Het mineraal bismutiet is een bismut-carbonaat-oxide met de chemische formule .
Naamgeving en ontdekking Bismutiet werd genoemd naar het belangrijkste element waaruit het is opgebouwd: bismut. Het massapercentage bismut bedraagt 81,96 %. Het mineraal werd in 1841 voor het eerst beschreven, na de ontdekking ervan in het Ertsgebergte in Saksen (Duitsland).
Eigenschappen Het transparante tot doorschijnende geel-bruine bismutiet heeft een orthorombisch kristalstelsel. De kristallen zijn redelijk klein en ze komen voor als soms fibreuze, maar meestal compacte aggregaten. De hardheid is 2,5 tot 3,5 op de schaal van Mohs en de gemiddelde relatieve dichtheid bedraagt 7,0 g/cm³.
Bismutiet is noch magnetisch, noch radioactief.
Voorkomen en verspreiding Bismutiet wordt voornamelijk aangetroffen in hydrothermale aders en in bismut- en bismutinietrijke pegmatieten. Het is tevens een van de oxidatieproducten van het mineraal bismutiniet.
Het wordt op vrij veel plaatsen ter wereld gevonden: Duitsland, Frankrijk, Portugal, Italië, Groot-Brittannië, Armenië, Kazachstan, China, Rusland, Australië, Madagaskar, Mozambique, Namibië, Bolivia, Argentinië, Canada en de Verenigde Staten.
Zie ook Lijst van mineralen
Externe links Mindat.org Webmineral.com
Categorie:Bismuthoudend mineraal Categorie:Carbonaat (mineraal) Categorie:Oxide (mineraal)