Leonardo Bonucci (Viterbo, 1 mei 1987) is een Italiaans oud-voetballer die doorgaans als centrale verdediger speelde. Bonucci maakte in 2010 zijn debuut in het Italiaans voetbalelftal.
Clubcarrière Internazionale Bonucci speelde in de jeugdelftallen van de (semi-)amateurclub Viterbese uit zijn geboortestad. In de zomer van 2005 nam FC Internazionale Milano hem over. Toenmalig hoofdtrainer van de club Roberto Mancini kreeg van de clubleiding een relatief kleine selectie, waartoe ook Bonucci behoorde. INTER'S SUMMER TRANSFERS: 62 DEALS DONE op de website van Internazionale, 31 augustus 2005. Geraadpleegd op 30 mei 2015. Hij speelde mee in enkele oefenwedstrijden in aanloop naar het seizoen 2005/06, met het oefenduel op 21 juli tegen FC Bolzano als eerste. In die wedstrijd verving Bonucci na 69 minuten speeltijd Francesco Coco, waarmee hij zijn officieus debuut voor Inter maakte. INTER 3 BOLZANO 0 op de website van Internazionale, 21 juli 2005. Geraadpleegd op 30 mei 2015. Ook in de daaropvolgende ontmoetingen met clubs uit de Engelse competitie (Crystal Palace, Norwich en Leicester) speelde hij mee. Mancini maakte in de jaargang 2005/06 vrijwel geen gebruik van Bonucci, die plaatsnam in het elftal onder 20 van Internazionale. Daar speelde hij samen met de toen 17-jarige Mario Balotelli, met wie hij later in het nationaal elftal zou spelen.Bonucci begaan met Balotelli NOS, 23 juni 2012. Geraadpleegd op 2 juni 2015. Op de 38ste en laatste speeldag van de Serie A werd Bonucci bij het A-elftal gehaald en maakte hij in de wedstrijd tegen Cagliari Calcio (2–2) zijn officieel debuut in het betaald voetbal. Eén minuut voor het einde van de wedstrijd verving hij Santiago Solari.Wedstrijdgegevens op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 30 mei 2015. Door deze ene minuut speeltijd had ook Bonucci feitelijk zijn aandeel in het kampioenschap van Inter in de Italiaanse competitie, dat met zeven punten voorsprong op AS Roma werd afgedwongen. Na het seizoen 2005/06 tekende hij een permanent contract, waarmee Internazionale het huurcontract van Viterbese afkocht. BONUCCI SIGNS PERMANENT CONTRACT op de website van Internazionale, 7 juli 2006. Geraadpleegd op 30 mei 2015. Het volgende seizoen speelde Bonucci geen enkele wedstrijd in de – wederom gewonnen – competitie en kreeg hij ook geen speeltijd in de Champions League. Wel kwam hij driemaal in actie in de strijd om de Coppa Italia. In zijn derde wedstrijd, in de halve finale tegen UC Sampdoria (0–0), stond hij de volledige negentig minuten op het veld. De finale, die over twee duels met 7–4 werd verloren, maakte Bonucci niet mee.Prestatiegegevens in het seizoen 2006/07 op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 30 mei 2015. De halve finale tegen Sampdoria was Bonucci's vierde en laatste wedstrijd in dienst van Internazionale; met het elftal onder 20 dwong hij wel het kampioenschap van 2007 af.
Treviso en Pisa Bonucci bleef onder contract staan bij Internazionale, maar werd in de volgende twee seizoenen uitgeleend aan clubs op het tweede competitieniveau van Italië. In de zomer van 2007 vertrok hij naar Treviso; na een jaar sloten Inter en Treviso een overeenkomst tot co-eigenaarschap. TRANSFER MARKET: CO-OWNERSHIP DEALS op de website van Internazionale, 25 juni 2008. Geraadpleegd op 1 juni 2015. In de achtste competitiewedstrijd van het seizoen debuteerde Bonucci in de Serie B tegen Spezia Calcio (5–2 verlies). In de 31ste minuut maakte hij gelijk (2–2), waarna in een halfuur Spezia met drie doelpunten uitliep.Wedstrijdgegevens op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 1 juni 2015. De rest van het seizoen startte Bonucci voornamelijk in de basis. Een maand na zijn eerste volgde zijn tweede doelpunt in het betaald voetbal tegen AC Mantova (eindstand 2–2). In de volgende jaargang begon Bonucci het seizoen met uitschakeling in de strijd om de Italiaanse beker: hij speelde de volledige 120 minuten in de eerste ronde tegen Benevento Calcio, die na strafschoppen met 8–9 werd verloren. Bonucci speelde in de eerste seizoenshelft tot aan ronde 21 mee in dertien wedstrijden voor Treviso, waarin hij eenmaal trefzeker was. In januari 2009 verliet hij de club, die uiteindelijk op de laatste plaats van de Serie B zou eindigen en zou degraderen naar de Serie C. Wederom op huurbasis tekende hij bij Pisa Calcio, dat zich op dat moment net als Treviso in de degradatiezone van het klassement bevond. ACADEMY INS AND OUTS op de website van Internazionale, 2 februari 2009. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Zijn eerste wedstrijd werd gelijkgespeeld tegen US Sassuolo; twee weken later werd gewonnen van AS Livorno (2–1), dat op dat moment op de eerste plaats stond en later via de play-offs zou promoveren. Vanaf eind maart won Pisa nog maar één wedstrijd in tien speelrondes. Het was samen met de laatste competitiewedstrijd het enige duel dat Bonucci bij Pisa miste: de rest van de wedstrijden speelde hij allemaal volledig. Net als Treviso degradeerde ook Pisa aan het einde van het seizoen 2008/09 uit de Serie B. Bonucci vertrok niet mee naar de derde divisie van Italië en liet naast Treviso en Pisa ook de Serie B achter zich.
AS Bari thumb|Bonucci in het tenue van AS Bari (2009)
Daar waar Treviso op de laatste plaats was geëindigd, werd AS Bari in 2009 kampioen van de Serie B. Voor die club kwam Bonucci in het seizoen 2009/10 uit. Op 8 juni 2009 onderging hij een medische keuring bij Genoa CFC, waarvoor hij voornemens was in de Serie A uit te komen. BONUCCI: “IL GENOA? GRANDE OCCASIONE” op de website van Genoa, 8 juni 2009. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Op 2 juli werd hij echter getransfereerd naar Bari, waarbij Genoa deels eigenaar bleef. Trainer Giampiero Ventura, zelf kort daarvoor naar Bari gehaald als opvolger van Antonio Conte, stelde hem als basisspeler centraal in de verdediging op, naast Andrea Ranocchia. Zijn debuut voor AS Bari maakte Bonucci op 23 augustus tegen voormalig werkgever Internazionale. De wedstrijd eindigde in een 1–1 gelijkspel.Wedstrijdgegevens op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Gedurende het seizoen maakte Bonucci één doelpunt, op 30 januari 2010 tegen Palermo (4–2 winst). Daarnaast was hij een vaste kracht in de selectie van Bari. Hij miste geen minuut speeltijd: 3420 minuten in totaal over 38 wedstrijden. Samen met Alessandro Agostini (Cagliari) was hij de enige veldspeler die dat presteerde. Twee doelmannen, Júlio César (Internazionale) en Morgan De Sanctis (Napoli) stonden ook het hele seizoen elke minuut op het veld.Long-time favourites op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Gearchiveerd op 9 september 2023. Het bleef bij deze 3420 minuten: in de zomer van 2010 vertrok Bonucci bij de club.
Juventus (eerste periode) Ranocchia en Bonucci vormden bij Bari een stevig defensief duo: in de eerste seizoenshelft incasseerden zij samen met de verdedigers van kampioen Internazionale de minste doelpunten. Dat leverde interesse op bij diverse Engelse topclubs als Chelsea FC en Manchester United, maar zorgde ook voor belangstelling bij Internazionale en Juventus.Engelse topclubs melden zich voor succesvol Bari-duo Voetbal International, 3 december 2009. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Bonucci tekende uiteindelijk eind juni een contract voor vijf seizoenen bij Juventus FC. Met de transfer was een bedrag van 15,5 miljoen euro gemoeid. Agreement with A.S. Bari for the acquisition of the registration rights of the player Leonardo Bonucci op de website van Juventus, 1 juli 2010. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Bij de club uit Turijn vormde Bonucci direct een duo in de centrale verdediging met Giorgio Chiellini, die op dat moment reeds vijf jaar voor de club uitkwam. Zijn debuut maakte hij op 29 juli 2010 in een kwalificatiewedstrijd voor de UEFA Europa League 2010/11 tegen Shamrock Rovers. Het duel eindigde in een 0–2 overwinning; Bonucci werd door trainer Luigi Delneri rechts in de centrale verdediging gepositioneerd, met links Chiellini en als rechtsback Marco Motta.Wedstrijdgegevens op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 1 juni 2015. Bonucci speelde alle vier kwalificatiewedstrijden, die gespeeld werden voor de start van het competitieseizoen, en miste geen minuut. Tegen Sturm Graz (1–2 winst) opende hij in de zestiende minuut de score op aangeven van Diego, zijn eerste doelpunt in dienst van Juventus. In de kwalificatiereeks dwong de club uiteindelijk een plaats in de groepsfase van de Europa League af. Drie dagen na het beslissende duel volgde Bonucci's eerste wedstrijd voor Juventus in de Serie A tegen voormalig werkgever AS Bari. Bari won met 1–0: Massimo Donati, voormalig ploeggenoot van Bonucci, was de doelpuntenmaker. Twee weken later werd de eerste wedstrijd in de Serie A van het seizoen gewonnen van Udinese met 0–4. Bonucci was de eerste doelpuntenmaker na 18 minuten speeltijd. Zijn debuut op internationaal competitief niveau volgde op 30 september, toen Manchester City in de Europa League de opponent was (1–1). Alle groepsduels eindigden in een gelijkspel, waardoor Juventus werd uitgeschakeld. In de competitie speelde Bonucci in zijn eerste seizoen in Turijn 34 competitieduels, waarin hij tweemaal trefzeker was, eenmaal een rode kaart kreeg (in de thuiswedstrijd tegen Udinese op 30 januari 2011) en in april tegen Genoa een eigen doelpunt maakte.Prestatiegegevens in het seizoen 2010/11 op transfermarkt.co.uk. Geraadpleegd op 1 juni 2015. thumb|left|Bonucci (rugnummer 19) in actie op een besneeuwd veld in Polen in het Europa League-duel tegen Lech Poznań in december 2010
In het seizoen 2010/11 incasseerde de verdediging van Juventus 47 doelpunten in de 38 competitiewedstrijden. De verdediging liet dus te wensen over. Onder trainer Delneri bestond de vaste verdediging uit Chiellini, Bonucci en Andrea Barzagli. Het volgende seizoen werd Delneri opgevolgd door Antonio Conte. Hij verving geen van de drie verdedigers, maar positioneerde ze alle drie naast elkaar – en verhoogde het aantal centrale verdedigers dus van twee naar drie. In dit zogeheten 3-5-2-systeem bestond het elftal van Juventus nu uit deze drie verdedigers, vijf middenvelders en twee aanvallers. Het werkte: in 38 wedstrijden in de Serie A 2011/12 werd nu twintigmaal een tegendoelpunt geïncasseerd. Dit systeem namen Bonucci en Chiellini mee naar het nationaal elftal, waar de bondscoach het systeem van Conte overnam en daarbij Barzagli verving door Daniele De Rossi. Euro 2012: Juventus renaissance transforms Cesare Prandelli's Italy The Guardian, 27 juni 2012. Geraadpleegd op 1 juni 2015. In deze jaargang nam Juventus niet deel aan een Europese competitie door de zevende plaats in het voorgaande seizoen; wel werd de club voor het eerst sinds 2003 landskampioen. Bonucci miste zes competitiewedstrijden, waaronder een na een opgelopen schorsing door twee gele kaarten in de wedstrijd tegen Bologna op 7 maart 2012. In geen van de duels werd hij vervangen; als hij niet de volledige negentig minuten op het veld stond, was dat omdat hij niet in de basisopstelling was geplaatst en later werd ingebracht voor een medespeler. Barzagli speelde dan doorgaans op zijn positie. Driemaal was Bonucci in de Serie A trefzeker en eenmaal gaf hij een assist. In april tekende Bonucci een nieuw contract bij Juventus, waarmee hij zich tot en met het seizoen 2016/17 aan de club verbond.Juve bindt Italiaanse internationals voor komende jaren Voetbal International, 2 april 2012. Geraadpleegd op 2 juni 2015.