Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé (Buenos Aires, 4 juli 1926 – Madrid, 7 juli 2014) was een Argentijns profvoetballer en voetbaltrainer die in 1956 de Spaanse nationaliteit aannam. Hij droeg de bijnaam La Saeta Rubia (De Blonde Pijl) vanwege zijn snelheid en blonde haar, dat opviel in het voornamelijk donkerharige Argentinië.
Di Stéfano wordt wereldwijd erkend als een van de beste voetballers aller tijden en is opgenomen in diverse wereldelftallen van de 20e eeuw. 'The Best of The Best' Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 19 juni 2009 World All-Time Teams Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 24 juli 2014. Gearchiveerd op 20 oktober 2021. Als centrumspits werd hij vooral geroemd vanwege zijn trefzekerheid, veelzijdigheid, autoriteit en vermogen om het gehele veldspel te dicteren. Di Stéfano leidde het dominante Real Madrid van de jaren 1950 naar de eindzege in de eerste vijf edities van de Europacup I en was in iedere finale trefzeker. Naast de vele prijzen met Real Madrid won hij ook diverse persoonlijke titels, waaronder vijfmaal de Trofeo Pichichi voor de topscorer van Spanje. De grootste waardering ontving Di Stéfano in 1957 en 1959 toen France Football hem tweemaal uitriep tot Europees voetballer van het jaar. In 2017 werd hij door de fans van Real Madrid verkozen tot de beste speler die ooit voor de club had gespeeld en versloeg daarmee Cristiano Ronaldo.'Cristiano Ronaldo or Di Stéfano? Real Madrid fans' verdict', AS, 9 december 2017. Gearchiveerd op 5 augustus 2020.
Di Stéfano vertegenwoordigde drie landen als international. Hij begon bij zijn geboorteland Argentinië waarmee hij in 1947 de Copa América won. Na zijn transfer naar Millonarios speelde hij vier interlands voor het Colombiaanse elftal, maar deze werden nooit officieel erkend door de FIFA. In 1956 wisselde Di Stéfano voor de laatste keer van voetbalnationaliteit en kwam hij alleen nog uit voor Spanje. Ondanks de vele nationale shirts die hij droeg en successen die hij had op clubniveau, schitterde Di Stéfano nooit op een WK voetbal.
Na een 22-jarige carrière als voetballer legde Di Stéfano zich vanaf 1967 toe op het trainerschap. De successen uit zijn dagen als speler wist hij daarbij niet te evenaren. Di Stéfano is wel de enige trainer die een Argentijnse titel won met zowel Boca Juniors als River Plate. Daarnaast bezorgde hij Valencia een Spaanse titel en de Europacup II. Als coach van Real Madrid won hij gedurende twee termijnen alleen de Spaanse Supercup. In 2000 werd Di Stéfano vanwege zijn verdiensten benoemd tot erevoorzitter van Real Madrid. Deze functie vervulde hij tot aan zijn overlijden in 2014.
Privéleven Jeugd Alfredo Di Stéfano werd op 4 juli 1926 geboren in de wijk Barracas van de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires. Zijn vader Alfredo Di Stéfano senior was een nakomeling van Italiaanse immigranten afkomstig van het eiland Capri. Zijn moeder Eulalia Laulhé Gilmont was de dochter van Franse en Ierse immigranten. Alfredo Di Stefano, legendary Real Madrid forward, dies at 88 CBC Sports, 7 juli 2014. Gearchiveerd op 11 juli 2014. Naast Alfredo kregen zij nog twee kinderen: Tulio (1928) en Norma (1932). 'A visual look at Di Stéfano's life', Marca, 7 juli 2014. Gearchiveerd op 25 september 2017. Cronología de 'La Saeta Rubia' Futbolred, 7 juli 2014 In tegenstelling tot de meeste andere voetballers van zijn generatie groeide Di Stéfano op in de hogere middenklasse. Zijn ouders brachten hun tijd door als herenboer.ESPECIAL | “Ver jugar a Pelé en Suecia 58 fue maravilloso, era un fenómeno”: Enrique Macaya Márquez Aldia, 28 oktober 2018 Di Stéfano senior wilde echter dat zijn zoon carrière zou maken in het voetbal. Bij de geboorte zou hij hebben gezegd: Deze Alfredo Esteban zal eens een van de grootste voetballers ter wereld worden. Vader Di Stéfano hield woord: Alfredo werd beroemd en zeer duur speler Het vrije volk, 2 april 1954 Al van jongs af aan nam Di Stéfano deel aan straattoernooien. In deze periode verwierf hij de bijnaam Minelitta, nadat enkele fabrieksarbeiders een gelijkenis zagen tussen de blonde pupil en José María Minella die speelde bij Gimnasia La Plata. De voetballer tegen wie Di Stéfano echter zijn hele leven op zou kijken was de Paraguayaanse spits Arsenio Erico die furore maakte bij Independiente. Argentina pay tribute to Alfredo Di Stéfano The Irish Times, 8 juli 2014
Op 7-jarige leeftijd sloot Di Stéfano zich aan bij de lokale voetbalclub Unidos y Venceremos. Toen het gezin verhuisde naar de wijk Flores verwisselde de pupil van club en zette hij zijn opleiding voort bij Imán. In deze periode ging Di Stéfano naar dezelfde lagere school als Jorge Mario Bergoglio, de latere Paus Franciscus. In 1940 verhuisde het gezin opnieuw, ditmaal naar Los Cardales in het noordwesten van de provincie Buenos Aires. Hier startte zijn vader een agrarisch bedrijf gericht op aardappelteelt en honingproductie. Di Stéfano bleef ondertussen voetballen en sloot zich aan bij Unión Progresista, dat uitkwam in de regionale Liga Campanense de fútbol.Alfredo Di Stéfano, football player Irish Migration Studies in Latin America, 12 maart 2008 Jaren later zei hij over zijn jeugd: 'Gullit en Van Basten zijn toch groenteboeren...?', Nieuwsblad van het Noorden, 23 januari 1988
Op momenten dat Di Stéfano niet voetbalde, leerde zijn vader hem kennismaken met de zakelijke kant van het agrarische bestaan. Samen met zijn broer Tulio was Di Stéfano verantwoordelijk voor het beheer van meer dan honderd varkens. Telkens als een varken werd verkocht ontvingen zij een deel van de opbrengst. (2017), blz. 46 Op cultureel gebied nam hij de voorliefde voor tangodanser Carlos Gardel over van zijn vader. Belangrijke levenslessen haalde hij uit zijn favoriete boek Martín Fierro, een epos over de legendarische avonturen van een Argentijnse gaucho.Como le gustaba a Martín Fierro Marca, 8 juli 2014. Gearchiveerd op 24 januari 2021. Op 17-jarige leeftijd verliet Di Stéfano zijn ouderlijk huis om zich te gaan richten op een voetbalcarrière. Hij keerde terug naar Flores om zelfstandig in de woning van zijn ouders te gaan wonen, die ze na hun verhuizing naar Los Cardales hadden aangehouden. (2017), blz. 49
Gezin Di Stéfano trouwde op 5 januari 1950 met de vier jaar jongere Sara Freites Varela. Het paar had elkaar enkele jaren daarvoor leren kennen via gemeenschappelijke vrienden. Freites was opgegroeid in de wijk Boedo in Buenos Aires. Haar familie kwam oorspronkelijk uit het Spaanse Galicië. (2017), blz. 79 Samen kreeg het paar zes kinderen: Nanette (1951-2012), Silvana (1952), Alfredo (1955), Elena (1958), Sofía (1969) en Ignacio (1971). Zijn peetzoon Quique Sánchez Flores omschreef Di Stéfano als een vader die het gezinsleven aan zijn vrouw overliet. Hij was niet overdreven hecht of beschermend tegenover zijn kinderen en gaf veelal de voorkeur aan zijn professionele werkzaamheden. (2017), blz. 296 Di Stéfano overleefde zowel zijn vrouw als een van zijn dochters. Freites overleed na een huwelijk van 55 jaar op 14 mei 2005 en dochter Nanette overleed in 2012 op 60-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Murió Sara Freites Varela, esposa de Alfredo Di Stéfano El Universo, 14 mei 2005 Di Stefano (86) overleeft dochter Telegraaf, 12 december 2012
Op 5 mei 2013 kondigde de 86-jarige Di Stéfano aan te gaan hertrouwen met de vijftig jaar jongere Gina Gonzalez (36) uit Costa Rica. Still scoring at 86: Real Madrid legend Di Stefano to marry woman 50 years his junior Daily Mail, 5 mei 2013. Gearchiveerd op 7 mei 2013. Het koppel had elkaar voor het eerst ontmoet in 2000 bij de voorbereiding van Di Stéfano's autobiografie. 'Ternura y cariño es todo lo que teníamos con Alfredo Di Stéfano', Clarín, 25 juli 2014. Gearchiveerd op 24 december 2021. Omdat zij hun vader zowel mentaal als fysiek te zwak vonden om nogmaals te trouwen, ondernamen de vijf kinderen van Di Stéfano juridische stappen om het voorgenomen huwelijk te blokkeren. Kroost Di Stefano (86) tart stiefmoeder (36) Het Parool, 7 mei 2013 De Spaanse rechter kende het verzoek toe en plaatste Di Stéfano onder curatele. Na de ontstane mediahectiek keerde Gonzalez tijdelijk terug naar haar geboorteland Costa Rica. Bij haar terugkomst in Madrid, enkele maanden later, probeerde zij wederom in contact te komen met Di Stéfano, maar dit mislukte. Los hijos de Di Stéfano logran la custodia cautelar El País, 1 oktober 2013. Gearchiveerd op 13 januari 2020.
Gezondheid en overlijden Di Stéfano leed jarenlang aan suikerziekte. Ook had hij hartproblemen. Op kerstavond 2005 kreeg Di Stéfano een hartinfarct, waarna hij een viervoudige bypassoperatie onderging. Operatie Di Stéfano succes Voetbalzone, 28 december 2005 Ook kreeg hij een pacemaker geïmplanteerd. In juli 2010 kampte Di Stéfano weer met hartklachten, maar mocht hij na enkele dagen het ziekenhuis verlaten. Real-legende Di Stefano (84) ontslagen uit ziekenhuis Voetbalzone, 31 juli 2010
Op 5 juli 2014, een dag na zijn 88e verjaardag, raakte Di Stéfano onwel in een Madrileens restaurant vlak bij het Estadio Santiago Bernabéu. Na een hartstilstand van 18 minuten werd hij in kritieke toestand overgebracht naar het Gregorio Marañón Hospital. Alfredo Di Stéfano dies at the age of 88 The Guardian, 7 juli 2014 Ondanks dat zijn gesteldheid iets leek te verbeteren, overleed hij op maandag 7 juli 2014. Real Madrid-legende Alfredo di Stéfano op 88-jarige leeftijd overleden Voetbalzone, 7 juli 2014
Toevalligerwijs overleed Di Stéfano evenals Santiago Bernabéu – voormalig clubvoorzitter en mede-architect van Real Madrid – tijdens een WK voetbal in Zuid-Amerika. Di Stéfano stierf tijdens het WK voetbal in Brazilië (2014) en Bernabéu tijdens het mondiale eindtoernooi in Argentinië (1978). Ter gelegenheid van het overlijden van Di Stéfano werd voorafgaand aan de halve finale van het WK tussen Argentinië en het Nederlands elftal een moment van stilte in acht genomen. Daarnaast droegen de Argentijnse spelers tijdens de wedstrijd rouwbanden. Opmerkelijke herdenking van Di Stéfano bij duel van Oranje Voetbal International, 9 juli 2014 River Plate en Millonarios speelden op 16 juli 2014 een vriendschappelijke wedstrijd tegen elkaar als eerbetoon aan hun voormalige sterspeler. River enfrentará a Millonarios de Colombia, en un partido homenaje a Di Stéfano Télam, 16 juli 2014. Gearchiveerd op 13 juni 2021.
In september 2021 bood de familie van Di Stéfano bijna 800 persoonlijke items van hem aan op een veiling in Londen. De collectie omvatte medailles, trofeeën, voetbalshirts, schoenen en andere memorabilia. De totale waarde van de eigendommen werd geschat op meer dan een miljoen euro. De familie liet weten dat de tijd was aangebroken om de items met de rest van de wereld te delen.Di Stefano memorabilia, including European Cup medals, to be auctioned Reuters, 28 juni 2021Event details Julien's auctions
Betekenis en invloed