Nioboceendichloride is een organometaalverbinding met als brutoformule (C5H5)2NbCl2. Deze bruine en paramagnetische vaste stof wordt gebruikt als precursor voor de synthese van andere organoniobiumverbindingen. De verbinding heeft een pseudo-tetraëdrische structuur met twee cyclopentadiënyl- en twee chloor-liganden aan het metaal gekoppeld. Een verwante verbinding is titanoceendichloride.
Nioboceendichloride is voor het eerst beschreven door Geoffrey Wilkinson. De stof is onderzocht op mogelijke anti-tumor-eigenschappen.
Synthese Nioboceendichloride wordt gesynthetiseerd in een uit meerdere stappen bestaande synthese uit niobium(V)chloride en cyclopentadienylnatrium:
Pseudo-tetraëdrische structuur De structuur van deze verbinding wordt als pseudo-tetraëdrisch beschreven, omdat er vanuit het metaal gezien vier liganden naar de hoekpunten van een tetraëder geplaatst liggen. De cyclopentadiënyl-liganden zijn echter tridentaat liganden.
Categorie:Verbinding van chloor Categorie:Cyclopentadienylcomplex Categorie:Verbinding van niobium