Led Zeppelin is het debuutalbum van de Engelse rockband Led Zeppelin, en kwam uit in januari 1969. De opnamen vonden plaats in september en oktober 1968, en duurden in totaal 36 uur. Verschillende nummers van dit album (Dazed and Confused) en nummers van volgende platen (Whole Lotta Love) worden gezien als de eerste hardrock-nummers. Voor dit album is Led Zeppelin onder andere geïnspireerd door Jeff Beck’s album Truth. Gitarist Jimmy Page (die al eerder met Beck speelde bij de Yardbirds) en bassist-organist John Paul Jones woonden de opnamen van dit album bij en speelden meerdere begeleidingstracks in. Het nummer "You Shook Me" komt op beide albums voor.
Achtergrond In juli 1968 ging de Engelse rockband The Yardbirds uit elkaar nadat twee van de oprichters, zanger Keith Relf en drummer Jim McCarty, de groep verlieten. Gitarist Chris Dreja volgde als derde om als fotograaf aan het werk te gaan.Lewis, Dave (1990). Led Zeppelin: A Celebration. Omnibus Press. . Het overgebleven bandlid, gitarist Jimmy Page, bleef achter met de naamrechten van de band en de contractuele verplichtingen voor een concerttour in Scandinavië. Page vroeg sessiemuzikant en arrangeur John Paul Jones als bassist, Terry Reid als zanger en B.J. Wilson (Procol Harum) als drummer. Reid weigerde mee te doen, maar raadde Robert Plant aan. De twee hadden een ontmoeting bij Page thuis in Pangbourne, (Berkshire, Engeland) in augustus van dat jaar om over muziek te praten en aan nieuw materiaal te werken.Colothan, Scott (27 september 2018). "Jimmy Page sheds new light on the inception of 'Led Zeppelin I'". Planet Rock. Gearchiveerd op 9 november 2020.
Het was snel duidelijk dat Page en Plant het muzikaal goed met elkaar konden vinden en Plant vroeg zijn vriend John Bonham, met wie hij samen in de band Crawling King Snakes had gespeeld, als drummer voor de nieuw op te richten groep. De vier (Page, Plant, Jones en Bonham) oefenden in september 1968 voor de concerttour in Scandinavië waar ze als The New Yardbirds zouden optreden. De setlist bestond uit oude Yardbirds-nummers maar ook uit nieuw materiaal zoals "Communication Breakdown", "I Can't Quit You Baby", "You Shook Me", "Babe I'm Gonna Leave You" en "How Many More Times".Lewis, Dave; Pallett, Simon (1997). Led Zeppelin: The Concert File. Omnibus Press. . Na terugkomst van de tour veranderde Jimmy Page de naam van de band in Led Zeppelin. Op 25 september 1968, om elf uur ‘s avonds begon de band met de opnamen voor hun debuutalbum in de Olympic Studio’s in Londen.
Opname Volgens Jimmy Page namen de opnamen van het album slechts 36 uur studiotijd in beslag, verdeeld over enkele weken. Hij wist dit door de hoogte van het bedrag dat de studio rekende op de eindafrekening.Welch, Chris (1994). Led Zeppelin. London: Orion Books. . De reden voor de korte opnametijd was dat de band de nummers voor en tijdens de Scandinavië tour al uitgebreid geoefend en bijgewerkt had.
Omdat Led Zeppelin nog geen platencontract had afgesloten werden de opnamekosten betaald door Jimmy Page en de manager van de band, Peter Grant. De totale kosten bedroegen £ 1.782,-.Lewis, Dave (2012). From A Whisper to A Scream: The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin. Omnibus Press. . Zo kon de band zelf kiezen welk materiaal ze opnamen zonder enige invloed van een platenmaatschappij.
Jimmy Page gebruikte voor de opnamen een Fender Telecaster gitaar die hij in 1965 van Jeff Beck had gekregen toen die, op aanraden van Page, Eric Clapton opvolgde bij The Yardbirds.Jimmy Page, Modern Guitars.Page gebruikte verschillende gitaren tijdens latere opnamen, vooral een Gibson Les Paul. Page bespeelde de Telecaster in combinatie met een Supro versterker en hij gebruikte een Gibson J-200 voor de akoestische nummers. Voor het nummer "Your Time Is Gonna Come" gebruikte hij een tiensnarige Fender-pedal-steelgitaar.
Productie Het album werd geproduceerd door Page, en technicus Glyn Johns deed de geluidstechniek. De twee kenden elkaar al sinds hun tienertijd. Volgens Page werd het grootste deel van het album live in de studio opgenomen met later toegevoegde overdubs."I first met Jimmy on Tolworth Broadway, holding a bag of exotic fish". Uncut: 42. Januari 2009.
Page had gedurende zijn jaren als studiomuzikant verschillende ontwikkelingen meegemaakt op het gebied van geluids- en opnametechniek. Voor de opnamen van het album Led Zeppelin gebruikte hij de zogenaamde distance-makes-depth-techniek. Hij maakte gebruik van de natuurlijke omgeving van een ruimte om eventuele nagalm tijdens een opname te versterken. De meeste muziekproducenten plaatsten de opnamemicrofoons altijd zo dicht mogelijk op de versterkers en de drums. Page ontwikkelde het idee om extra microfoons te plaatsen tot op een afstand van 6 meter van de versterkers, en dan de balans tussen die twee geluiden op te nemen.Tolinski, Brad; Di Bendetto, Greg (januari 1998). "Light and Shade". Guitar World.Gilmore, Mikal (28 juli 2006). "The Long Shadow of Led Zeppelin". Rolling Stone.
Omdat de nummers live werden opgenomen, was de zang van Robert Plant ook te horen via de extra microfoons die waren geplaatst. Page verklaarde dat dit kwam door de krachtige stem van Plant, maar voegde eraan toe: "Het klinkt alsof het opzettelijk zo is opgenomen". Bij het nummer "You Shook Me" gebruikte Page een techniek om de nagalm vóór het geluid te plaatsen, in plaats van ná het geluid. Hij nam de nagalm apart op en voegde hem later toe. Page:
Led Zeppelin is een van de eerste albums die alleen in stereo werden uitgebracht. Daarvoor werden albums altijd in mono én stereo uitgebracht.
Later uitgebrachte nummers Twee nummers die niet op het album verschenen, "Baby Come On Home" en "Sugar Mama", zijn in 2015 uitgebracht op de heruitgave van het album Coda."Coda (heruitgave)". Rolling Stone, 31 juli 2015.
Hoesontwerp miniatuur|De LZ129 Hindenburg in brand. De voorzijde van de platenhoes, die door Page werd gekozen, toont een zwart-witfoto van het brandende luchtschip de Hindenburg, dat op 6 mei 1937 bij het stadje Lakehurst in de Amerikaanse staat New Jersey tijdens de landing in brand vloog. De foto werd die dag genomen door Sam Shere. De foto verwijst naar het ontstaan van de naam van de band. Toen Page, Jeff Beck en de twee leden van de Engelse rockband The Who, Keith Moon en John Entwistle het idee hadden om samen een band op te richten, maakte Moon de opmerking:
Waarop Entwistle antwoordde:
Op de achterzijde staat een foto van de band die genomen is door Chris Dreja. Het hoesontwerp staat op naam van George Hardie, met wie Led Zeppelin ook tijdens latere albums zou samenwerken. De zwart-witfoto op de voorzijde bewerkte Hardie met inkt door gebruik te maken van een technische pen en door middel van de grafische techniek mezzotint.
Hardies eerste ontwerp was gebaseerd op een oud uithangbord uit San Francisco, een tekening van een Zeppelin in de wolken. Page wees dit ontwerp af maar het verscheen wel als logo op de achterzijde van de albumhoezen van de eerste twee albums van Led Zeppelin en in een aantal advertenties.
De albumhoes kwam extra onder de aandacht toen de band in februari 1970 in Kopenhagen, (Denemarken) werd aangekondigd als The Nobs. Eva von Zeppelin, een familielid van de ontwerper van de Zeppelin, dreigde de band met juridische stappen vanwege de afbeelding van het luchtschip dat in vlammen opgaat. Ze wilde op die manier het optreden van Led Zeppelin voorkomen.Shadwick, Keith. "Led Zeppelin 1968–1980: The Story of a Band and Their Music". Billboard. De Amerikaanse journalist Greg Kot schreef in 2001 in het muziektijdschrift Rolling Stone:
Recensies Het album werd in een aantal muziektijdschriften aangekondigd met: "Led Zeppelin - the only way to fly". In eerste instantie kreeg het album met slechte recensies te maken. Het muziektijdschrift Rolling Stone vergeleek het album met dat wat Jeff Beck drie maanden daarvoor had uitgebracht (het album Truth) en dat het niets toevoegde: Page werd bestempeld als een matig producer en schrijver. Plant werd net zo'n dandy als Rod Stewart genoemd, maar "lang niet zo opwindend".John Mendelsohn (15 maart 1969). "Led Zeppelin I". Rolling Stone."10 Classic Albums Rolling Stone Originally Panned". Rolling Stone. Vanwege deze kritiek, weigerde de band gedurende hun verdere bestaan nog met het tijdschrift te praten. Hun reputatie herstelde daarna door hun goede liveoptredens.Snow, Mat (december 1990). "Apocalypse Then". Q Magazine: 74–82.
Heruitgave 2014 Op 2 juni 2014 werd er een geremasterde versie uitgegeven van het album. De heruitgave verscheen in zes verschillende uitvoeringen: de standaard lp-editie, de standaard cd-editie, een luxe dubbel-cd-versie, een luxe dubbel-lp-versie, een Super Deluxe-dubbel-cd-plus-dubbel-lp-versie met fotoboek en als digitale download."Led Zeppelin Remasters Arrive At Last". Mojo. De luxe en Super Deluxe-edities bevatten bonusnummers opgenomen tijdens een optreden in het Olympia-theater in Parijs op 10 oktober 1969. Deze opnamen waren daarvoor alleen op bootleg-albums verschenen.Reed, Ryan (19 juni 2014). "Led Zeppelin: Led Zeppelin, II, III Reissues". Paste.
Nummers Originele uitgave 1969 Good Times Bad Times - 2:44 (Page/Jones/Bonham) Babe I'm Gonna Leave You - 6:39 (Page/Plant/Anne Bredon) You Shook Me - 6:27 (Willie Dixon/J.B. Lenoir) Dazed and Confused - 6:26 (Page, gebaseerd op “Dazed and confused” van Jake Holmes uit 1967) Your Time Is Gonna Come - 4:34 (Page/Jones) Black Mountain Side - 2:12 (Page) Communication Breakdown - 2:28 (Page/Jones/Bonham) I Can't Quit You Baby - 4:42 (Willie Dixon) How Many More Times - 8:28 (Page/Jones/Bonham)
Heruitgave 2014, luxe cd-versie, bonus-cd Opgenomen in het Olympia, Parijs op 10 oktober 1969 Good Times Bad Times / Communication Breakdown - 3:52 (Page/Jones/Bonham) I Can't Quit You Baby - 6:41 (Dixon) Heartbreaker – 3:50 (Page/Plant/Jones) Dazed and Confused – 15:01 (Page, gebaseerd op “Dazed and confused” van Jake Holmes uit 1967) White Summer / Black Mountain Side – 9:19 (Page) You Shook Me – 11:56 (Dixon/Lenoir) Moby Dick – 9:51 (Bonham/Jones/Page) How Many More Times – 10:43 (Page/Jones/Bonham)
Single Jaar Titel Lijst Positie 1969 Good Times Bad Times / Communication Breakdown Nederlandse Top 40Notering Good Times Bad Times in de Nederlandse Top 40. Gearchiveerd op 10 juni 2023. 19
Bezetting Jimmy Page - akoestische gitaar, elektrische gitaar, pedal-steelguitar, achtergrondzang, producer Robert Plant - zang, mondharmonica John Bonham - drums, pauk, achtergrondzang John Paul Jones - basgitaar, hammondorgel, achtergrondzang Viram Jasani - tabla op "Black Mountain Side"
Productie en techniek Chris Dreja - fotografie (achterzijde album) Peter Grant - uitvoerend producent George Hardie - hoesontwerp Glyn Johns - geluidstechnicus George Marino - remastering cd-uitgave John Davis - remastering heruitgave 2014
Externe link Led Zeppelin
Categorie:Muziekalbum van Led Zeppelin Categorie:Muziekalbum uit 1969 Categorie:Muziekalbum uitgegeven door Atlantic Records