Petrus Leendert Brandes (Den Haag, 26 juni 1920 – aldaar, 6 mei 1988), roepnaam Joep en ook Joek genoemd, was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer.
Brandes speelde vanaf zijn achttiende als aanvaller voor DUNO, VUC (1942-1944) en SC 't Gooi (hij was eerst onderduiker in die regio). In maart 1946 kwam hij bij Feijenoord. Daar debuteerde de aanvaller op 19 januari 1947 in de thuiswedstrijd tegen VSV. Brandes ging in 1950 professioneel spelen in Frankrijk bij achtereenvolgens Olympique Nîmes en Montpellier HSC. Vanaf 1954 speelde hij nog voor Be Quick. Daar speelde hij nog een jaartje samen met zijn oud-ploeggenoot Arie de Vroet die als speler-trainer fungeerde. Naast het voetbal was hij lang werkzaam bij het Ministerie van Marine.Joep Brands kranten.delpher.nl (gearchiveerd)
Hij speelde in 1949 drie wedstrijden voor het Nederlands voetbalelftal, waarbij hij één doelpunt maakte. Brandes werd trainer, hij haalde zijn licentie in Frankrijk, en werkte bij Enschedese Boys (1956–1957), Zwartemeer (1957–1961), Helmondia '55 (1964–1967), Zwolsche Boys (1967–1968), PEC (1968–1969) en Eindhoven (1969–1970), VV Gemert (november 1970-1972), SV TOP (tot november 1972) en vanaf 1974 wederom bij Zwolsche Boys, dat inmiddels een amateurclub geworden was.
Zijn zoon Eddy Brandes speelde onder hem bij TOP.
Zie ook Lijst van spelers van 't Gooi Lijst van spelers van Be Quick Lijst van spelers van Feyenoord Lijst van spelers van het Nederlands voetbalelftal Lijst van trainers van PEC Zwolle
Categorie:Nederlands voetballer Categorie:Nederlands voetbalcoach