Bangladesh kent als bestuurlijke onderverdeling naast de centrale overheid ook andere bestuurslagen, territoriale onderdelen waar regels vastgesteld en/of beslissingen worden genomen over bepaalde gebieden en/of hun bewoners. Het betreft de volgende bestuurslagen: BestuurslagenBronnen over bestuurslagen: Constitution of the People‌‌‍’s Republic of Bangladesh (staatsinrichting, artikel 59 en 60) Commonwealth Local Government Handbook: Bangladesh, Commonwealth Local Government Forum, 2018 Report of the World Observatory on Subnational Government Finance and Investment: Bangladesh, OECD/UCLG, 2019 Participatory Local Democracy: Bangladesh, The Hunger Project, 2019 উপজেলাসমূহ, বাংলাদেশ জাতীয় তথ্য বাতায়ন (divisies, districten en subdistricten) De aanduidingen zijn in de ambtstaal Bengaals.centraal niveaudivisieniveauDe divisies zijn gedeconcentreerde onderdelen van de centrale overheid.districtsniveausubdistrictsniveaugemeenteniveauVolksrepubliek Bangladesh গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ Gaṇaprajātantrī Bāṃlādeśdivisies বিভাগ, bibhagdistricten জেলা, jela steden সিটি, siṭisubdistricten উপজেলা, upajēlāgemeenten পৌরসভা, paurasabhādorpenunies ইউনিয়ন, i'uniẏana thumb|Divisies en districten van Bangladesh De bestuursniveaus zijn dus:

7 divisies (Bibhag) vormen het eerste niveau. 64 districten (Zila) vormen het tweede niveau.

De niveaus hieronder worden wat ingewikkelder, op het derde niveau kunnen de volgende bestuurlijke eenheden staan. Wat het ingewikkelder maakt is dat een stadscorporatie ook weer onderverdeeld kan zijn in Thana oftewel subdistricten.

4 stadscorporaties 507 subdistricten (Thana en Upazila) 223 gemeentes Wards vormen in stadscorporaties en gemeentes het lagere bestuursniveau 4484 unions (verenigingen van dorpen) vormen in subdistricten naast gemeentes het vierde en het laagste niveau. Deze Unions omvatten 87.319 dorpen. Sinds 2003 wordt gewerkt aan de invoering van waterschappen, naar Nederlands model. Nederland en de Wereldbank werken hierin samen met Bangladesh. Lokale gemeenschappen moeten zelf consensus bereiken over de bescherming van hun landbouwgrond tegen overstromingen. Vervolgens moeten de boeren met geld of met hun arbeidskracht deelnemen aan bedijking en afwatering. De tekorten worden dan aangevuld door het landsbestuur, de Wereldbank en Nederland.Trouw 14 juni 2008