De Belgische verkiezingen van 1965 werden gehouden op zondag 23 mei. Tegelijk met het parlement (Kamer en Senaat) werden de negen provincieraden verkozen.
Net als bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 1964 verliezen zowel christendemocraten en socialisten wat van hun pluimen, terwijl de liberalen van de PVV de vruchten lijken te plukken van de verruimingsoperatie van enkele jaren eerder. Na deze verkiezingen werd de regering-Harmel I gevormd, maar na een klein jaar viel deze al, waarna de regering-Vanden Boeynants I werd gevormd met de PVV als coalitiepartner, in plaats van de BSP zoals voorheen.
De Vlaams-nationalisten van de Volksunie slagen er intussen al een aantal verkiezingen in winst te boeken. In de vroege jaren 1960 gaat ook in Wallonië de federalistische gedachte opleven. In navolging van het Mouvement Populaire Wallon (MPW) van André Renard worden een aantal kleinere wallingantische partijen gesticht die in 1968 fuseren tot het Rassemblement Wallon (RW). In 1965 komt het RW voor het eerst in de kamer. Voor een tiental jaar zal de partij daarna een belangrijke rol spelen. In Brussel is al drie jaar voordien het Front Démocratique des Francophones (FDF) ontstaan. Die partij zal voor enige tijd de grootste worden in de hoofdstad en later tot samenwerking komen met het RW.
Lijstnummers
Op 28 april 1965 werd onder het toeziend oog van de Minister van binnenlandse zaken Arthur Gilson de loting verricht van de nationale nummers. Nationale lijstnummers worden toegekend aan partijen die lijsten hebben ingediend voor kamer en senaat waarvan men de handtekening heeft van 5 volksvertegenwoordigers en 5 senatoren.
De communisten onder leiding van Erneste Burnelle, deden als tegenprestatie voor de geleverde handtekeningen niet mee aan de loting en verkregen automatisch nummer 4.De Standaard : Loterij op binnenlandse zaken
Lijstnummer Partij 1 CVP/PSC 2 BSP/PSB 3 PVV/PLP 4 KPB-PCB
Resultaten Ingeschreven kiezers: 6.091.534 Kamer - neergelegde stemmen: 5.578.707 (91,58% opkomst) Blanco en ongeldige stemmen: 396.941 (7,11% van stemmen) Geldige stemmen: 5.181.766 (92,89% van stemmen) Senaat - neergelegde stemmen: 5.578.609 (= 91,58% opkomst) Blanco en ongeldige stemmen: 461.584 (8,3% van stemmen) Geldige stemmen: 5.117.025 (91,7% van stemmen)
Zetelverdeling
Partij % Kamer Senaat CVP/PSC 34,5% 77 (-19) 44 (-2) BSP/PSB 28,3% 64 (-20) 31 (-14) PVV/PLP 21,6% 48 (+28) 23 (+12) Volksunie 6,7% 12 (+7) 4 (+2) KPB/PCB 4,6% 6 (+1) 3 (+2) FDF 1,3% 3 (+3) 1 (+1) Front Wallon 0,5% 1 (+1) 0 PWT 0,5% 1 (+1) 0 Totaal 100% 212 106
Naast de 106 rechtstreeks verkozen senatoren, waren er ook 48 provinciale senatoren (+2 tegenover 1961) en 24 gecoöpteerde senatoren (+1 tegenover 1961). In totaal waren er dus 178 senatoren.
Aantal Stemmen per Partij
Partij Stemmen Percentage ZetelsCVP/PSC178521134,45%77BSP/PSB146550328,28%64PVV/PLP111999121,61%48Volksunie3334806,44%12KPB/PCB2367214,57%6FDF689661,33%3Front Wallon242450,47%1Parti Wallon des Travailleurs235820,46%1De Socialist149370,29% Parti Catholique/Katholi140070,27% Vlaamse Volkspartij134510,26% Parti Communiste Wallon133210,26% PCB/BKP105900,20% Union Travailliste Indépendant86800,17% Vlaamse Democraten79830,15% PSI79410,15% Front Démocratique Wallo57090,11% Afzonderlijk47620,09% Union Francophone37760,07% Nat Partij Zelfstandigen30890,06% Protection Animaux25430,05% Parti Travailliste belge22370,04% Rassemblement Indépendant22130,04% Parti National18890,04% Retour à Liège15520,03% PSI/OSP15070,03% Unie der Zelfstandigen10140,02% Classes Moyennes Indépendant9580,02% Kaganovemus8900,02% Isolé4930,01% PORT3850,01% Union Nouvelle Résistance3090,01% Totaal5181935100%212
Kiesarrondissementen Het was de eerste verkiezing na de vastlegging van de taalgrens en de indeling van België in vier taalgebieden, en dus ook na de overheveling van een aantal gemeenten naar een andere provincie. Hieronder volgt de zetelverdeling per kiesarrondissement voor de Kamer, met het verschil ten opzichte van de vorige verkiezingen indien van toepassing. Zo werden bijvoorbeeld de gemeenten van het huidige Komen-Waasten overgeheveld van het arrondissement Ieper naar het nieuwe arrondissement Moeskroen, waardoor Ieper een zetel minder had en Doornik-Aat (dat Doornik-Aat-Moeskroen werd) eentje meer.
(Provincie Antwerpen: 33) Antwerpen: 20 Mechelen: 6 Turnhout: 7 (+1) (Provincie West-Vlaanderen: 23) Brugge: 5 Kortrijk: 6 Veurne - Diksmuide - Oostende: 5 Roeselare - Tielt: 5 Ieper: 2 (-1) (Provincie Oost-Vlaanderen: 30) Aalst: 6 Oudenaarde: 3 Gent - Eeklo: 13 Sint-Niklaas: 4 Dendermonde: 4 (Provincie Limburg: 13) Hasselt: 6 (+1) Tongeren - Maaseik: 7 (+1) (Provincie Henegouwen: 31) Charleroi: 11 Bergen: 6 (-1) Zinnik: 4 Thuin: 3 (-1) Doornik-Aat-Moeskroen: 7 (+1) (Provincie Luik: 23) Hoei-Borgworm: 4 Luik: 14 Verviers: 5 (-1) (Provincie Luxemburg: 5) Aarlen - Marche-en-Famenne - Bastenaken: 3 Neufchâteau - Virton: 2 (-1) (Provincie Namen: 8) Dinant - Philippeville: 3 (-1) Namen: 5 (Provincie Brabant: 46) Leuven: 8 (+1) Brussel: 33 (+1) Nijvel: 5
Kandidaten Camille Huysmans was zittend volksvertegenwoordiger voor BSP. Het was zijn wens om als eerste eeuweling in het parlement te zetelen, maar hij werd van de BSP-kandidatenlijst voor Antwerpen geweerd wegens zijn hoge leeftijd (93). Huysmans was het hiermee niet eens en kwam op met een scheurlijst, "De Socialist". Hij behaalde 14.937 stemmen, wat niet voldoende was om herkozen te worden.
Verkozenen Kamer van volksvertegenwoordigers (samenstelling 1965-1968) Samenstelling Belgische Senaat 1965-1968
Regeringsvorming
Na de verkiezingen werd de regering-Harmel gevormd.
1965 Categorie:Verkiezingen in 1965