Moto Hagio (萩尾 望都, Hagio Moto; Omuta, 12 mei 1949 ) is een Japanse mangaka die tegenwoordig in de prefectuur Saitama woont. Moto wordt beschouwd als de moeder van de "moderne" shojomanga. Ze wordt weleens beschreven als de meest geliefde shojoartiest ooit. Als pionier van het genre zat er ook veel diepgang en emotie in haar verhalen. Ze maakt deel uit van de Jaar 24 Groep.
Carrière Moto Hagio maakte haar debuut op twintigjarige leeftijd met het kortverhaal Lulu to Mimi. Nog enkele kortverhalen volgden en twee jaar later publiceerde ze Juichigatsu no Gimunajiumu, een kortverhaal over de liefde tussen twee jongens op een gymnasium. Samen met een aantal andere artiesten lanceerde ze zo onbewust een revolutionair genre, yaoi. In 1974 diepte ze het verhaal verder uit. In 1976 werd haar de Shogakukan Manga-prijs toegekend voor haar sciencefictionklassieker Juichinin Iru!. Midden jaren tachtig schreef ze vervolgens haar eerste langere werk. Slechts een aantal van haar werken zijn vertaald in het Engels en daardoor geniet ze in het westen niet de bekendheid die ze in haar thuisland Japan wel heeft.
Werken (selectie) Ruru to Mimi, 1969 Seireigari, 1971–1974 11-gatsu no Gymnasium, 1971 Poe no Ichizoku, 1972–1976 Tottemo Shiwase Moto-chan, 1972–1976 Thomas no Shinzou, 1973–1975 They Were Eleven, 1975–1976 Alois, 1975 Hyaku Oku no Hiru to Sen oku no Yoru, 1977–1978 Star Red, 1978–1979 Mesh, 1980–1984 Houmonsha, 1980 A-A''', 1981 Hanshin, 1984 Marginal, 1985–1987 Flower Festival, 1988–1989 Aoi Tori, 1989 Umi no Aria, 1989–1991 Roma e no Michi, 1990 Abunai Oke no Ie, 1992–1994 Zankokuna Kami ga Shihai suru, 1993–2001 Barbara Ikai'', 2002–2005
Bronvermelding
Categorie:Mangaka