Novica Tadić (Servisch: Новица Тадић) (Smriječno, Plužine, 17 juli 1949 – Belgrado, 23 januari 2011) was een Joegoslavisch dichter.naslovi.net Srce je rušno kada umre čovek Zijn werk is ver buiten het voormalige Joegoslavië gepubliceerd. Tadić wordt bezien als een van de belangrijkste Servische dichters uit de tweede helft van de 20e eeuw.
Novica Tadić werd geboren in Smriječno een dorp in de gemeente Plužine in het noorden van het hedendaagse Montenegro op 17 juli 1949. Hij ging naar de middelbare school in Nikšić en volgde later een studie filosofie aan de Universiteit van Belgrado in het tegenwoordige Servië.
Tadić' gedichten zijn vertaald in het Engels en het Frans door onder andere de Amerikaanse dichter Charles Simic. Zijn stijl wordt gekenmerkt door de korte sombere en gedichten, door de armoede onder het communistische regime in Joegoslavië en de oorlog in het post-communistische Servië. Naast deze somberheid gebruikte hij ook frequent ironie en sarcasme als stijlmiddelen. Tadić schreef vooral over de normale burger en hoezeer zij leden onder de armoede, hoe zij vechten voor brood.BOA Authors & Poets: Novica Tadic
Novica Tadic stierf op 23 januari 2011 in het Zemun-ziekenhuis te Belgrado na een kort ziekbed.
Bibliografie Jaartal Titel Dichtbundel Nederlandse vertaling 1974 Prisustva Aanwezigheid 1975 Smrt u stolici De Dood in de stoel 1981 Ždrelo Keelholte 1982 Ognjena kokoš Vuurvogel 1984 Pogani jezik Heidense taal 1987 Ruglo Oogzeer 1988 / 1989 Pesme Gedichten 1989 O bratu, sestri i oblaku Een broeder, een zuster en een wolk 1990 Ulica Straat 1990 Noćna svita Nachtsuite 1990 Kobac Sperwer 1993 Kraj godine Het einde 1994 Napast Aanval 1994 Potukač Kruiden 1999 Ulica i potukač Straat en specerijen 2001 Okrilje Vleugel 2003 Tamne stvari Duistere dingen 2006 Neznan Onbekend 2007 Lutajući oganj Lopend vuurtje
Externe link Recensie door Timothy Henry
Categorie:Servisch dichter