Platina(VI)fluoride (PtF6) is een fluoride van platina. De stof komt voor als donkerrode kristallen, die hevig reageren met water.
Synthese Platina(VI)fluoride kan door een reactie bij 300 °C van moleculair fluor en platina worden bereid:
Een andere methode verloopt via de disproportionering van platina(V)fluoride bij 130 °C:
Kristalstructuur Platina(VI)fluoride heeft in overeenstemming met de VSEPR-theorie een octaëdrische moleculaire geometrie. Het heeft een orthorombisch kristalstelsel en behoort tot ruimtegroep Pnma. De parameters van de eenheidscel bedragen, gemeten bij −140 °C:, , en . Solid State Molecular Structures of Transition Metal Hexafluorides, 2006. in Inorganic Chemistry 45, 9, blz 3782–3788 a = 937,4 pm b = 852,7 pm c = 493,3 pm
De bindingslengte Pt-F is 184,8 pm.
Eigenschappen Platina(VI)fluoride staat bekend als een zeer sterke oxidator: het is zelfs in staat om moleculair zuurstof en xenon te oxideren. Hierbij wordt platina zelf gereduceerd van Pt(VI) tot Pt(V). Platina(VI)fluoride heeft in de jaren 1960 een belangrijke rol gespeeld in het onderzoek naar het bestaan van verbindingen met edelgassen. De Amerikaanse scheikundige Neil Bartlett ontdekte in 1962 de oxiderende werking van platina(VI)fluoride op zuurstof:
Hij stelde vast dat de eerste ionisatie-energie van dizuurstof (1175 kJ/mol) vergelijkbaar is met die van xenon en dat het ontstane dioxygenyl-kation (O2+) een vergelijkbare grootte heeft als het xenonium-kation (Xe+). Zo kwam Bartlett ertoe dat ook xenon door platina(VI)fluoride kan worden geoxideerd:
Dit wordt beschouwd als de eerste verbinding met een edelgas. Het idee dat er met edelgassen geen verbindingen mogelijk zijn bleek dus niet helemaal correct.
Categorie:Fluoreringsreagens Categorie:Hexafluoride Categorie:Oxidator Categorie:Verbinding van platina