Het Werelderfgoedcomité is door UNESCO en de 191 landen die de Werelderfgoedconventie ondertekenden en ratificeerden gemachtigd om de werelderfgoedlijst te beheren. Op de werelderfgoedlijst staat het cultureel en natuurerfgoed dat voldoet aan vooraf vastgelegde criteria, door een deelnemend land als voorstel was ingediend en door het comité in een van zijn jaarlijkse zittingen of sessies uitgeroepen om deel uit te maken van het werelderfgoed. Daarnaast bewaakt het comité de correcte toepassing van de Werelderfgoedconventie bij de betrokken landen en in de betrokken erfgoedsites en beheert het eveneens de financiële middelen van het werelderfgoedfonds, samengebracht uit bijdragen van de deelnemende landen.The World Heritage Committee
Samenstelling Het comité bestaat uit 21 vertegenwoordigers afgevaardigd door hun respectievelijke staten. Een rotatie zorgt ervoor dat afwisselend vertegenwoordigers van elk van de staten die zich verbonden hebben aan de conventie, afgevaardigd kunnen worden. Staten dienen comitéleden naar voor te schuiven die over specifieke en liefst complementaire competenties beschikken om oordeelkundig over cultureel en/of natuurpatrimonium te kunnen oordelen. Een comitélid zetelt vier jaar, waarna een andere, nieuwe kandidaat van een ander land een plaats in het comité kan opnemen.
Werking thumb|200px|right|Yellowstone, een van de monumenten op de eerste Werelderfgoedlijst in 1978 thumb|200px|Paaseiland staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het eiland voldoet aan de criteria I, III en V Een kandidaat patrimonium voor het werelderfgoed dient door een deelnemend land ingediend te worden.
De eerste stap bij deze indiening is dan voor het betrokken land het monument toe te voegen op de Voorlopige lijst van het land. Dit is een inventarisatie van alle belangrijke monumenten die het land de komende jaren van plan is te nomineren. Deze lijst stelt het comité in staat grensoverschrijdend te werken en potentiële erfgoedsites over de landsgrenzen heen met elkaar te verbinden op basis van gemeenschappelijke criteria, motivatie en themata.
Vervolgens stelt het land een nominatiedossier samen met zo veel mogelijk informatie over het monument dat het als eerste wil laten inschrijven. Dit dossier moet onder andere gedetailleerde beschrijvingen bevatten van de unieke waarde van dit monument (bijvoorbeeld in vergelijking met soortgelijke monumenten elders in de wereld) en plannen die aantonen hoe het behoud van het monument is ingericht.
Dit dossier wordt ingezonden naar het ondersteunend bureau van het Werelderfgoedcomité. Als deze het dossier compleet genoeg acht, wordt het ter beoordeling voorgelegd aan twee adviesorganen: voor de culturele erfgoederen de International Council on Monuments and Sites, gekend als ICOMOS, en voor de natuurlijke het International Union for Conservation of Nature and Natural Resources, beter bekend als het IUCN. In het comité zit ook een vertegenwoordiger van het International Centre for the Study of the Preservation and the Restoration of the Cultural Property (ICCROM) met een adviserende bevoegdheid.
Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarvan – naast het element van bijzondere universele waarde – aan minimaal één moet worden voldaan. Deze criteria worden als volgt gecodeerd en geformuleerd:
I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting III. het draagt een unieke of op zijn minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, welke nog voortleeft of is verdwenen IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonische of technologische samenstelling van een landschap, welke significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, welke een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt. Bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen VI. het is direct of zijdelings geassocieerd met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken of bijzonder universele betekenis (het comité beschouwt dit criterium alleen toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in verbinding met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst) VII. het is een voorbeeld van belangrijke stappen in de geschiedenis van de aarde VIII. het vertegenwoordigt lopende ecologische en biologische processen IX. het herbergt de belangrijkste natuurlijke onderkomens voor het behoud van globale significante biodiversiteit X. het is een gebied met een exceptionele natuurlijke schoonheid.
De uiteindelijke beslissing over het al dan niet opnemen van een monument op de Werelderfgoedlijst ligt bij het comité zelf. Dit comité komt één keer per jaar bijeen om, op basis van de adviesrapporten, te oordelen over de nieuwe nominaties.
Het comité kan een werelderfgoed plaatsen op de Lijst van bedreigd werelderfgoed. Dit gebeurt wanneer een grootschalig ingrijpen van buitenaf nodig is omdat het behoud in gevaar is. Met deze status kan acuut geld vrij worden gemaakt uit het Werelderfgoedfonds en wordt er internationale attentie gevraagd voor de bedreiging. Per juni 2011 geldt dit voor 35 monumenten, bijvoorbeeld voor de Middeleeuwse monumenten in Kosovo.
Als de unieke status van een werelderfgoed verdwijnt, kan het door het comité helemaal van de Werelderfgoedlijst worden verwijderd. Dit gebeurde een eerste maal in 2007 met het Beschermd gebied van de Arabische Oryx in Oman en werd eveneens in 2009 uitgevoerd voor het Elbedal bij Dresden in Duitsland.
Jaarlijkse bijeenkomsten Een overzicht van de jaarlijkse bijeenkomsten van het Werelderfgoedcomité, waar wordt besloten over nieuwe nominaties en richtlijnen. Naast deze sessies is er eveneens een jaarlijkse voorbereidende vergadering van het bureau van het comité en zijn er tussentijdse vergaderingen van werkgroepen en comité.
De echte sessievergadering vindt plaats in steden over heel de wereld. Met uitzondering van de sessies die plaatsvinden in het UNESCO-hoofdkantoor in Parijs, mogen alleen de staten die deel uitmaken van het comité op het moment van het voorstel voor een volgende locatie en die nog deel uitmaken van het comité wanneer de sessie in deze locatie zou doorgaan, het comité uitnodigen een sessie in een stad van het betrokken land te houden. Het is steeds het comité zelf dat erover beslist op welke uitnodigingen het ingaat.
Sessie Jaar Gaststad/land 1e sessie 1977 Parijs 2e sessie 1978 Washington D.C. 3e sessie 1979 Caïro en Luxor 4e sessie 1980 Parijs 5e sessie 1981 Sydney 6e sessie 1982 Parijs 7e sessie 1983 Firenze 8e sessie 1984 Buenos Aires 9e sessie 1985 Parijs 10e sessie 1986 Parijs 11e sessie 1987 Parijs 12e sessie 1988 Brasilia 13e sessie 1989 Parijs 14e sessie 1990 Banff 15e sessie 1991 Carthago 16e sessie 1992 Santa Fe 17e sessie 1993 Cartagena 18e sessie 1994 Phuket 19e sessie 1995 Berlijn 20e sessie 1996 Mérida 21e sessie 1997 Napels 22e sessie 1998 Kioto 23e sessie 1999 Marrakesh 24e sessie 2000 Cairns 25e sessie 2001 Helsinki 26e sessie 2002 Boedapest 27e sessie 2003 Parijs 28e sessie 2004 Suzhou 29e sessie 2005 Durban 30e sessie 2006 Vilnius 31e sessie 2007 Christchurch 32e sessie 2008 Quebec 33e sessie 2009 Sevilla 34e sessie 2010 Brasilia 35e sessie 2011 Parijs 36e sessie 2012 Sint-Petersburg 37e sessie 2013 Phnom Penh 38e sessie 2014 Doha 39e sessie 2015 Bonn 40e sessie 2016 Istanboel 41e sessie 2017 Krakau 42e sessie 2018 Manamah 43e sessie 2019 Bakoe 44e sessie 2020-2021 Fuzhou 45e sessie 2022-2023 Oorspronkelijk: Kazan Riyad 46e sessie 2024 New Delhi 47e sessie 2025 Oorspronkelijk: Sofia Parijs 48e sessie 2026 Busan 49e sessie 2027 Istanbul
Categorie:Adviesorgaan Categorie:UNESCO Categorie:Commissie voor het Werelderfgoed