Eyal Weizman (Haifa, 26 juli 1970) is een Israëlisch architect.
Leven Weizman studeerde architectuur aan de Architectural Association in Londen. Hij behaalde zijn Ph.D. aan de London Consortium van het Birkbeck College. Hij was hoogleraar in de architectuur aan de Academie der Beeldende Kunsten in Wenen en werd rond 2007 directeur van het onderzoekscentrum voor architectuur aan het Goldsmiths College van de Universiteit van Londen.Decolonizing Architecture institute, korte biografie
Weizman werkt met verschillende niet-gouvernementele organisaties en mensenrechtenorganisaties in Israël en de Palestijnse Gebieden. Hij was een van de curatoren van de tentoonstelling A Civilian Occupation, The Politics of Israeli Architecture, waarover hij het gelijknamige boek uitbracht. Dit leverde hem een verbanning op van het Israëlische Genootschap van Architecten.
Hij exposeerde in New York, Berlijn, Rotterdam, San Francisco, Malmö, Tel Aviv en Ramallah. Zijn artikelen werden wereldwijd gepubliceerd.
In 2007 richtte hij samen met Alessandro Petti en Sandi Hilal in Bethlehem het Decolonizing Architecture Art Research (DAAR) op.Prins Claus Fonds (2010) korte beschrijving. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
Onderscheidingen In 2006 werd hij onderscheiden met de James Stirling Memorial Lecture Prize.
Decolonizing Architecture Art Research, waarvan hij medeoprichter is, ontving in 2010 de Prins Claus Prijs en in 2025 de RIBA Charles Jencks Award 2025.
Bibliografie 2000: Rhythms: A Roundabout for London, 2003: Territories: Islands, Camps And Other States Of Utopia, met Anselm Franke, 2003: A Civilian Occupation, The Politics of Israeli Architecture, met Rafi Segal, 2007: Hollow Land, Israel's Architecture of Occupation, 2008: A travers les murs, 2009: Lesser Evils,
Externe links Interview met Eyal Weizman in Full Stop, 14 juni 2012 Interview met Eyal Weizman in The Believer, mei 2011 (gearchiveerd)
Referenties
Categorie:Israëlisch architect