het laatste geval had hij vergeten zich te laten controleren.
Zie ook Lijst van winnaars slotrit Ronde van Frankrijk op de Champs-Élysées
Categorie:Nederlands olympisch kampioen Categorie:Nederlands wielrenner