De Sweelinckprijs, ook wel de Sweelinck-Mullerprijs is een prijs die wordt toegekend aan personen die een bijzondere bijdrage hebben geleverd aan de orgelcultuur, hetzij als organist, hetzij als componist, of anderszins. De prijs is genoemd naar Jan Pieterszoon Sweelinck, onder meer organist van de Oude Kerk in Amsterdam.
In 1998 werd de Stichting Jan Pieterszoon Sweelinckprijs opgericht. Zij wil "met een zekere regelmaat brede belangstelling voor het orgel en de orgelmuziek tot stand brengen en in stand te houden". Dat doet ze door het toekennen van de Sweelinckprijs. De prijs kan uitgereikt worden in de vorm van een œuvreprijs, maar ook van een (stimulerings)prijs voor jonge organisten met vernieuwende en innovatieve plannen. De prijs is ter beschikking gesteld door het Hendrik Vaderlandsch Mullerfonds en moet gebruikt worden voor een vervolgstudies bij gerenommeerde binnenlandse of buitenlandse organisten.
Laureaten voor zover bekend 2022 - geen eerste prijs 2020 - het Orgelpark 2018 - Laurens de ManStimuleringsprijs in samenwerking met de Stichting Dr. Hendrik Muller’s Vaderlandsch Fonds 2015 - Marlinda Wenselaar 2014 - Hugo Bakker 2012 – Bert Matter 2011 - niet toegekend 2010 – Reitze Smits 2009 – Jacob Lekkerkerker 2007 – Leo van Doeselaar 2005 – Jan Welmers 2004 – Jan Jongepier
Voormalige Sweelinckprijs rijksoverheid In de jaren '60 en '70 van de twintigste eeuw kende de rijksoverheid ook een Sweelinckprijs, die driemaal werd uitgereikt aan componisten voor hun oeuvre. De prijs werd door de minster van Cultuur uitgereikt op voordracht van een commissie, die koos uit voorgedragen componisten door de Raad voor de Kunst. 1972 – Henk Badings 1969 – Kees van Baaren 1964 - Guillaume Landré 1960 - Hendrik Andriessen ontvangt de Van der Leeuwprijs, een oeuvreprijs voor componisten die later omgedoopt zou worden in de SweelinckprijsDit is de reden waarom, als hij in 1981 overlijdt, de Sweelinckprijs genoemd wordt in talloze krantenberichten.
Categorie:Nederlandse muziekprijs