thumb|Henin op het Medibank-toernooi in 2006 thumb|Henin in 2007 Justine Henin (Luik, 1 juni 1982) is een Belgisch voormalig tennisster, die sinds het begin van haar loop­baan werd gecoacht door Carlos Rodríguez. Ze heeft zeven grandslamtoernooien op haar naam staan (waaronder vier keer Roland Garros), een gouden medaille op de Olympische Spelen in Athene, en ze stond in totaal 117 weken op de nummer 1 van de WTA-rangschikking.

In 2002 trouwde ze en voegde de naam van haar man toe aan haar eigen naam: Henin-Hardenne. Na persoonlijke problemen besloot ze op 23 januari 2007 de scheiding aan te vragen, waarna ze opnieuw onder de naam Henin tenniste.

Henin werd door haar supporters ook wel Juju genoemd. Haar tennisspel werd gekenmerkt door verscheidenheid aan slagen, waarvan haar backhand, die John McEnroe "de mooiste backhand ter wereld" noemde, de beruchtste was.

Op 14 mei 2008 maakte Henin vrij onverwacht bekend met het tennissen te stoppen.Henin stopt met tennis, (NOS, 14 mei 2008). Gearchiveerd op 19 augustus 2014. Ruim één jaar later, op 22 september 2009 maakte ze echter bekend dat ze haar rentree aan het voorbereiden was.Henin kondigt rentree aan. Gearchiveerd op 17 oktober 2021. Op 26 januari 2011 stopte Henin definitief, door een chronische kwetsuur aan haar elleboog.Justine Henin zet punt achter carrière In 2016 werd ze opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.

Biografie Henin werd geboren als derde kind van José Henin en de geschiedenislerares Françoise Rosière. Haar moeder nam Justine vaak mee naar Frankrijk om op Roland Garros een aantal tenniswedstrijden te bekijken. Tijdens een van die bezoeken beloofde de toen 10-jarige Justine haar moeder om op een dag Roland Garros te winnen.Tennis werd bijzaak voor Justine Henin (Volkskrant.nl, 14 mei 2008). Toen Justine amper 12 jaar was, overleed haar moeder aan darmkanker na een gevecht van twee jaar tegen deze ziekte. In 1999 kwam het tot een breuk tussen Justine en vader José omdat deze haar volgens haar te veel wilde betuttelen.

In 2005 werd Henin 37e in de Vlaamse versie van de verkiezing van De Grootste Belg op de VRT. In de Waalse versie eindigde ze op de 14e plaats.

Op 16 november 2002 trouwde Henin in het kasteel van Lavaux-Sainte-Anne met Pierre-Yves Hardenne, met wie ze al twee jaar samenwoonde. Gedurende haar huwelijk speelde ze onder de naam Justine Henin-Hardenne. In 2007 kwam er een einde aan hun relatie en sindsdien speelde ze weer onder haar eigen naam.

Henin maakte in september 2012 bekend dat ze in verwachting was van haar eerste kind. Ze was toen anderhalf jaar samen met Benoît Bertuzzo.Justine Henin is zwanger, De Standaard, 12 september 2012 Op 20 maart 2013 werd haar eerste kind geboren, een dochter.Justine Henin bevallen van dochtertje Lalie (De Standaard, 20 maart 2013) Op 7 maart 2015 raakte bekend dat het koppel in oktober 2014 in het geheim getrouwd is op het eiland Corsica.

Carrière Juniorcarrière Henin groeide op in de gemeente Rochefort, in een huis dicht bij de tennisclub van Rochefort. Toen ze vijf was begon ze met tennissen in de lokale tennisclub, en al snel bleek dat ze zeer getalenteerd was. Daarom ging ze op haar zesde naar de tennisclub in Ciney. Later trainde ze bij Gabriel Gonzalez in TC Géronsart, waar ze in 1994 het Belgisch Kampioenschap bij de cadetten won.

Naast een talent voor tennis bleek Henin ook aanleg voor voetbal te hebben, maar op haar twaalfde koos ze definitief voor het tennis. Rond haar veertiende ontmoette ze Carlos Rodríguez. Vanaf dat moment ging alles snel. In 1997 won ze de Junior Orange Bowl (het officieuze wereldkampioenschap bij de junioren) en Roland Garros voor junioren: ze versloeg Cara Black met 4-6, 6-4, 6-4.

Titels bij de junioren: DatumToernooiTegenstandsterScore 1996-04-28 International Junior Tournament, Beaulieu-sur-Mer 6-1, 6-3 1996-11-01 Junior Orange Bowl Jelena Pandžić 6-1, 3-6, 6-1 1997-06-08 Roland Garros Cara Black 4-6, 6-4, 6-4

1999-2002: het begin In 1999 stopte Justine Henin met studeren om zich volledig te kunnen toeleggen op het tennis. Ze werd profspeelster.

In haar eerste WTA-toernooi, te Antwerpen, was Henin in de finale sterker dan Sarah Pitkowski. Hiermee was ze de vijfde tennisspeelster die als debutant een WTA-toernooi won."First tournament winner" op tennisforum Door haar overwinning maakte Henin een grote sprong op de wereldranglijst, van de 178e plaats naar nummer 106.

In 2000 kende Henin heel wat problemen met blessures en door ziekte, maar met overwinningen in Gold Coast en Canberra beloofde 2001 toch een goed jaar te worden. Ze viel bij het grote publiek pas echt op door een halvefinaleplaats op Roland Garros (tegen Kim Clijsters), winst in Rosmalen op gras en een finaleplaats in Wimbledon (tegen Venus Williams). Samen met Clijsters, Laurence Courtois en Els Callens won Henin voor België de Fed Cup. Ze sloot het jaar af als zevende op de wereldranglijst, met drie toernooien op haar naam.

In 2002 bereikte Henin vier WTA-finales, waarvan ze er twee wist te verzilveren. Bij het winnen van haar eerste Tier I-toernooi versloeg ze Jennifer Capriati in de halve finale en Serena Williams in de finale, de toenmalige nummers twee en vijf van de wereld. Zo eindigde ze op de vijfde plaats van de wereldranglijst.

2003: eerste grandslamtoernooi Henin begon het jaar 2003 met een zege in Dubai en een halve finale op de Australian Open: ze won er in de kwartfinale van Lindsay Davenport. De wedstrijd duurde meer dan drie uur (7-5, 5-7 en 9-7). Davenport bleek voor Henin met voorsprong de zwaarste tegenstander te zijn; in de vijf vorige ontmoetingen moest Henin telkens het onderspit delven. Uiteindelijk strandde Henin tegen Venus Williams (6-3 en 6-3) in de halve finale.

Een paar maanden later en na een duel tegen Serena Williams won Justine Charleston en in Berlijn versloeg ze Kim Clijsters.

Op 7 juni 2003 werd Henins droom werkelijkheid door in de finale van Roland Garros, het toernooi dat het nauwst aan haar hart ligt, Kim Clijsters te verslaan met 6-0 en 6-4. Ze werd de eerste Belgische die een grandslamtoernooi won. In een duel tegen Serena Williams had Henin drie sets nodig. In de derde set met Williams aan de opslag, sloeg de Amerikaanse een eerste opslag. Daarbij stak Henin haar hand op om aan te geven dat ze nog niet klaar was. De eerste opslag belandde in het net, maar aangezien Henin aangaf nog niet klaar te zijn, moest de eerste opslag opnieuw gespeeld worden. Aan de umpire, die het vingertje niet gezien had, beweerde Henin dat ze het bewuste teken niet gaf. Een boze en teleurgestelde Williams verloor de game, en de controversiële wedstrijd. In de finale trof Henin haar landgenote Clijsters. In een grandslamfinale die in België veel publiciteit kreeg, won Henin met 6-0 en 6-4.

Op Wimbledon bereikte ze de halve finale, waarin ze verloor van Serena Williams.

Op het Amerikaanse hardcourt scoorde ze drie keer: in San Diego, in Toronto en op de US Open, haar tweede zege op een grandslamtoernooi. In de halve finale op de US Open, waarin Henin twee wedstrijdpunten tegen kreeg en elf keer op twee punten van verlies verwijderd was, had ze meer dan drie uur nodig om een heroplevende Jennifer Capriati opzij te zetten. In een finale, die opnieuw volledig Belgisch kleurde, versloeg ze Kim Clijsters met 7-5 en 6-1.

Door deze overwinning steeg de Waalse naar de tweede plaats op de wereldranglijst. Na haar overwinning in Zürich werd Henin voor het eerst de nummer 1 van de wereld.

2004: cytomegalovirus Ook in 2004 kende Henin een goede start: na winst in Sydney veroverde ze haar derde grandslamtitel op de Australian Open door Kim Clijsters te verslaan in de finale. Nadien won Henin ook de toernooien van Dubai en Indian Wells.

Hierna werd bij haar een cytomegalovirus (een aan de ziekte van Pfeiffer verwant virus) geconstateerd. Op Roland Garros probeerde ze haar titel te verdedigen, maar ze werd in de tweede ronde al uitgeschakeld door Tathiana Garbin. Na dit optreden nam ze de beslissing om zich te laten verzorgen; ze speelde niet mee in Rosmalen en Wimbledon.

Zonder enige voorbereiding besloot ze toch naar de Olympische Spelen van Athene te gaan. Ze bereikte de halve finales, waarin ze de Russin Anastasija Myskina versloeg (7-5, 5-7 en 8-6). In de finale tegen Amélie Mauresmo won Justine met 6-3 en 6-3 en behaalde ze de enige Belgische gouden medaille in Athene. Naar eigen zeggen was dit de mooiste overwinning uit haar carrière.

Henin voelde zich goed en verklaarde zichzelf volledig genezen. Ze ging naar de US Open, maar in de vierde ronde verloor ze van Nadja Petrova. Dit zou haar laatste wedstrijd van 2004 worden. Hierdoor verloor ze ook haar eerste plaats op de wereldranglijst.

2005: gravelkoningin In 2005 maakte Henin haar comeback in Miami waar ze in de kwartfinales in drie sets verloor van Maria Sjarapova. Na winst in Charleston, Warschau en Berlijn veroverde ze voor de tweede maal Roland Garros door in de finale Mary Pierce te verslaan met 6-1 en 6-1. Met deze overwinning klom Henin op tot de zevende plaats op de wereldranglijst.

Twee weken later startte Henin als topfavoriete en zonder enige grasvoorbereiding in Wimbledon, waar ze in de eerste ronde werd uitgeschakeld door de Griekse Eléni Daniilídou (6-7, 6-2 en 5-7). Met dit verlies werd ze de eerste Roland Garroswinnares die in de eerste ronde van Wimbledon verloor.

In augustus startte ze in het toernooi van Toronto waar ze de finale bereikte door achtereenvolgens Mariana Díaz Oliva, Zheng Jie, Nicole Vaidišová en Amélie Mauresmo te verslaan. In de finale moest ze haar meerdere erkennen in Kim Clijsters (7-5 en 6-1). Op de US Open verloor ze roemloos in de vierde ronde van Mary Pierce.

2006: opnieuw nummer 1 In januari 2006 keerde ze terug naar het tennis in Sydney, een voorbereiding op de Australian Open. De eerste wedstrijd tegen Martina Hingis won ze met 6-3 en 6-3. Om in de finale te geraken, versloeg ze ex-US Open-winnares Svetlana Koeznetsova (6-3 en 6-1). In de finale speelde ze tegen Francesca Schiavone (4-6, 7-5 en 7-5). In de daaropvolgende Australian Open versloeg ze 's werelds nummer 1 Lindsay Davenport en Maria Sjarapova in lastige driesetters. In de finale gaf ze op tegen Amélie Mauresmo, nadat ze 1-6 en 0-2 achter stond, omdat ze last had van darmklachten. Het is de eerste keer in het vrouwentennis dat iemand een grandslamfinale won doordat de tegenpartij opgaf. Menig sportcommentator en tennisser vond dat Henin de wedstrijd had moeten uitspelen, om de eer van de winst zo aan Mauresmo te geven.

Op het toernooi van Charleston verdedigde Henin haar titel. Ze versloeg Sybille Bammer, Karolina Šprem en Dinara Safina, maar ze struikelde in de halve finale. Daarin verloor ze van Patty Schnyder met 2-6, 6-3 en 6-2.

Wat later, op 23 en 24 april, scoorde Henin met het Belgische Fed Cup-team een overwinning op het Russische team door eerst Nadja Petrova met 6-7, 6-4 en 6-3 en later Jelena Dementjeva met 6-2 en 6-0 opzij te zetten en zo door te stoten tot de halve finales van dit landenkampioenschap. Ze nam ook revanche op Dementjeva die haar een paar weken voordien klopte op het toernooi van Indian Wells en die op dag 1 van de Fed Cup-ontmoeting al korte metten had gemaakt met landgenote Kim Clijsters.

Op het Tier I-toernooi van Berlijn verloor Henin opnieuw van Nadja Petrova met 6-4, 4-6 en 5-7, nadat ze in de halve finales eenvoudig Amélie Mauresmo verslagen had met 6-1 en 6-2.

Toch slaagde Henin erin - als eerste sinds Steffi Graf in 1996 - om haar titel te verdedigen op Roland Garros, ondanks de nederlaag op gravel in Berlijn. Ze stoomde door tot de halve finale, waarin ze met aanvallend tennis een als tweede gerangschikte Clijsters met 6-3 en 6-2 versloeg. Ze won de titel voor de derde keer in een finale tegen Svetlana Koeznetsova met tweemaal 6-4 en dit zonder een set te verliezen.