Cornelis (Kees) Winkler (Hoorn, 22 mei 1927 - Amsterdam, 1 april 2004) was een Nederlands dichter.
Hij studeerde medicijnen in Amsterdam en maakte in die tijd deel uit van de redactie van het Amsterdamse studentenblad Propria Cures. Later was hij werkzaam als bibliothecaris op het Herseninstituut van de Universiteit van Amsterdam.
In 1972 ontving Winkler de Henriette Roland Holst-prijs voor zijn poëtisch werk. In 1985 stelde Winkler de bloemlezing Liefde is het enige. De honderd mooiste liefdesgedichten sinds 1945 samen. Deze bloemlezing haalde binnen enkele jaren drie drukken.
Dichtbundels (selectie) 1960 - Tussen twee oorlogen 1967 - Freud is een voyeur 1972 - Gedichten 1974 - Waar nooit gemaaid wordt 1975 - Zeven x vijf, gevolgd door Symfonie nr. 11 1977 - Samen (keuze uit de gedichten) 1978 - Hoog Soeren (vakantie-rijmcyclus) 1979 - Verspreide momenten 1979 - Diaspora (keuze uit de gedichten) 1982 - Vers uit de veren 1982 - De schemering 1983 - De twaalfde symfonie: De weg de wereld en het Al 1985 - Het lied der dwaze maagden (rijmprent) 1985 - Klein heelal 1986 - Oude en nieuwe gedichten 1989 - Aphrodite (rijmprent) 1991 - 13 poèmes / 13 gedichten (bloemlezing uit zijn werk, in het Frans vertaald door Elisabeth Adèr-Winkler)
Externe links
Werken volgens de Documentatiedienst Cultuurarchief
Categorie:Nederlands dichter