De Lakenhal van Herentals is een klassieke lakenhal uit de middeleeuwen. De bijhorende toren was een belfort. Die bevat tegenwoordig een beiaard met 49 klokken. Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die tot werelderfgoed van de UNESCO verklaard zijn.
Geschiedenis Voor 1430 wordt het gebouw vermeld als gulden huys, 'meethuys en loter-(loot)huis. In dat jaar kreeg het de naam 'stadhuis'. In de vijftiende eeuw werd het door de lakenmakers en wolwevers als lakenhal herbouwd. In oude documenten, van voor 1430, wordt het gebouw vermeld als 'stadhuis'.
In 1512 brandde het bouwwerk nagenoeg volledig af, en in 1534 werd het heropgebouwd in Ledische zandsteen. Er werd ook een 35 meter hoge toren in rode Oevelse baksteen aan toegevoegd, die diende als belfort. In 2021 raakte bekend dat de Lakenhal gerestaureerd wordt met de tentoonstellingsruimte voor de beelden van Charles Auguste Fraikin.Groen licht voor restauratie Lakenhalle in Herentals, RTV, 25 juni 2021. Gearchiveerd op 15 augustus 2022. Die Fraikin-zaal werd in mei 2026 heropend.RTV
Afbeeldingen
Categorie:Onroerend erfgoed in Herentals Categorie:Beschermd monument in Vlaanderen Herentals Herentals Categorie:Beiaard