George van der Wagt (Rotterdam,Beelden van Wageningen Kunst in de openbare ruimte, publicatiedatum onbekend, geraadpleegd 16 januari 2025 4 april 1921 – Amsterdam, 7 februari 2007) was een Nederlands monumentaal kunstenaar.
Leven en werk Van der Wagt was een zoon van melkboer George Cesar Alexandre Camile van der Wagt en Adriana Looren de Jong, die in 1926 scheidden. Hij studeerde aan de kunstacademie in Rotterdam en de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Hij was leerling van onder anderen Jac Maris, John Rädecker, Piet Esser en Cephas Stauthamer. Hij was enige tijd Rädeckers assistent en werkte mee aan diens Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam. Van der Wagt trouwde in 1955 met kunstenares Isa van der Zee, die onder eigen naam bleef werken.
Van der Wagt maakte monumentaal werk voor onder meer scholen en bedrijven als Philips, Akzo en De Nederlandsche Bank. Hij maakte zowel figuratief als abstract werk, al werd zijn figuratief werk in de loop der tijd steeds meer geabstraheerd. De laatste jaren van zijn leven legde Van der Wagt zich vooral toe op schilderen.
Enkele werken 1955 reliëf op Sarphatikade 12a in Amsterdam 1964 wandreliëf aan de Keizer Karellaan in Deventer 1965 zonder titel, Muntinglaan in GroningenZonder titel (1965), Staat in Groningen. Gearchiveerd op 14 juli 2023. 1969 zonder titel, aan de Anker in GroningenZonder titel (1969), Staat in Groningen. Gearchiveerd op 21 september 2020.Kunstwerk George van der Wagt gered van slopershamer 1970 zonder titel in Ommoord, Rotterdam 1971 Danseresje, Purmerend
Geweigerd beeld In 1964 kreeg Van der Wagt het verzoek van architect Willy Andreas Ulrich een beeld te ontwerpen voor een reisbureau aan Rokin te Amsterdam. Onder Ulrich werd het gebouw gestript en voorzien van een nieuwe gevel uit oude materialen en oud uiterlijk, maar met een ingang die een overdekte driehoek was. In die driehoek zagen architect en opdrachtgevers liefst een beeld op sokkel. Alle klanten zouden door het beeld naar binnen begeleid worden. De opdrachtgevers verwachten een min of meer klassiek beeld, maar Van der Wagt kwam met een plastiek. Er werd druk gediscussieerd tussen opdrachtgever, beeldhouwer en architect. De beeldhouwer ging wellicht tegen beter weten in ondertussen door, maar het werd toch geweigerd. Om de reisbureaubazen te overtuigen lieten kunstenaar en beeldhouwer een werkmodel van het werk voor de opening installeren om diezelfde bazen te overtuigen. Het model van het beeld van een gestileerde vrouwenfiguur van 1,5 meter hoog in gips zou er nooit komen. De Volkskrant noemde het destijds Spook op het Rokin (het was er slechts één dag) en Witte wief.
Fotogalerij
Literatuur Zee, I. van der (2013) George van der Wagt : beeldhouwer : figuratie teruggebracht tot de essentie van de vorm. Amsterdam: Van der Zee.
Categorie:Nederlands beeldhouwer Categorie:Nederlands keramist Categorie:Nederlands kunstschilder