De Baureihe 119, tot 1968 bekend als E19, was een elektrische locomotief bestemd voor het personenvervoer van de Deutsche Reichsbahn Gesellschaft (DRG). Deze locomotieven kwamen na de Tweede Wereldoorlog allemaal bij de Deutsche Bundesbahn terecht.
Geschiedenis In 1938 werden door AEG, Siemens-Schuckertwerke (SSW) en Henschel de sterkste locomotieven met een enkel frame ter wereld gebouwd. Deze locomotieven hadden een maximumsnelheid van 180 km/h en waren ontworpen voor een maximumsnelheid van 225 km/h. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog konden deze locomotieven niet uitgebreid getest worden. Hierdoor stopte de verdere bouw van deze locomotieven. Om de inzet te waarborgen werd de maximumsnelheid verlaagd tot 140 km/h.
Constructie en techniek De locomotief heeft een stalen frame. Het frame heeft voor en achter een loopas en daartussen vier vast gelagerde assen met grote wielen die ieder door een elektrische motor worden aangedreven.
Nummers De locomotieven waren als volgt genummerd:
Lijst van de E19 Nummer DRG Eigenaar na 1945 Nummer na 1968 Opmerkingen E19 01 DB 119 001 Deutschen Technikmuseum Berlin E19 02 DB 119 002 E19 11 DB 119 011 E19 12 DB 119 012 Verkehrsmuseum Nürnberg
Treindiensten De locomotieven werden na de oorlog door de Deutsche Bundesbahn gebruikt op trajecten rond München.
Literatuur Taschenbuch Deutsche Elektrolokomotiven. Horst J. Obermayer. Uitgeverij Franckh’sche Verlagshandlung, Stuttgart, Walter Abriel, Manfred Traube, Horst Troche et al.: Deutsche Altbauellok 1. Teil. In: Eisenbahn-Kurier Special 28. EK-Verlag, Freiburg 1993. Dieter Bäzold, Horst J. Obermayer: Die E 18 und E 19. In: Eisenbahn-Journal Sonderausgabe IV/92. Hermann Merker Verlag, .
Foto's
119 Baureihe 119 Baureihe 119 Baureihe 119