Petrus Jacobus Ligtvoet (Rotterdam, 6 juni 1921 - Hedel, 25 april 1945) was een soldaat-oorlogsvrijwilliger in de Tweede Wereldoorlog. Hij maakte deel uit van de Prinses Irene Brigade.
Levensloop Ligtvoet werd in 1921 in Rotterdam geboren. Hij had twee jongere zussen en een jongere broer. Zijn vader was bankwerker van beroep en vertrok vertrok op 28 februari 1945 voor tewerkstelling naar Terborg. Hij overleed elf dagen later in Wisch, nabij Doetinchem, aan de gevolgen van dysenterie en werd begraven op het Nationaal Ereveld te Loenen (Veluwe).
Irenebrigade Wanneer en hoe Ligtvoet bij de Prinses Irene Brigade komt is onbekend, maar in april 1945 raakt hij als lid van de brigade betrokken bij de slag om Hedel aan de Maas bij Den Bosch om de Bommelerwaard te bevrijden. Op de vroege ochtend van 25 april 1945 werden de Nederlandse troepen overdonderd door massale Duitse vuurkracht. Ligtvoet kreeg de leiding over zijn sectie nadat zijn commandant gewond raakte. Toen zijn sectie zich op zijn verzoek terugtrok en hij met zijn brenmitrailleur minstens vijf Duitsers had gedood, raakte Ligtvoet zelf gewond door een schot. Een Duitse handgranaat die kort daarna naar hem toe werd geworpen werd hem fataal.
Ligtvoet werd met twee andere omgekomen soldaten begraven in een veldgraf middenin Hedel. In 1951 werd hij begraven op de Algemene begraafplaats in Hedel. In 1974 werd zijn graf verplaatst naar het Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen. Bij Koninklijk besluit no. 7 van 12 juli 1945 ontving Ligtvoet postuum de Bronzen Leeuw. Zijn naam staat vermeld op de Erelijst van Gevallenen 1940-1945. Zijn naam staat tevens vermeld op het monument Prinses Irenebrigade in Hedel.
Referenties
Ligtvoet