Daniel Auteuil (Algiers, 24 januari 1950) is een Frans acteur.
Leven en werk Eerste stappen in de toneel- en filmwereld Van jongs af aan was Daniel Auteuil vertrouwd met het beroep van acteur. Hij was heel dikwijls mee op tournee met zijn ouders die in opera's en in operettes zongen. Hij was als het ware voorbestemd om in de artistieke voetsporen van zijn ouders te treden. In de vroege jaren zeventig debuteerde hij op de planken en speelde onder meer mee in de musical Godspell en in La Folle de Chaillot (Jean Giraudoux). In die tijd deed hij ook zijn eerste film- en televisiewerk. In 1978 werd hij voor het eerst opgemerkt in het verkrachtingsdrama L'Amour violé (Yannick Bellon).
Jaren tachtig: stijgende populariteit Vanaf 1980 werd hij heel populair met succesrijke komische films van regisseurs als Claude Zidi (Les Sous-doués en het vervolg Les Sous-doués en vacances), Gérard Lauzier (T'empêches tout le monde de dormir en P'tit con) en Edouard Molinaro (Pour 100 briques t'as plus rien... en L'Amour en douce). Op de filmset van die laatste film leerde hij Emmanuelle Béart kennen. Zij kregen een relatie die elf jaar zou duren. Ze speelden kort daarna weer samen in Manon des sources.
Internationale doorbraak met Jean de Florette / Manon des sources Zijn hoofdrol in Jean de Florette / Manon des sources, het dramatische tweeluik gebaseerd op het werk van Marcel Pagnol, maakte hem internationaal bekend. Gesterkt door de publieke en kritische erkenning ging hij meer en meer serieuze rollen vertolken in drama's en dramatische komedies.
Drukke jaren negentig Zo wendde hij zijn ingehouden, emotioneel krachtige spel meerdere keren aan voor Quelques jours avec moi (1987) en Un coeur en hiver (1991) van Claude Sautet en voor Lacenaire (1990) en Passage à l'acte (1995) van Francis Girod. Onder regie van André Téchiné draaide hij Ma saison préférée (1992) en Les voleurs (1995) waar hij telkens Catherine Deneuve als tegenspeelster had. In het biografisch getinte weerstandsdrama Lucie Aubrac (Claude Berri, 1997) kroop hij in de huid van Raymond Aubrac, een bekende verzetsman. Patrice Leconte gaf hem drie keer een hoofdrol: in La Fille sur le pont (1999), in La Veuve de Saint-Pierre (2000) en in Mon meilleur ami (2006). Opmerkelijk was ook zijn prestatie als de workaholic die helemaal opbloeit als hij een mentaal gehandicapte ontmoet in de dramatische komedie Le Huitième Jour (Jaco Van Dormael, 1996).
Auteuil bewees zijn veelzijdigheid ook met de historische personages waaraan hij gestalte gaf, zoals Hendrik IV van Frankrijk in het bloederige historische drama La reine Margot (Patrice Chéreau, 1994) en de Markies de Sade in Sade (Benoît Jacquot, 2000). Ook blies hij het fictieve personage van Henri de Lagardère nieuw leven in met Le bossu (Philippe de Broca, 1997), de succesrijke verfilming van de gelijknamige mantel- en degenroman uit 1858 van Paul Féval.
Nog drukkere jaren 2000 Hij keerde ook regelmatig terug naar de komedie, het genre waarmee zijn filmcarrière een aanvang nam. Vooral Le Placard (2000) en La Doublure (2006), twee komedies van Francis Veber, waren enorme kassuccessen. In Le Placard nam hij onberispelijk de rol van de stuntelige en naïeve François Pignon over van Jacques Villeret (Le Dîner de cons, 1998). In La Doublure moest hijzelf afrekenen met liefdesconcurrent Pignon. Ook als gangster was hij erg geloofwaardig in de politiefilms 36 Quai des Orfèvres (2004) en Le Deuxieme Souffle (Alain Corneau, 2007), de remake van de gelijknamige film (1966) van Jean-Pierre Melville. Door films als de romantische komedie Après vous (Pierre Salvadori, 2003), de thriller Caché (Michael Haneke, 2005) en de tragikomedie Dialogue avec mon jardinier (Jean Becker, 2007) bleef hij grote erkenning krijgen. Hij sloot het decennium af met het aangrijpende romantische drama Je l'aimais (2009) waarin hij zijn door zijn zoon in de steek gelaten schoondochter begripvol opvangt en haar gaandeweg de ware liefde van zijn leven opbiecht.
Auteuil is niet meer weg te denken uit de Franse filmwereld. Hij is een van de bekendste, best betaalde en populairste acteurs in Frankrijk.
Jaren 2010: filmregisseur In 2011 maakte hij zijn regiedebuut met de remake van La Fille du puisatier, naar een roman van Marcel Pagnol die de schrijver zelf al in 1940 verfilmd had. Voor 2013-2014 heeft hij zijn zinnen gezet op de verfilming van de Marseille-trilogie van dezelfde auteur. Marius en Fanny, de twee eerste delen, verschenen samen in 2013. In het beklijvende drama Avant l'hiver (Philippe Claudel, 2013) was hij het slachtoffer van stalking.
Privéleven Auteuil heeft twee dochters, Aurore Auteuil (1980, actrice), die hij kreeg met zijn eerste vrouw, en Nelly, die hij kreeg in een elf jaar durende relatie met de actrice Emmanuelle Béart. Hij verloofde zich in 2006 op Corsica met Aude Ambroggi, een Corsicaanse beeldhouwster.
Filmografie Acteur 1974 - Les Fargeot 1975 - L'agression 1976 - Attention les yeux! 1976 - Les mystères de Loudun 1977 - L'enlèvement du régent - Le chevalier d'Harmental 1977 - La nuit de Saint-Germain-des-Prés 1977 - Monsieur Papa 1977 - Rendez-vous en noir 1978 - L'Amour violé 1979 - Rien ne va plus 1979 - Les héros n'ont pas froid aux oreilles 1979 - Bête mais discipliné 1979 - À nous deux 1980 - Les Sous-doués 1980 - La Banquière 1981 - Les hommes préfèrent les grosses 1981 - Clara et les Chics Types 1982 - T'empêches tout le monde de dormir 1982 - Pour 100 briques t'as plus rien... 1982 - Que les gros salaires lèvent le doigt!!! 1982 - Les sous-doués en vacances 1983 - L'indic 1984 - P'tit con 1984 - L'arbalète 1984 - Les fauves 1985 - Palace 1985 - L'Amour en douce 1986 - Le paltoquet 1986 - Jean de Florette 1986 - Manon des sources 1988 - Quelques jours avec moi 1989 - Romuald et Juliette 1990 - Lacenaire 1991 - Ma vie est un enfer 1991 - Un coeur en hiver 1992 - Ma saison préférée 1994 - La séparation 1994 - La reine Margot 1995 - Une femme française 1995 - Les cent et une nuits de Simon Cinéma 1995 - Les voleurs 1995 - Passage à l'acte 1996 - Le Huitième Jour 1996 - Sostiene Pereira (Pereira prétend) 1997 - Le Bossu 1997 - Lucie Aubrac 1999 - The Lost Son 1999 - Mauvaise passe 1999 - La Fille sur le pont 2000 - La Veuve de Saint-Pierre 2000 - Sade 2001 - Le Placard 2001 - Vajont - La diga del disonore 2002 - L'Adversaire 2002 - Un jour dans la vie du cinéma français 2003 - Rencontre avec le dragon 2003 - Après vous 2003 - Petites coupures 2003 - Fleur de peau 2003 - Sotto falso nome (Le prix du désir) 2004 - 36 quai des Orfèvres 2005 - L'un reste, l'autre part 2005 - Peindre ou faire l'amour 2005 - Caché 2006 - N.: Napoleon & Me 2006 - Mon meilleur ami 2006 - La Doublure 2007 - Dialogue avec mon jardinier 2007 - Le Deuxieme Souffle 2007 - L'Invité 2008 - La Personne Aux Deux Personnes 2008 - MR 73 2008 - 15 Ans et demi 2009 - Je l'aimais 2010 - Donnant, donnant 2011 - La Fille du puisatier 2011 - La mer à boire 2013 - Jappeloup 2013 - Avant l'hiver 2013 - Marius 2013 - Fanny 2015 - Entre amis (Olivier Baroux) 2015 - Nos femmes (Richard Berry) 2016 - Les Naufragés 2016 - Le confessioni (Roberto Andò) 2016 - Au nom de ma fille 2017 - Le Brio 2018 - Amoureux de ma femme 2018 - Rémi sans famille 2019 - Qui m'aime me suive! 2019 - La Belle Époque 2021 - Adieu monsieur Haffmann 2022 - Le Nouveau Jouet 2023 - Un silence 2025 - La Petite Vadrouille 2025 - Le Fil 2025 - Vie privée
Filmregisseur 2011 - La Fille du puisatier 2013 - Marius 2013 - Fanny 2018 - Amoureux de ma femme
Prijzen en nominaties Prijzen 1987 - Jean de Florette en Manon des sources: César voor beste acteur 1987 - Jean de Florette: BAFTA Award voor de beste mannelijke bijrol 1993 - Un cœur en hiver: prijs voor de beste acteur op de Europese Filmprijzen 1996 - Le Huitième Jour: prijs voor de beste acteur op het Filmfestival van Cannes 2000 - La Fille sur le pont: César voor beste acteur 2005 - Caché: prijs voor de beste acteur op de Europese Filmprijzen
Nominaties voor César voor beste acteur 1989 - Quelques jours avec moi 1991 - Lacenaire 1993 - Un cœur en hiver 1994 - Ma saison préférée 1995 - La Séparation 1997 - Le Huitième Jour 1998 - Le Bossu 2003 - L'Adversaire 2004 - Après vous 2005 - 36 quai des Orfèvres
Bibliografie Jean-François Robin: Daniel Auteuil, l'acteur, Parijs, Librairie Séguier, 1988. Daniel Auteuil: Il a fait l'idiot à La Chapelle, Parijs, Le Seuil, collection Points, 2004. Bernard Boyé: Les Légendes du cinéma français, Daniel Auteuil, Parijs, Autres Temps, 2010.
Externe link
Categorie:Frans acteur Categorie:Frans filmacteur Categorie:Frans filmregisseur Categorie:Frans televisieacteur